Λατρεύει το δηλητηριώδες σούσι

Ταξιδεύει πάντα με κομβόι αλεξίσφαιρων αυτοκινήτων, μαζί με έναν στρατό από
σωματοφύλακες. Ζει σε καμουφλαρισμένα παλάτια και τρέμει τους αμερικανικούς
κατασκοπευτικούς δορυφόρους. H μεγαλύτερη απειλή για τη ζωή του, ωστόσο,
μάλλον είναι γαστριμαργικής φύσεως… Ο «κύριος Φουτζιμότο», για χρόνια
προσωπικός μάγειρας του Κιμ Γιονγκ Ιλ, του δικτάτορα της Βόρειας Κορέας,
αποκαλύπτει.

Ο Κιμ Γιονγκ Ιλ λατρεύει το σούσι, ειδικά το φούγκου, μια φημισμένη λιχουδιά που προέρχεται από το δηλητηριώδες ψάρι τετρόδους, η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία για εκείνον που τη δοκιμάζει

Ο «Αγαπητός Ηγέτης», όπως (θέλει να) προσφωνείται ο Κιμ στη Βόρεια Κορέα,
τρέφει ασίγαστο πάθος για το σούσι. Τόσο που, συχνά-πυκνά, αψηφά τις ιατρικές
συμβουλές και ζητεί μυστικά να του φέρουν τα πιο λιπαρά ψάρια. «Μου έδινε τη
διαταγή στα αγγλικά ώστε να μην καταλαβαίνουν οι υπόλοιποι». Ακόμα πιο
επικίνδυνη, όμως, είναι η αγάπη του Κιμ για το φούγκου, μια ιαπωνική λιχουδιά
που μπορεί θεωρητικά να επιφέρει τον θάνατο ακόμα και με μια μικρή μπουκιά. Το
φούγκου, η σάρκα του ψαριού τετρόδους, είναι το πιο φημισμένο σούσι – το ψάρι,
όμως, πρέπει να τεμαχίζεται σε φέτες από ειδικά εκπαιδευμένους σεφ, ώστε να
αποφεύγεται το θανατηφόρο δηλητήριο που συσσωρεύεται στα εσωτερικά του όργανα.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, και έως τις αρχές του 1990,
υπεύθυνος γι’ αυτή τη διαδικασία στην Πιονγκγιάνγκ ήταν ο «κύριος Φουτζιμότο».

Σε μια αποκλειστική συνέντευξή του στους «Τάιμς», ο Φουτζιμότο μίλησε με
λεπτομέρειες για τα χρόνια εκείνα και την ιδιότυπη φιλία που αναπτύχθηκε
ανάμεσα στον ίδιο, έναν απλό μάγειρα από το Τόκιο, και στον επικεφαλής ενός
από τα τρία μέλη του επονομαζόμενου «άξονα του κακού». Περιγράφει τον πρώην
εργοδότη του ως ένα «τέρας», έναν άνθρωπο κυκλοθυμικό και εκρηκτικό που
γινόταν συχνά τρομακτικός. Απορρίπτει όμως την προπαγανδιστική δαιμονοποίηση
του Κιμ, που αποτελεί τον κανόνα στις ΗΠΑ, στη Νότια Κορέα και στην Ιαπωνία.
Σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός ιδιαίτερα μοναχικού άνδρα, ο οποίος έφτασε στο
χείλος της αυτοκτονίας όταν πέθανε ο πατέρας του, ο Κιμ Ιλ Σουνγκ.

Ο θυμός. «Όσο ζούσε ο πατέρας του, ο Κιμ Γιονγκ Ιλ ήταν πάντα
διαθέσιμος γι’ αυτόν. Κάθε φορά που τον καλούσε, έσπευδε στο γραφείο του.
Νομίζω πως ο Κιμ Ιλ Σουνγκ τον πίεζε υπερβολικά. Μια ημέρα, μου εκμυστηρεύτηκε
πως, περίπου έναν μήνα έπειτα από τον θάνατο του πατέρα του, κάθησε μόνος κάτω
με ένα όπλο. H γυναίκα του έγινε έξαλλη μαζί του και τον απέτρεψε».

Ο Φουτζιμότο υποστηρίζει πως είδε θυμωμένο τον Κιμ μόνο τρεις ή τέσσερις φορές
– ήταν όμως αρκετές. «Θυμάμαι εκείνη τη φορά παρακολουθούσε τις εσωτερικές
ειδήσεις στην τηλεόραση και υπήρχε ένα ρεπορτάζ για το οποίο δεν ήταν
ενήμερος. Βγήκε εκτός εαυτού. Τηλεφώνησε στον τηλεοπτικό σταθμό και ούρλιαξε:
“Τι ήταν αυτή η είδηση; Ηλίθιε! Γιατί δεν ενημερώθηκα πρώτος εγώ; ” Είμαι
βέβαιος πως ο αρχισυντάκτης μεταφέρθηκε αργότερα σε κάποιο “επιμορφωτικό
αγρόκτημα”».

Τα παιδιά υποχρεώνονταν να χαμογελούν

Ο Φουτζιμότο εγκατέλειψε τη Βόρεια Κορέα πριν από περίπου έξι χρόνια, όταν
ένιωσε για κάποιον λόγο να κινδυνεύει και ο ίδιος. Μαζί με τη χώρα εγκατέλειψε
και τη σύζυγο που του είχε γνωρίσει ο Κιμ. Τώρα ζει ξανά στην πατρίδα του, την
Ιαπωνία. Φοβάται για τη ζωή του και δεν χρησιμοποιεί το πραγματικό του όνομα.
Κυκλοφορεί πάντα με τα μάτια του κρυμμένα πίσω από χονδρά γυαλιά και με μια
σκούρα μπαντάνα στα μαλλιά. Σε ένα καινούργιο βιβλίο, τη «Μυστική ζωή του Κιμ
Γιονγκ Ιλ», περιγράφει λεπτομερώς τη ζωή του στην αυλή του Βορειοκορεάτη
δικτάτορα.

«Πειραχτήρι». Ο «Αγαπητός Ηγέτης», λέει, είχε μια τάση προς τα
απάνθρωπα αστεία. Σπάνια αναφερόταν στις συζητήσεις του σε θέματα πολιτικής ή
στη μαρξιστική ιδεολογία. «Ήταν πειραχτήρι. Για παράδειγμα, πριν από κάποιον
αγώνα με τζετ-σκι, διέταξε να βάλουν σε ένα από τα τζετ-σκι ποσότητα
πετρελαίου αρκετή μόνο για δέκα λεπτά. Όταν βγήκε, λοιπόν, στα ανοιχτά μαζί με
τους συνεργάτες του, ένας από αυτούς αφέθηκε αβοήθητος μεσοπέλαγα». Ο
Φουτζιμότο πιστεύει πως η σχέση του με τον Κιμ ήταν μοναδική και από μία άλλη
άποψη: ο ίδιος είχε δικαίωμα να τον κερδίζει σε οποιοδήποτε άθλημα έκαναν μαζί
– προνόμιο εξαιρετικά σπάνιο σε μια χώρα όπου τα περισσότερα αθλητικά ρεκόρ
είναι κατοχυρωμένα στο όνομα του Κιμ. Ο Φουτζιμότο περιγράφει έναν ηγέτη ο
οποίος, παρ’ όλο που έχει επιβάλει τη θεοποίησή του στους πολίτες, δεν εκτιμά
τη δουλοπρέπεια. Για παράδειγμα, μια από τις συνηθέστερες τηλεοπτικές εικόνες
στη Βόρεια Κορέα είναι μικρά παιδιά που εκτελούν απίστευτους μουσικούς ή
γυμναστικούς άθλους, πάντα με ένα ψεύτικο πλατύ χαμόγελο στα χείλη. «Το
χαμόγελο αυτό δεν υπάκουε σε κάποια εντολή του Κιμ. Τα παιδιά υποχρεώνονταν να
χαμογελούν ίσως για να τον κολακέψουν, εκείνος, όμως, το μισούσε αυτό. Οι
τεράστιες παρελάσεις στον δρόμο, αυτό ήταν κάτι το διαφορετικό. Ο Κιμ ήταν
εξαιρετικά υπερήφανος γι’ αυτές».

©The Times, 2004