Mάτια βουρκωμένα

Αν μπορούσε να δει την αγάπη του κόσμου να τον συνοδεύει στο τελευταίο και
αμετάκλητο ταξίδι του ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ίσως και να έλεγε, με το πικρό
χιούμορ που τον κυρίευε συχνά, «χαλάλι ο θάνατος». «Μάτια βουρκωμένα» έπαιζε η
μπάντα του δήμου και ο κόσμος που συνόδευε τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ άρχισε να
τραγουδάει χαμηλά, λυπημένα. Εκατοντάδες άνθρωποι στην αυγουστιάτικη ζέστη
στριμώχτηκαν, χθες το μεσημέρι, στο A΄ Νεκροταφείο. Φιγούρες πένθιμες ο γιος
του Γιάννης, ο ανιψιός του Γιώργος, η σύντροφός του Νάντια Μουρούζη – «Αντίο
αγάπη μου», είπε κλαίγοντας και λιποθύμησε – η δεύτερη σύζυγός του Νανά, η
Κάτια Δανδουλάκη που λύγισε πάνω από τη σορό και πλήθος συναδέλφων του και
συνεργατών του, στο θέατρο και στο σινεμά. H είσοδος στο παρεκκλήσι των Αγίων
Θεοδώρων κατά τη διάρκεια της νεκρώσιμης ακολουθίας δεν επιτράπηκε στον κόσμο,
ύστερα από επιθυμία της οικογένειας. Μόνο οι συγγενείς και οι συνάδελφοί του
ήταν εκεί.Τιμητική φρουρά στάθηκαν η Άννα Φόνσου, ο Πέτρος Φυσσούν, η Χριστίνα
Αλεξανιάν, ο Γιώργος Μεσσάλας, η Νίκη Σερέτη. Ένα στεφάνι σε σχήμα καρδιάς με
ιβουάρ και κόκκινα τριαντάφυλλα, «πατέρα καλό ταξίδι», από τον Γιάννη και ένα
μπουκέτο με κατακόκκινα τριαντάφυλλα, «Πολυαγαπημένε μου Δημήτρη θα σε αγαπώ
για πάντα», από τη Νάντια ήταν τα νεκρικά δώρα που πήρε μαζί του.