Παγωμένο φραπεδάκι και επιστροφή στη φύση

Δεν έχει τη χάρη της Παραλιακής και δεν μπορεί να συναγωνιστεί τα σοκάκια του
Ψυρή. Εδώ δεν θα νιώσετε το πλήθος να κατακλύζει κάθε γωνιά, ούτε τα
σελέμπριτις και τα «αστεράκια» να κλείνουν τραπέζια από νωρίς. «Λέει» τελικά
μια βόλτα στη Νέα Σμύρνη; Τη δική σας απάντηση μπορείτε να δώσετε αν πάρετε το
τραμ νωρίς το απόγευμα από τον Νέο Κόσμο, κατεβείτε στην Πλατεία της Νέας
Σμύρνης και αρχίστε την περιπλάνηση. Να είστε όμως προετοιμασμένοι: για την
επιστροφή μόλις που προλαβαίνετε το τραμ το τελευταίο!

Εικόνα πρώτη: η αναπλασμένη πλατεία, πλακοστρωμένη και αστραφτερή, στέλνει
party invitations προς πάσα κατεύθυνση και αρχίζει να έχει μεγάλη ανταπόκριση.
Καφέ μικρούτσικα και άλλα με τριακόσιες και πεντακόσιες θέσεις δίνουν στίγμα
και χρώμα στην πλατεία, κάνοντάς μας να προσπεράσουμε τα απρόσωπα
υποκαταστήματα των μεγάλων αλυσίδων φαστ φουντ και παγωτών. Ροκ, χιπ χοπ και
ελληνικά μιξάρουν οι d.j. των καφέ για να φτιάξουν το soundtrack το δικό τους,
που δεν το υπογράφουν μεν διασημότητες της αλλοδαπής, αλλά χαλαρώνουν μαζί του
Έλληνες και τουρίστες… όψιμοι, του Αυγούστου και των Ολυμπιακών Αγώνων.
Στάση για φρέσκο παγωτό κάνουμε στο «Cremeria Vienna» και με το χωνάκι παγωτό
bacci (ναι, όπως τα σοκολατάκια!) στο χέρι κατηφορίζουμε την Ομήρου για να
λικνιστούμε στους ρυθμούς της σάλσα. Λάτιν κλαμπ ξεχωριστό το «Fuego», μας
περιμένει και με περίσσεια υπομονή οι λυγερόκορμοι Λατίνοι μάς δίνουν και
μαθήματα – για να τις κάνουμε κι εμείς τις φιγούρες μας!

Αυγουστιάτικα βράδια για καφεδάκι στην αναπλασμένη πλατεία της Νέας Σμύρνης, πλάι στα σιντριβάνια και κάτω από τα δέντρα

Εικόνα δεύτερη: Εναλλακτική στον καφέ και το αραλίκι προσφέρει η αρχόντισσα
των νοτίων προαστίων. Μια ανάσα από τη βουή της πόλης και ένα ξεμούδιασμα, δεν
μπορεί, το χρειάζεστε. Τα γυμναστήρια σάς… πνίγουν και λειτουργούν
εκπληκτικά μόνο για ένα καλό show-off; Φορέστε φόρμες και παπούτσι αθλητικό,
διαβείτε τη μεγάλη πόρτα και χαθείτε στο Άλσος της Νέας Σμύρνης για τζόγκινγκ
στη φύση. Από τους λίγους πνεύμονες της Αθήνας, το άλσος «ανεβάζει» τη Νέα
Σμύρνη και γίνεται το meeting point όλων των νότιων athletic τύπων που σαν τα
λαγωνικά ψάχνουν κάτι το διαφορετικό.

ΤΣΙΜΠΗΣΑΜΕ

Στο «Crepa crepa». Δοκιμάστε τη μοδάτη απόγονο του άζυμου άρτου της
Βίβλου, γλυκιά με καπουτσίνο, φιστικοβούτυρο και σαντιγί ή αλμυρή με κόκκινα
φασόλια, σάλτσα γκουακαμόλε και κρέμα γάλακτος. Προλαβαίνετε και μετά το ποτό
να «χτυπήσετε» μία. (25ης Μαρτίου και Ειρήνης 2).

