DJ ΤΙΕSΤΟ «Ήθελα να εισπράξω όλες τις αντιδράσεις του κόσμου»

«Ο Θεός είναι ντιτζέι» μαρτυρούν οι λατρευτικές σκηνές στην εμφάνιση του Τιέστο. Ο φορμαρισμένος Ιπτάμενος Ολλανδός «τζόκεϊ» συνεχίζει με ρεκόρ και μουσικές επιδόσεις

Ο… προφήτης Τιέστο αποκαλύπτει το μέλλον. Μπροστά του, κόσμος παραληρεί και
μια θάλασσα από σηκωμένα στον αέρα χέρια δηλώνουν λατρεία. Ο «προφήτης»
δείχνει να απολαμβάνει κάθε στιγμή της μυσταγωγίας. Καθώς η υπόθεση κλάμπινγκ
μ.Ο. (μετά Ολυμπιακούς) έχει πάρει διαστάσεις.

Πέντε με έξι χιλιάδες άνθρωποι – μπορεί και περισσότεροι – κατέβηκαν και
στριμώχθηκαν για χάρη του στο «Venue» της Βάρκιζας το βράδυ της Κυριακής.
Πιστός λαός του πιο διάσημου ντιτζέι, έτοιμος να παραλάβει το μήνυμα. H
μουσική έχει – ακόμη – τη δύναμη. Μπορεί να ανάβει φλόγες.

Ο Ολυμπιακός (μας) ντιτζέι, ο Ολλανδός Τιέστο, λίγες ώρες μετά την Τελετή
Έναρξης στο Στάδιο και ένα ταξίδι-αστραπή για μια εμφάνιση στην Αγγλία
σημειώνει ρεκόρ στο θρυλικό κλαμπ της Βάρκιζας, που από συγκινήσεις και
μουσικές έχει «γευτεί» ουκ ολίγες. Ο dj Τιέστο είναι σε φόρμα που θα ζήλευαν
αθλητές λίγο πριν ριχθούν στον στίβο. Ρίχνεται στα πικάπ, ψάχνει στα βινύλιά
του, χορεύει, παίζει με το κοινό, σκορπάει χαμόγελα, αλλάζει το σενάριο κάθε
τόσο και κάνει τον κόσμο να αναρωτιέται: «Συγγνώμη, σε ποιο σημείο ακριβώς
είχαμε αφήσει τον ντιτζέι;». «Ξέρετε αυτός εδώ ο Ολλανδός, που στέκεται με
αθλητικό παράστημα δύο βήματα μπροστά μας, είναι ο πιο διάσημος ποπ σταρ στην
Ολλανδία, μετά τον δημιουργό των Στρουμφ», μου ψιθυρίζει άλλος πολίτης της
χώρας της τουλίπας κατατοπιστικά.

H καλή μου τύχη (τι άλλο παρά καλή τύχη στη ζωή είναι οι φίλοι) με
φέρνουν μόλις μια ανάσα από τα βινύλια του «προφήτη». Τα δάχτυλά του ψάχνουν
ανάμεσα σε λευκά εξώφυλλα – σημειωμένα με μαρκαδόρους, ριμίξ δικά του ή άλλα.
Κάνει τον ταχυδακτυλουργό, διαλέγει και κολλάει το βινύλιο πάνω στο πικάπ. Μα,
τι παίζει; «Θεούς», λέει ένας φαν δίπλα, παίζει με ένα φάνκι-τρανς στυλ που
δεν φοβάται ούτε τη μελωδία ούτε το μπιτ, έτσι που μόνο αυτός το πετυχαίνει.
Για δύο συνεχείς χρονιές ο μίστερ Τιέστο ψηφίζεται ο καλύτερος ντιτζέι στον
κόσμο. Τέχνη του (και είναι η τελική ευθεία αυτό) να βγάζει συναίσθημα. Όλα τα
πρόσωπα γύρω είναι φωτισμένα με χαμόγελα – έχουν καλύψει κάθε σπιθαμή του
κλαμπ, «κρέμονται» σαν τσαμπιά πάνω από την πίστα.

