Οι μαφιόζοι πνίγουν την Άγκυρα

Έναν σκοτεινό λαβύρινθο που συνδέει ένας μέρος της τουρκικής Δικαιοσύνης
και των μυστικών υπηρεσιών με την τουρκική μαφία ήρθε να φωτίσει αμυδρά το
«σκάνδαλο Τσακιτζί», που ξέσπασε όταν ο τουρκικός Τύπος αποκάλυψε ότι ο πιο
διάσημος Τούρκος νονός, Αλαατίν Τσακιτζί, «δραπέτευσε» από την Τουρκία
διευκολυνόμενος από την ευνοϊκή στάση που τήρησε η Δικαιοσύνη.

Ο Τούρκος αρχιμαφιόζος Αλαατίν Τσακιτζί σε δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης τον Ιούλιο του 2000

Ο Τσακιτζί επρόκειτο να παραπεμφθεί για πολλοστή φορά στη Δικαιοσύνη, αλλά
έπειτα από απίθανες κωλυσιεργίες κατάφερε να διαφύγει στην Αυστρία και, όπως
φαίνεται, είχε την υποστήριξη ανθρώπων στις μυστικές υπηρεσίες, στο ανώτατο
δικαστήριο αλλά ακόμα και στην ποδοσφαιρική ομάδα του Μπεσικτάς, που του
εξασφάλισε μια βίζα για την Ευρώπη.

Οι εφημερίδες του ομίλου Ντογάν, η «Χουριέτ», η «Μιλιέτ» και η «Ραντικάλ»,
άρχισαν πρωτοφανείς καθημερινές αποκαλύψεις που έφεραν στο προσκήνιο της
δημοσιότητας τον πρόεδρο του ανωτάτου δικαστηρίου Ερασλάν Οζκαγιά και
πράκτορες της MIT.

Ο Τούρκος δικαστής υποστηρίζει ότι κάποιος πράκτορας τον πλησίασε για να του
ζητήσει να καθυστερήσει την υπόθεση Τσακιτζί, ενώ από την πλευρά του ο
επικεφαλής της MIT Σενκάλ Ατασαγκούν επιμένει ότι τη συνάντηση τη ζήτησε ο
ίδιος ο Οζκαγιά και αυτές τις ημέρες στην Άγκυρα κυριαρχεί ένα ιδιαίτερα
ομιχλώδες τοπίο. Ο Ταγίπ Ερντογάν συναντήθηκε εκτάκτως με τον Ατασαγκιούν,
αλλά παρά την ευρεία εντύπωση που επικρατεί στην Τουρκία, ότι «θα πέσουν
κεφάλια», κανείς δεν τολμά να προβλέψει τι θα επακολουθήσει. Αυτό που είναι
σίγουρο, όπως τονίζουν Τούρκοι σχολιαστές, είναι ότι τα πλοκάμια της τουρκικής
μαφίας εξακολουθούν να είναι ιδιαίτερα μακριά και να διατηρούν ισχυρούς
δεσμούς με ανώτατες βαθμίδες του κράτους.

Σκοτεινές σχέσεις. Οι αποκαλύψεις όμως που γίνονται διαρκώς τις
τελευταίες μέρες δίνουν στην τουρκική κοινή γνώμη την αίσθηση ότι «έχει
αρχίσει άλλο ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα» και πολλοί θεωρούν ότι το σκάνδαλο
Τσακιτζί αποτελεί ένα είδος συνέχειας του σκανδάλου Σουσουρλούκ, που είχε
ξεσπάσει το 1996 και έφερε για πρώτη φορά στο δημόσιο φως τις σκοτεινές
σχέσεις ανάμεσα στο κράτος και το οργανωμένο έγκλημα στην Τουρκία.

H ιστορία του Αλαατίν Τσακιτζί είναι άλλωστε η ιστορία του τουρκικού
οργανωμένου εγκλήματος και των προνομιακών του σχέσεων με το κράτος, που
δημιουργήθηκαν από τις πολιτικές συγκυρίες της τελευταίας 25ετίας αλλά και από
τις κατά καιρούς επιλογές της Άγκυρας. Πριν από τη δεκαετία του ’70, δεν
υπήρχε στην Τουρκία οργανωμένο έγκλημα και μαφία, αλλά οι εγκληματικές
δραστηριότητες ηλέγχοντο από τους περίφημους «καμπανταΐδες», σκληροτράχηλους
αρχηγούς τοπικών συμμοριών, με αυστηρό κώδικα τιμής, πρότυπα ανδρικής
συμπεριφοράς και ενίοτε «Ρομπέν των Δασών».

Καμπανταΐδες. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 οι καμπανταΐδες αρχίζουν
να οργανώνονται, κυρίως γύρω από το εμπόριο ναρκωτικών που αρχίζει να ανθεί
ανάμεσα στην Τουρκία και την Ευρώπη, και η εποχή αυτή χαρακτηρίζεται από την
περίφημη ομάδα των «Οφλουλάρ», αρχηγών από την περιοχή Οφ του Πόντου. Οι
μαφιόζοι της εποχής είχαν ανεπτυγμένο το κοινωνικό συναίσθημα αλληλοβοήθειας
αλλά και βοήθειας υπέρ των φτωχών και σήμερα πολλοί «νοσταλγοί» αυτού του
παρελθόντος τους χαρακτηρίζουν ως «σοσιαλδημοκράτες».

H μεγαλύτερη προσωπικότητα της εποχής αυτής είναι αναμφισβήτητα ο Ντουντάρ
Κιλίτς, ο μεγαλύτερος νονός στην ιστορία του τουρκικού εγκλήματος, μέχρι την
άνοδο του Αλαατίν Τσακιτζί, που παντρεύτηκε την κόρη του. Οι μαφιόζοι της
περιόδου αυτής δεν εμπλέκοντο στην πολιτική, παρά μόνο για τη δωροδοκία
τελωνειακών αξιωματούχων και, ενίοτε, υπουργών. Το πραξικόπημα του ’80 θα
αλλάξει ριζικά τις ισορροπίες στον κόσμο του εγκλήματος στην Τουρκία και από
τότε χρονολογούνται ουσιαστικά οι δεσμοί του κράτους με τη μαφία.

Με έντονη ακροδεξιά ιδεολογία

Ο Ταγίπ Ερντογάν συναντήθηκε εκτάκτως με τον επικεφαλής της MIT

Από το ’80 μέχρι το ’84, το κράτος θα διαλύσει τους παλιούς «σοσιαλδημοκράτες»
μαφιόζους και θα ενισχύσει τις ακροδεξιές ομάδες που δραστηριοποιούντο
πολιτικά πριν από το πραξικόπημα και έτσι θα γεννηθεί η σημερινή τουρκική
μαφία με έντονη ακροδεξιά ιδεολογία και με στενές πια σχέσεις με την πολιτική.
Πρώτος σταθμός της νέας αυτής γενιάς μαφιόζων, μεταξύ των οποίων είναι και ο
Τσακιτζί, είναι ο πόλεμος των μυστικών υπηρεσιών κατά της αρμενικής ASALA,
αλλά θα ισχυροποιηθούν οικονομικά και πολιτικά με την κουρδική σύγκρουση και
τις απίστευτες δυνατότητες που θα αποκτήσουν στη Νοτιοανατολική Τουρκία,
κέντρο της σύγκρουσης με το PKK αλλά και του διεθνούς εμπορίου ναρκωτικών.

Προκειμένου να αντιμετωπίσει την κουρδική σύγκρουση, η Άγκυρα θα
χρησιμοποιήσει κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο, οξύνοντας έτσι τον ρόλο του
οργανωμένου εγκλήματος και θα δημιουργήσει, μόνη της σχεδόν, ένα «ισχυρό
μαφιόζικο χταπόδι». Ο Αλαατίν Τσακιτζί διαδραματίζει κεντρικό ρόλο την περίοδο
αυτή, δραστηριοποιείται σε όλους τους «τομείς» της παρανομίας και καλλιεργεί
ένα εντυπωσιακό δίκτυο σχέσεων με κρατικά στελέχη και πολιτικούς, φέρνοντας
έτσι τη μαφία στους πολιτικούς διαδρόμους της Άγκυρας.