Γουρούνι στο σακί…

Ένας καλλιτέχνης, ο Δημήτρης Αληθεινός, δούλευε καθημερινά επί δεκαπέντε
ημέρες με την άδεια του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, το οποίο δεν είχε
δει τη μακέτα αλλά βασίστηκε σε περιγραφές, για να εγκαταστήσει το έργο του
στο πλαίσιο της υπαίθριας έκθεσης «Αθήνα by Art», στο πιο νευραλγικό και
προβεβλημένο σημείο, ακριβώς μπροστά στην Ακρόπολη, το Τρίγωνο Πικιώνη. Έστησε
μέσα στις ελιές μια διαφανή κολόνα, τη γέμισε με στρώματα χωμάτων συλλεγμένων
από όλη την Ελλάδα και στην κορυφή τοποθέτησε ένα ακέφαλο γύψινο αντίγραφο του
γνωστού αγάλματος του Ποσειδώνα του Αρτεμισίου, που γυρνά γύρω γύρω. Το
συνολικό ύψος του έργου φθάνει τα επτά μέτρα. Μόλις είδαν οι αρμόδιοι την
εγκατάσταση διαπίστωσαν ότι το έργο προβάλλει πολύ ψηλά και ενοχλεί τη θέα
στην Ακρόπολη. Με εντολή του υφυπουργού κ. Τατούλη, ο γενικός διευθυντής
Αρχαιοτήτων κ. Λάζαρος Κολώνας έστειλε έγγραφο στον Δήμο Αθηναίων και του
ζητεί να μετακινηθεί το έργο λίγα μέτρα πιο πέρα για να μην εγγράφεται η
εικόνα της ακέφαλης μορφής πάνω στο προστατευόμενο μνημείο. Πώς το λένε αυτό
τώρα; «Γουρούνι στο σακί;».

…στην πρωτεύουσα του κιτς

Μήπως πρόκειται για παρέμβαση, είναι «λογοκρισία», είναι παραίνεση; Και υπέρ
τίνος; Υπέρ της Ακροπόλεως ή κατά της ελευθερίας της έκφρασης στην Αθήνα,
πρωτεύουσα του κιτς; Ο αντιδήμαρχος κ. Λουκάκος πάντως απαίτησε από την Ένωση
Τεχνοκριτικών να ζητήσει από τον καλλιτέχνη να συμμορφωθεί στις υποδείξεις και
να το πάει πιο πίσω – κάτι που ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν γίνεται.

Το έργο είναι ιδιοκτησία του καλλιτέχνη και είναι ασφαλισμένο. Γερανοί είναι
δύσκολο να περάσουν για να το μετακινήσουν, ακόμα και αν ο ίδιος έδινε την
άδεια. Και το σκάνδαλο του διεθνούς διασυρμού παραμονεύει, ημέρες που είναι.
Μπροστά στο δίλημμα τι να υπερασπίσεις, την Ακρόπολη ή τα δικαιώματα του
καλλιτέχνη; Υπερισχύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σκέπτομαι όμως μήπως υπάρχει
κάποια άλλη λύση. Όπως, ας πούμε, η απευθείας εξαγορά του έργου, αν τελικά δεν
επικρατήσει η σύνεση.