«Τη στιγμή που παίζω μουσική μπροστά στον κόσμο, το μόνο που με ενδιαφέρει
είναι να μεταφέρω αυτό που νιώθω. Δίνεις και παίρνεις συναίσθημα από τον
κόσμο. Δεν είμαι τραγουδιστής για να παρασύρω το κοινό μαζί μου, επικοινωνούμε
καθαρά με τη μουσική», λέει.

Πώς βλέπεις να εξελίσσεται η ντανς σκηνή;

«Χρειαζόμαστε όλο και περισσότερους που να βγαίνουν μπροστά και να κάνουν
μουσική! Αυτό είναι σημαντικό, αυτό θέλει ο κόσμος!». Ξεχωρίζει ήδη κάποιους
από την εκστρατεία τoυ «Thirst», που οργανώνει η Heineken σε συνεργασία με την
dance σκηνή. «H Αυστραλία και η Κολομβία έδωσαν καλούς ντιτζέι. Ναι, λοιπόν,
μεγαλώνει η σκηνή. Μερικές φορές βλέπω τον εαυτό μου σαν φίλτρο, για να ψάξει
ο κόσμος και να ασχοληθεί με τις μουσικές».

Οι περισσότεροι δεν είχαν ακούσει ποτέ το όνομα Τιέστο. Αλλά η… εμπλοκή του
στην Τελετή (είπαν) σίγουρα κάτι σήμαινε. Μερικοί ενοχλήθηκαν από αυτό του
«ντούπου-ντούπου» της παρέλασης. Για αρκετούς η ανάμειξή του ήταν ένα ακόμη
από τα απογειωτικά στοιχεία της γιορτής… «Δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε
τίποτε. Ακόμη και στην τελική πρόβα έλειπε κάτι βασικό, οι αθλητές που θα
έκαναν παρέλαση με τη μουσική να παίζει. Όλα όμως πήγαν πολύ καλά. Δεν
πρόκειται ποτέ να ξεχάσω τα χαμόγελα των ανθρώπων στο Στάδιο αυτό το βράδυ».

H μουσική της τελετής σε CD

«Θέλω να ζήσω αυτό το feedback όσο γίνεται περισσότερο. Δεν θα ξεχάσω τα χαμόγελα, τον κόσμο που χόρευε, πολλοί από αυτούς με φωτογραφικές μηχανές», λέει ο Τιέστο για τη νύχτα της Τελετής Έναρξης

Ποια ήταν η αποστολή του στην Τελετή; «Να δώσω μουσική που θα έκανε τον κόσμο
να νιώσει καλά. Είχα κάποιους περιορισμούς, όπως το να μη βάλω φωνητικά, γιατί
μπορεί σε κάποιους να μην ανταποκρίνονταν. Έγραψα μάλιστα και κομμάτια ειδικά
για την περίσταση».

Του λέω πως ο κόσμος ήδη είναι ανυπόμονος να βρει το CD με αυτή τη μουσική.
«Με το που θα γυρίσω πίσω στην Ολλανδία, θα επεξεργαστώ το υλικό και το CD θα
κυκλοφορήσει στις αρχές του Σεπτεμβρίου». Ενώ ήδη εδώ και λίγο καιρό
κυκλοφορεί το δικό του «Just Be» στα δισκοπωλεία. «Θέλω να γυρίσω πίσω να
γράψω όλα αυτά που έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό».

Πολλή δουλειά για τον ντιτζέι δηλαδή. «Είναι βαρύ το πρόγραμμα μερικές φορές –
λέει αδειάζοντας το δεύτερο ποτήρι νερό από μπροστά του – πίνει, λέει, δύο
λίτρα την ημέρα… «Νιώθω όμως καλά. Τρώω υγιεινά, δεν πίνω, μόνο πολύ νερό».
Κοντεύει να ξημερώσει στη Βάρκιζα, ο Τιέστο αφήνει σιγά σιγά τα ακουστικά του
κάτω, τακτοποιεί τους δίσκους στα βαλιτσάκια του, ο μάνατζερ κάνει νόημα να
ανοίξουν δρόμο, εκείνος χαιρετάει τον κόσμο, ο κόσμος συνεχίζει να φωνάζει
ρυθμικά το όνομά του. Η Αθήνα ψήφισε, όπως φαίνεται, για τον dj της χρονιάς.

«Να παίξω και στο Καλλιμάρμαρο»

Λίγες ώρες πριν από την εμφάνισή του στα πλατό του «Venue», συναντώ τον Τιέστο
στην «Αίγλη» του Ζαππείου. Εδώ οι Ολλανδοί έχουν στήσει ωραιότατο σκηνικό, που
ξεκίνησε σαν σπίτι και εξελίχθηκε σε ένα μικρό χωριό με ολλανδική φιλοξενία,
άφθονα πορτοκαλί χρώματα και κερασμένες μπίρες. Το βράδυ μεταμορφώθηκε σε
κλαμπ και ο Τιέστο έπαιξε ένα σετ εξαιρετικά αφιερωμένο στους συμπατριώτες
του.

Το πρόσωπό του λάμπει – έχει ακόμη τη χαρά της Έναρξης των Αγώνων επάνω του.
«Ήταν σαν όνειρο», λέει. «Συγκλονιστική νύχτα. Όλα έγιναν μαγικά». Και εκείνος
έγινε ο πρώτος ντιτζέι στην ιστορία που έπαιξε σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ποιος
ξέρει τι έχει στη συνέχεια;

Απαντά με στοιχεία. «Έχω άλλη μια μεγάλη συναυλία στην Ολλανδία τον Οκτώβριο,
την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στο Λος Άντζελες και ελπίζω στην Ελλάδα (εδώ
απαντά με μια επιθυμία). Στην Αθήνα, προχθές περνώντας έξω από το… παλιό
Στάδιο (εννοεί το Καλλιμάρμαρο) μού ήρθε η ιδέα. Να παίξω εκεί, εγώ να είμαι
στο πέταλο και ο κόσμος όλος μπροστά». Ο Τιέστο μαθαίνει όλο και πιο καλά την
Αθήνα. Μοιράζεται άλλωστε με τους Έλληνες μεγάλες στιγμές από προχθές.

«H αλήθεια είναι πως μετά την Έναρξη δεν ήθελα να φύγω καθόλου, ήθελα να είμαι
εδώ για να εισπράττω τις εντυπώσεις και τις αντιδράσεις του κόσμου. Όμως,
έπρεπε να πετάξω στην Αγγλία, για το Τ-in The Park (μια εμφάνιση που είχε
κλείσει πιο πριν από τους Ολυμπιακούς). Πήγα, έπαιξα και επέστρεψα όσο πιο
γρήγορα γινόταν». Είπε κανείς πως η ζωή του ντιτζέι είναι εύκολη; Και
συγγνώμη, αλλά όταν λέμε ντιτζέι;

«Έχουν αλλάξει πάρα πολύ τα πράγματα. Ο ρόλος του ντιτζέι αλλάζει συνεχώς. Και
προσωπικά ακόμη δεν μπορώ να πω τίποτε με σιγουριά, κανείς δεν ξέρει προς τα
πού πηγαίνει. Πρώτα ο ντιτζέι ήταν στα κλαμπ, τώρα είναι στα στάδια, στα
μεγάλα γεγονότα, παντού. Και γράφει μουσική, δεν παίζει μόνο δίσκους.
Πρόκειται για έναν τελείως καινούργιο δρόμο».