«Eυχαριστιόμαστε να σκοτώνουμε»

«Είμαι υπεύθυνος για τον αποκεφαλισμό του Αμερικανού πράκτορα Νίκολας
Μπεργκ, του Κορεάτη Κιμ Σουν-ιλ και πολλών Ιρακινών κατασκόπων, πουλημένων
στον αμερικανικό εχθρό… Μην ταράζεστε… Παρακολουθήστε δυο φορές συνεχόμενα
την κασέτα με τον αποκεφαλισμό του Μπεργκ που σας έδωσα και θα δείτε, θα
συνηθίσετε». Ο λόγος στους θύτες.

Τελευταίες στιγμές. Το βίντεο με τον αποκεφαλισμό του Αμερικανού ομήρου Νίκολας Μπεργκ δημοσιεύτηκε σε μια ισλαμική ιστοσελίδα στις 11 Μαΐου

Βρισκόμαστε στη Φαλούτζα, στο πρώτο «απελεύθερο» έδαφος του Ιράκ, στο «εμιράτο
των Ουαχαμπιτών», στο στρατηγείο της ένοπλης πάλης εναντίον του «Αμερικανού
εισβολέα», εκεί όπου συλλαμβάνονται, διοργανώνονται και συντονίζονται οι
απαγωγές και οι επιθέσεις, αυτοκτονίας και μη, εκεί όπου κρατούνται αρκετοί
από τους ομήρους, εκεί όπου αποκεφαλίζονται πολλοί από αυτούς. H ειδική
απεσταλμένη του γαλλικού περιοδικού «Nouvel Observateur», Σαρά Ντανιέλ,
στέκεται μπροστά στον Αμπού Ρασίντ, έναν από τους υπεύθυνους της ένοπλης
ομάδας Ενοποίηση και Ιερός Πόλεμος, τον επικεφαλής των ντόπιων μουτζαχεντίν –
μόνο που αυτό δεν είναι το πραγματικό του όνομα, η συμφωνία επέβαλε την αλλαγή
του. Εκείνος της μιλάει για το «καθήκον του να σκοτώνει» κι εκείνη θυμάται τις
επιθανάτιες κραυγές του Νίκολας Μπεργκ, του Αμερικανού ομήρου, ενός από τους
ομήρους που έχει αποκεφαλίσει ο Ρασίντ και οι «δικοί» του.

Οι αποκεφαλισμοί

«Ξέρετε, όταν αποκεφαλίζουμε το ευχαριστιόμαστε», την ενημερώνει στα αγγλικά
ένας από τους άνδρες στα δεξιά του εμίρη. Ένας ψίθυρος αποδοκιμασίας. H
ατμόσφαιρα παγώνει. Ο Αμπού Ρασίντ βάζει το ένα του χέρι πάνω στον ώμο του
άνδρα και τον διατάζει να σιωπήσει. Ο ίδιος προτιμά να υπενθυμίσει στην
Ντανιέλ την ιστορία της Σαφιά Μπιντ αλ-Μουταϊλίμπ, εκείνης της ηρωίδας του
Ισλάμ που είχε αποκεφαλίσει, στη διάρκεια της μάχης της Μέκκας εναντίον των
Εβραίων, έναν από τους άνδρες που της είχαν επιτεθεί.

«Δεν απάγουμε ανθρώπους για να τρομοκρατήσουμε αυτούς που κρατούμε, αλλά για
να ασκήσουμε πιέσεις στις χώρες που βοηθούν ή ετοιμάζονται να βοηθήσουν τους
Αμερικανούς. Τι σκέπτονται αυτοί που έρχονται σε μια κατεχόμενη χώρα;
Συνθηκολογούν με τις ΗΠΑ στο όνομα των εμπορικών τους συμφερόντων. Τα
συμβόλαιά τους, όμως, είναι βουτηγμένα στο αίμα των Ιρακινών. Πρέπει να
καθήσουμε με τα χέρια σταυρωμένα την ώρα που μας δολοφονούν; Δεν είναι καλό
πράγμα οι αποκεφαλισμοί. Είναι όμως μια μέθοδος που έχει αποτέλεσμα».

Το συμβούλιο

Ο Ρασίντ ανήκε κάποτε στην προσωπική φρουρά του Σαντάμ. Στη συνέχεια, ωστόσο,
έπεσε σε δυσμένεια και πέρασε χρόνια στη φυλακή, διότι ανήκε σε ένα
ισλαμιστικό κόμμα. Όταν απελευθερώθηκε, θέλησε να μεταβεί στο Αφγανιστάν για
να πολεμήσει εναντίον των Αμερικανών. Ήταν πολύ αργά. H ανατροπή των Ταλιμπάν
τον πρόλαβε στα σύνορα. H ιστορία των μουσουλμάνων μαχητών στο Αφγανιστάν,
όμως, του δίδαξε κάτι: «Καταλάβαμε πως η διχόνοια θα ήταν το τέλος μας. Γι’
αυτό και δημιουργήσαμε εδώ αυτό το συμβούλιο των μουτζαχεντίν».

«Εδώ, είμαστε όλοι αλ-Ζαρκάουι»

«Εμιράτο Ουαχαμπιτών». Στη Φαλούτζα, νόμος είναι οι μουτζαχεντίν

H Φαλούτζα είναι η πιο ισλαμοποιημένη πόλη του Ιράκ. H πολιορκία της,
τον περασμένο Απρίλιο, είναι για τους Ιρακινούς μουτζαχεντίν αυτό που ήταν η
11η Σεπτεμβρίου για τον Μπιν Λάντεν: η πρώτη μεγάλη νίκη εναντίον του
Αμερικανού εχθρού. Στο άκουσμα του ονόματός της και μόνο, το αίμα των
Αμερικανών παγώνει. Εδώ, όλοι και όλα υπακούουν στους μουτζαχεντίν – ακόμα και
οι «διακοσμητικοί» άνδρες των ιρακινών σωμάτων ασφαλείας. Βρίσκεται άραγε εδώ
και ο Αμπού Μουσάμπ αλ-Ζαρκάουι, ο Ιορδανός υπαρχηγός του Μπιν Λάντεν, ο
επικεφαλής, για τους Αμερικανούς, της ιρακινής αντίστασης; «Στη Φαλούτζα δεν
υπάρχει αλ-Ζαρκάουι. Είμαστε όμως όλοι αλ-Ζαρκάουι». H ερώτηση «πότε θα
σταματήσετε τη μάχη» δεν τίθεται καν. H απάντηση είναι γνωστή όσο και
δυσοίωνη: «Όταν θα τερματιστεί η κατοχή και θα επιβληθεί στο Ιράκ η σαρία, ο
ισλαμικός νόμος. Μέχρι τότε, καμία μουσουλμανική χώρα στον κόσμο δεν θα
γνωρίσει την ειρήνη».