Στο «Cremeria Vienna». Francise ιταλικό, μεράκι ελληνικό και παγωτό
είκοσι γεύσεων (φρέσκο δύο φορές την ημέρα) χτυπάει διάνα στον ουρανίσκο μας.
Κρέμα-σαμπάνια, προφιτερόλ, σορμπέ καρπούζι – πάρ’ τε και για το σπίτι, 40
λεπτά αναλλοίωτο παραμένει στο special box! Και αν θέλετε να μάθετε τις άλλες
τρεις καλύτερες τζελατερίες στην Ελλάδα, δεν έχετε παρά να τα πείτε με τον
κύριο Τίμο και να μάθετε (Ελευθερίου Βενιζέλου 52).

Στον «Γιώργο». All time classic παγωτό καϊμάκι με την πολίτικη συνταγή
απαράλλακτη από το 1950. Και καρυδόπιτα και μηλόπιτα σε χώρο για family
meeting ή για νοσταλγικό ραντεβουδάκι (στη 2ας Μαΐου).

* Κατά λάθος, ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας «Κληματαριά» (στο ρεπορτάζ για
τη Βαρβάκειο Αγορά)… άλλαξε όνομα. Ο πραγματικός, πάντως, είναι ο Περικλής
Σπυρίδου. H ταβέρνα δεν πουλήθηκε.

ΓΙΑ ΚΑΦΕ

Στο «Jolie». Κήπος, πλατεία, δύο όροφοι και ταράτσα υποδέχονται εδώ και
δεκαπέντε χρόνια τη νεολαία της Νέας Σμύρνης για μιλκσέικ και κοκτέιλ, με την
ευγενέστατη Ρίτα στο σέρβις (2ας Μαΐου 28).

Στο «Play». Για φραπέ με παγωτό και σουφλέ σοκολάτας στην απέναντι
πλευρά της πλατείας. (25ης Μαρτίου 11).

Στο «Sempre Azzuro». Αφήνοντας την πλατεία, το πορτοκαλί «Όλα καλά» μάς
γνέφει να κάνουμε στάση για καφέ. «Είναι στέκι και ξεχωρίζει», μας λέει ο
κύριος Σταύρος και χαμογελάει. (Ελευθερίου Βενιζέλου 88).

Στο «Sugar cubes». Έως τις 2 το βράδυ σερβίρονται εκρηκτικοί… κύβοι
ζάχαρης στο 500 θέσεων καφέ. Meeting point της πιτσιρικαρίας των γύρω περιοχών
(Ελευθερίου Βενιζέλου).

ΦΑΓΑΜΕ

Στο «Fun dragon». Στα elegant τραπεζάκια του νεοκλασικού της Ελευθερίου
Βενιζέλου αχνιστή καταφθάνει η πάπια από το Πεκίνο και οι γαρίδες σατάι για
συνοδευτικό. Και για κάτι γλυκό, κλασικά αμερικανικά brownies, έτσι για το
contrast.

Στην «Άρια γεύσεων». Ποικιλίες με ουζάκι, αλλά και ψαρονέφρι και κρέπα
στο tres chic αυτό ρεστοράν. Γευτείτε και μια κρεμ μπριλέ, είναι η σπεσιαλιτέ
(στην 25ης Μαρτίου).

Το πρόσωπο

Πλάτωνας και Αριστοτέλης το πρωί στο αμφιθέατρο, αλλά και ντάκιρι φράουλα στον
δίσκο το βράδυ, για τον 24χρόνο Δημήτρη, που του αρέσει η νύχτα και η δουλειά
του σερβιτόρου τον τράβηξε. «Δεν είναι μια άχαρη δουλειά, όπως πιστεύουν
πολλοί. Με τις γνώσεις ψυχολογίας που αποκτώ στη Σχολή ψυχολογώ τους πελάτες
και αυτό με γεμίζει», λέει ο Δημήτρης που όταν βρει ελεύθερο χρόνο ξετρυπώνει
και χιονισμένες πλαγιές για μια κατάβαση με… snowboard.