BYPΩN ΠΟΛYΔΩPAΣ Zήτημα τιμής η δικαίωση των «γαλάζιων»

Ο Βύρων Πολύδωρας καταχειροκροτήθηκε στο συνέδριο, όταν μίλησε για τα
γαλάζια παιδιά που «βρίσκονται στο ψυγείο». Τώρα χαρακτηρίζει «ζήτημα τιμής»
να βγουν από τα ψυγεία, δηλαδή να αναβαθμιστούν ή να διοριστούν στο Δημόσιο…
«Είναι όμως ζήτημα τιμής, ηθικής και δικαιοσύνης να βγουν από τα ψυγεία
εκείνοι που κλείστηκαν εκεί για τις ιδέες τους και μόνον», λέει ο
κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της N.Δ., ο οποίος χαρακτηρίζει «παράδοξο, οι
ιδέες να δικαιώνονται στις 7 Μαρτίου και οι φορείς – άνθρωποι να μένουν
αδικαίωτοι».

Για την εκλογή του στο Πολιτικό Συμβούλιο, ο κ. Πολύδωρας λέει πως αισθάνεται
κατ’ επιλογήν εκλεγμένος διά βοής και τη χαρακτηρίζει διπλή τιμή, ακριβώς
επειδή ήταν και επιθυμία του προέδρου. Υποστηρίζει μάλιστα, πως από την ώρα
που τα πρόσωπα ήσαν «επτά συν επτά», δεν είχε κανένα νόημα η ψηφοφορία.

Ο κ. Πολύδωρας αναφέρει, ότι θα υποστηρίξει τη στροφή της N.Δ. στο «κοινωνικό
κέντρο» με όλες του τις δυνάμεις και τονίζει πως και η βάση του κόμματος
συμφωνεί. «Το νεοδημοκρατικό “προϊόν” είναι κεντρώο. Μεσότητα, μετριοπάθεια,
σύνθεση», λέει ο βουλευτής Αθηνών, ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται ως
νεοδημοκράτης.

Πριν από το συνέδριο, ο κ. Παυλόπουλος κατέθεσε νομοσχέδιο που επιτρέπει
την απομάκρυνση 20.000 στελεχών της Διοίκησης. Είστε δικαιωμένος;

Δικαιωμένη είναι η απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας για τίμια και
αποτελεσματική Δημόσια Διοίκηση. Δεν νοείται να είναι άμοιρη ευθυνών η
υπηρεσιακή ιεραρχία για το «μπάχαλο» της Δημόσιας Διοίκησης. Αυτό ρυθμίζει το
τελευταίο νομοσχέδιο. Όχι απομακρύνσεις. Αλλά κρίσεις και αξιολογήσεις. Εγώ
είχα μιλήσει για κάτι διάφορο. Είχα ορίσει με δικά μου λόγια την «κακιά πληγή»
που ο Γιώργος Παπανδρέου, ο A. Λοβέρδος, ο K. Σκανδαλίδης, ο Αλ. Παπαδόπουλος
και τόσοι άλλοι είχαν καταγγείλει πριν από μένα. Και είχα πει ότι θα φύγουν
«με το καλημέρα». Και τότε και προχθές στη Βουλή τόνισα: «Όποιος είναι με τους
καταληψίες αλεξιπτωτιστές του ΠΑΣΟΚ, τους αργόμισθους, τους υψηλόμισθους, τους
πολυθεσίτες, τα τρωκτικά και τα πιράνχας της ευρύτατης Δημόσιας Διοίκησης, να
σηκώσει το χέρι του». Δεν δικαιώνομαι εγώ. H αλήθεια (όπως πάντα) δικαιώνεται.

Εισπράξατε τα περισσότερα χειροκροτήματα από όλους όταν μιλήσατε για«αυτούς
που βρίσκονταν στο ψυγείο»…

Θέλω να τονίσω με την ευκαιρία – με όλη τη δύναμη της ψυχής μου – ότι δεν
είμαστε (ούτε εγώ ούτε η κυβέρνησή μας ούτε ο κόσμος μας) ρεβανσιστές,
εκδικητικοί ή λαφυραγωγοί. Είναι όμως ζήτημα τιμής, ηθικής και δικαιοσύνης να
βγουν από τα ψυγεία εκείνοι που κλείστηκαν εκεί για τις ιδέες τους και μόνον.
Δεν μεροληπτώ. Για συμπολίτες μας, για Έλληνες μιλώ που τιμωρήθηκαν, άξιοι
όντες, για τις ιδέες τους, για το κόμμα τους, για μια αντίληψη ζωής που έχουν.
Και θα είναι παράδοξο, οι ιδέες να δικαιώνονται στις 7 Μαρτίου και οι φορείς –
άνθρωποι να μένουν αδικαίωτοι.

H εκλογή των κοινοβουλευτικών μελών του Πολιτικού Συμβουλίου έγινε χωρίς
ψηφοφορία. Αισθάνεστε διορισμένος;

Τιμή μου η εκλογή. Τιμή διπλή ότι υπενοείτο έτσι και η επιθυμία του προέδρου.
Από την ώρα που τα πρόσωπα ήσαν «επτά συν επτά», δεν είχε κανένα νόημα η
εκλογή. Το (πιθανό) παιχνίδι της επιδοκιμασίας ή αποδοκιμασίας των ήδη
εκλεγμένων θα εστερείτο σοβαρότητας και θα περιείχε τον κίνδυνο να δώσει λαβή
για αρνητικά σχόλια. Εγώ αισθάνομαι κατ’ επιλογήν εκλεγμένος διά βοής. Θέλω να
πιστεύω ότι το ίδιο θα αισθάνονται και οι άλλοι.

Ο κ. Καραμανλής προσδιόρισε ως νέο πολιτικό στίγμα της Νέας Δημοκρατίας το
κοινωνικό κέντρο. Θα εργαστείτε για να γίνει η N.Δ. κεντρώα;

H ακριβής διατύπωση είναι ότι η N.Δ., ως κόμμα συντεταγμένο και ως πλειοψηφικό
ρεύμα στην κοινωνία, στρέφεται προς το κοινωνικό κέντρο. Στηρίζω αυτήν τη
γραμμή με όλες μου τις δυνάμεις. Είναι η επικαιροποιημένη (μετά τις 7 Μαρτίου)
θέση του μεσαίου χώρου και τις ιδρυτικής πράξης της N.Δ. το 1974, «πέρα και
πάνω από τις παραπλανητικές ετικέτες». Θα έλεγα ότι δεν είναι απλή διακήρυξη
το «κοινωνικό κέντρο». Είναι πιστοποίηση μιας υπαρκτής πραγματικότητας, που
όλοι μαζί συνδιαμορφώνουμε με πρώτο τον Κώστα Καραμανλή όλα αυτά τα χρόνια.
Είναι η δημοκρατικότητα και κοινωνική αλληλεγγύη στην πράξη. Είναι ο σεβασμός
στο διαφορετικό και στη διαφωνία. Είναι πάνω από όλα η κοινωνική αλληλεγγύη
και η φροντίδα για τον πάσχοντα, για τον αδύνατο συνάνθρωπο. Με το παράδειγμά
μας, με το πρόγραμμά μας, με την κυβερνητική μας τώρα πρακτική. Δεν πάμε να
γίνουμε (με μεταμφίεση) κάτι άλλο από αυτό που είμαστε. Πάμε να
αυτοπροσδιοριστούμε σωστά. Να καταδεικνύουμε αυτό που είμαστε. Και όχι αυτό
που οι άλλοι θέλουν να δείχνουν για μας.

Αυτοπροσδιορίζεστε ως κεντρώος;

Αυτοπροσδιορίζομαι ως νεοδημοκράτης. Συνεπής νεοδημοκράτης. Που δεν κάνω
«ψυχομετρήσεις» στους ψηφοφόρους μου. Που έχω πλατιά αγκαλιά για να δεχθώ
όλους τους πατριώτες, δημοκράτες, από όπου κι αν προέρχονται. Με σεβασμό στον
δρόμο που πήραν για να φθάσουν. Έχω το μέτρο και τη μετριοπάθεια, το
δημοκρατικό ήθος και τη μεσότητα ως τρόπο και οδηγό συμπεριφοράς. Μάχομαι για
το δίκιο μου. Τη διαφωνία τη σέβομαι. Αλλά είμαι «σπόρτσμαν» στον χειρισμό
της. Τη μετατρέπω σε γέφυρα συναντήσεως και σύνθεσης.

H βάση του κόμματός σας συμφωνεί με το κοινωνικό κέντρο;

Σας διαβεβαιώ πως ναι. Συμφωνούν με ενθουσιασμό για αυτό που ορίσαμε ως στόχο
και ως πεδίο συμπεριφοράς: το κοινωνικό κέντρο. Για χίλιους τρεις λόγους. Ας
πούμε τρεις: Πρώτον, συνταγή που πετυχαίνει δεν την αλλάζεις. Δεύτερον, γιατί
είναι υπόθεση πλειοψηφίας. Κανένας δεν θέλει να στριμωχθεί στον τοίχο, στη
γωνία της πολιτικής «αγοράς». Και τρίτον, στα 30 χρόνια της νεοδημοκρατικής
ζωής η ζύμωση (στην κοινωνία και στις τάξεις μας) είναι επαρκής. Το «προϊόν»
είναι κεντρώο. Μεσότητα, μετριοπάθεια, σύνθεση.

H N.Δ. δεν ήταν ποτέ Δεξιά

Ο βουλευτής Αθηνών υποστηρίζει πως η N.Δ. δεν ήταν ποτέ Δεξιά, αλλά
πάντα Κεντροδεξιά και προσθέτει, πως η παράταξή του δεν κολλάει στο παρελθόν,
«όσο δίκιο και αν βρίσκουμε σ’ αυτό», όπως αναφέρει. Και φέρνει για
παράδειγμα, πως «η Κεντροδεξιά και η δημοκρατική νομιμότητα νίκησαν στον
εμφύλιο».

Έχετε την εντύπωση πως η N.Δ. ντρέπεται τον χαρακτηρισμό Δεξιά και
προσπαθεί να σβήσει την ιστορία της;

Σέβεται η N.Δ. την ιστορία της και τις καταβολές της. Και είναι υπερήφανη γι’
αυτήν. Δεν είμασταν ποτέ Δεξιά. Ήμασταν πάντα Κεντροδεξιά. Και πάντως δεν
υιοθετούμε τις πρακτικές τού παρελθόντος ή τις ιστορικές αιτιάσεις που οι
αντίπαλοί μας θέλουν να μας «φορτώνουν» ετεροπροσδιοριστικά, αυθαίρετα,
ανιστόρητα και συκοφαντικά. Τιμούμε την ιστορία μας. Δεν κολλάμε στο παρελθόν.
Όσο δίκιο και αν βρίσκουμε σ’ αυτό. Παραδείγματος χάριν, στο ότι η Κεντροδεξιά
και η δημοκρατική νομιμότητα νίκησαν στον εμφύλιο. Κοιτάμε μπροστά. Υπηρετούμε
το μέλλον των παιδιών μας.

Είστε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της N.Δ. Συμμερίζεστε την άποψη πως η
επικοινωνία πάσχει και δεν ενημερώνονται ικανοποιητικά οι βουλευτές;

Ζούμε στην εποχή της επικοινωνίας και της σημειολογίας του Ουμπέρτο Έκο. Όλα
είναι – κυλούν γρήγορα και απαιτητικά. Όλoι μας πασχίζουμε για το καλύτερο
μέσα στο στροβιλικό και πολυφωνικό επικοινωνιακό περιβάλλον της κοινωνίας, της
πολιτικής και της κομματικής μας ζωής. Πάμε καλά.

Τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου άρχισαν να μιλάνε για λιτότητα.
Κάποιοι συνάδελφοί σας στο συνέδριο διατύπωσαν κατηγορηματικά την αντίθεσή
τους. Εσείς τι λέτε;

Ερχόμαστε, ήρθαμε, για να ανακουφίσουμε τις ασθενέστερες κοινωνικά και
οικονομικά τάξεις. Θα κάνουμε προς τούτο παν ό,τι είναι δυνατόν. Αν
«ξαναδείρουμε τους δαρμένους» θα έχουμε αποτύχει οικτρά. Θα έχουμε διαπράξει
όχι απλά ένα ιστορικό, αλλά ένα πολιτικό και ηθικό έγκλημα. Το σχέδιο λάθος
είναι άλλο: Λιτότητα στις άλλες (και πολλές) κρατικές σπατάλες, γενναιοδωρία
στις παροχές προς τους αδύνατους. Και η πραγμάτωση του σχεδίου άρχισε ήδη.
Γιατί τι άλλο είναι τα μέτρα για τους συμβασιούχους, για τα πανωτόκια, τους
αγρότες και τους πολύτεκνους, και τόσα άλλα που έγιναν σε μόλις πέντε μήνες
για τους «μη προνομιούχους» όπως λέγαμε παλιότερα…