Διαστάσεις Tο καύσιμο του μέλλοντος

Τελικά η πυρηνική ενέργεια είναι ή δεν είναι η καλύτερη εναλλακτική λύση
στο πετρέλαιο; Είναι ή δεν είναι το καύσιμο του μέλλοντος, άφθονο, ακίνδυνο,
φτηνό και προπάντων καθαρό;

H επόμενη μέρα: παιδιά από την απέναντι παραλία δείχνουν το πυρηνικό εργοστάσιο της Μιχάμα, όπου σημειώθηκε το τελευταίο πυρηνικό ατύχημα

Αυτό το καλοκαίρι επρόκειτο να κρίνει οριστικά τη μάχη της ενέργειας. Και ο
νικητής θα ήταν τα πυρηνικά εργοστάσια. Οι λόγοι είναι πολλοί. H αύξηση της
τιμής του πετρελαίου, αλλά και του φυσικού αερίου. H ανάγκη πολλών δυτικών
χωρών να ανεξαρτητοποιηθούν ενεργειακά από τη Μέση Ανατολή. H απαίτηση να
μειωθούν οι εκπομπές των λεγόμενων «αερίων του θερμοκηπίου» που ευθύνονται για
την υπερθέρμανση της Γης. Μόλις πριν από έναν μήνα, η Διεθνής Επιτροπή
Ατομικής Ενεργείας υποστήριζε σε έκθεσή της ότι υπάρχει ένας νέος ενθουσιασμός
για την πυρηνική ενέργεια σε όλον τον κόσμο, και ιδίως στην Κίνα και την
Ινδία. Ακόμη και η Ουκρανία ετοιμάζεται να ανοίξει έναν νέο πυρηνικό σταθμό,
τον πρώτο μετά την τραγωδία του Τσερνόμπιλ.

Και ξαφνικά, ένα ατύχημα με τέσσερις νεκρούς σε ένα πυρηνικό εργοστάσιο της
Ιαπωνίας έρχεται να μας θυμίσει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ο
ισχυρισμός ότι η πυρηνική ενέργεια είναι από οικονομική άποψη πιο συμφέρουσα
από το πετρέλαιο είναι εσφαλμένος, λέει στη Ρεπούμπλικα ο Αμερικανός καθηγητής
βΒιολογίας Μπάρυ Κόμονερ, το βιβλίο του οποίου «Ο κύκλος που κλείνει» (Εκδ.
Παρατηρητής) αποτελεί τη βίβλο του παγκόσμιου οικολογικού κινήματος. H τιμή
του ηλεκτρισμού που παράγεται κατά τη διάσπαση του ατόμου αυξάνεται
τουλάχιστον κατά την ίδια αναλογία με την τιμή του πετρελαίου. Ας πάρουμε τα
ατυχήματα, που αποτελούν μία μόνο από τις άγνωστες παραμέτρους της εξίσωσης:
κάθε ατύχημα οδηγεί αναγκαστικά στην αναθεώρηση των μέτρων ασφαλείας. Κατά
συνέπεια, το κόστος αυξάνεται χωρίς να λύνονται τα προβλήματα, αφού η
αβεβαιότητα παραμένει.

H διαχείριση των αποβλήτων αποτελεί ένα ακόμη άλυτο πρόβλημα. Πριν από μερικές
εβδομάδες, το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών διέταξε το κλείσιμο
μιας αποθήκης ραδιενεργών αποβλήτων στη Νεβάδα επειδή έχει κριθεί ασφαλής μόνο
για τα επόμενα δέκα χιλιάδες χρόνια – σύμφωνα όμως με το δικαστήριο, είμαστε
υποχρεωμένοι να σκεπτόμαστε την ευημερία και των γενεών που θα ακολουθήσουν.
Αν λάβουμε υπόψη και τον κίνδυνο τρομοκρατικών επιθέσεων, το συμπέρασμα που
προκύπτει είναι ότι το κόστος της πυρηνικής ενέργειας δεν μπορεί να
αποτιμηθεί. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που από τα τέλη της δεκαετίας του ’70
δεν έχει κατασκευαστεί καινούργιος πυρηνικός αντιδραστήρας στις Ηνωμένες
Πολιτείες.

Υπάρχει λύση; Ασφαλώς. Στο τεράστιο πρόβλημα της υπερθέρμανσης της Γης,
τονίζει ο Κόμονερ, η μόνη δυνατή απάντηση είναι οι ανανεώσιμες πηγές
ενέργειας: ο ήλιος, ο άνεμος, τα φωτοβολταϊκά τόξα. Το μόνο που χρειάζεται
είναι πολιτική βούληση. Και κοινή λογική.