H αντιμετώπιση των κτυπημάτων στο κεφάλι

Όταν ένα παιδί κτυπά στο κεφάλι, το πρώτο που πρέπει να προσέξει ο γονιός
είναι αν έχασε τις αισθήσεις του μετά το κτύπημα, ενώ πρέπει να το
παρακολουθήσει μη τυχόν κάνει εμετό. Αν συμβεί κάποιο από τα δύο, το παιδί
πρέπει να μεταφερθεί στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Στο μεσοδιάστημα, αν ο
τραυματισμός έχει προκαλέσει αιμορραγία από το δέρμα του κεφαλιού, πρέπει να
ασκηθεί σταθερή πίεση με γάζα ή καθαρό ύφασμα, ενώ αν έχει προκαλέσει οίδημα
του δέρματος (μώλωπα, καρούμπαλο) πρέπει να αντιμετωπιστεί με πάγο τυλιγμένο
με καθαρό ύφασμα ή κρύα κομπρέσα. Όταν το παιδί φθάσει στο νοσοκομείο, οι
συγγενείς του πρέπει να δείξουν εμπιστοσύνη στους ειδικούς και να τους αφήσουν
να επιτελέσουν το έργο τους. Ο καλύτερος έλεγχος του τραυματισμένου παιδιού
δεν επιτυγχάνεται με εξετάσεις, όπως η αξονική τομογραφία, αλλά με την κλινική
παρακολούθηση (η αξονική δείχνει απλώς τι συμβαίνει στο κεφάλι τη στιγμή που
γίνεται και δεν προβλέπει τι θα συμβεί αργότερα). Αν η κλινική εικόνα του
παιδιού επιβαρυνθεί – περισσότεροι έμετοι, προοδευτική υπνηλία, κακή επαφή με
το περιβάλλον (δεν επικοινωνεί, δεν μιλά) – το πιθανότερο είναι πως
εξελίσσεται κάποιο αιμάτωμα, που θέλει άμεση χειρουργική επέμβαση. Οι
επεμβάσεις σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ρουτίνα και έχουν πολύ καλά
αποτελέσματα. Αν εξ αρχής το παιδί δεν έχει επαφή με το περιβάλλον και δεν
μιλάει, είναι πιθανόν να έχει ένα βαρύ αιμάτωμα. Σε τέτοια περίπτωση, γίνεται
επείγουσα χειρουργική επέμβαση, αλλά δυστυχώς πολλά παιδιά χάνονται ή
παρουσιάζουν αναπηρίες. Ευτυχώς, τα περισσότερα κτυπήματα στο κεφάλι προκαλούν
απλώς διάσειση, που χαρακτηρίζεται από πονοκέφαλο, τάση εμέτου ή εμέτους,
ζαλάδα και υπνηλία, ενώ ακόμα και όταν υπάρχουν κατάγματα συνήθως το μόνο που
χρειάζεται είναι παρακολούθηση στο νοσοκομείο για ένα 48ωρο, μη τυχόν και
παρουσιάσει το παιδί αιμάτωμα.

Ο Γεώργιος Σφακιανός είναι επιμελητής A’ στη Νευροχειρουργική Κλινική
του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία»