TPITH AΠOΨH Aσφάλεια ή ελευθερία;

H Ραμάλα είναι το Άουσβιτς του σήμερα.

Στη Ραμάλα είδα την ανθρωπότητα ταπεινωμένη και εκμηδενισμένη όπως στα
στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί.

Ζοζέ Σαραμάγκου

Ασφάλεια ή ελευθερία; Ιδού λοιπόν: Στην εποχή μας, τρεις αιώνες μετά τις
αστικοδημοκρατικές επαναστάσεις, στους σημερινούς «καιρούς της καταφρόνιας»
(Ανρί Λεφέβρ), η ελευθερία θεωρείται ήδη ασύμβατη με την ασφάλεια! Κι αυτό,
στο όνομα της πάταξης της τρομοκρατίας, κυρίως μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001.
Πόλεμοι «κατά της τρομοκρατίας». Τρομονόμοι. Διατάξεις που παραβιάζουν.
Συντάγματα και στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Με ποια δικαιολογία; Την άμυνα
εναντίον της τρομοκρατίας. Σε ένα αόριστο, αφηρημένο επίπεδο, ποιος θα
αρνιόταν στα σημερινά κράτη το δικαίωμα της άμυνας; Όμως: πώς φτάσαμε εδώ; Και
η κρατική τρομοκρατία είναι η μόνη μορφή άμυνας; Και η άμυνα αυτή είναι
αποτελεσματική ή οδηγεί στην ένταση της τρομοκρατίας;

Πώς φτάσαμε λοιπόν εδώ; H «τρομο-υστερία» εκδηλώθηκε κυρίως μετά την
τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου. H αφετηρία της όμως βρίσκεται
δώδεκα χρόνια πίσω: στην κατάρρευση του «σοσιαλιστικού στρατοπέδου».

Ας θυμίσουμε τα γεγονότα.

H Γιουγκοσλαβία ήταν ένα πολυεθνικό κράτος με εσωτερικές εντάσεις, αντιθέσεις
και προβλήματα. Είχε όμως επιβιώσει επί μισόν αιώνα, και στην πορεία οι
εσωτερικές αντιθέσεις θα μπορούσαν να ξεπεραστούν. Όμως οι ΗΠΑ, η Γερμανία, οι
ακροδεξιοί Κροάτες, επέλεξαν τον πόλεμο και τη διάλυση. Λίγα χρόνια αργότερα
ακολούθησαν οι «ανθρωπιστικοί βομβαρδισμοί», η διάλυση και η καταστροφή της
Γιουγκοσλαβίας «χάριν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Αυτά για την γείτονα χώρα.

H Μέση Ανατολή ήταν πριν και από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο περιοχή
επεμβάσεων, πολέμων, τεχνητής δημιουργίας κρατών-προτεκτοράτων από τους
δυτικούς ιμπεριαλιστές. Στην εποχή μας, με την άμεση ή έμμεση επέμβαση κυρίως
των ΗΠΑ, ζήσαμε τον πόλεμο Ιράν – Ιράκ, τον πόλεμο γενοκτονίας των Κούρδων,
τον πόλεμο γενοκτονίας εναντίον των Παλαιστινίων. Το πρόβλημα του Κουβέιτ
μπορούσε να διευθετηθεί ειρηνικά. Όμως οι ΗΠΑ επέλεξαν τον πόλεμο, το ίδιο
όπως τορπίλισαν τη συμφωνία του Ραμπουγιέ για να καταστρέψουν τη
Γιουγκοσλαβία. Γιατί;

Ακολούθησαν τα χρόνια του εγκληματικού εμπάργκο εις βάρος του λαού του Ιράκ.
(Μισό εκατομμύριο παιδιά νεκρά από την πείνα και την έλλειψη φαρμάκων). Αλλά
το Ιράκ δεν είχε καταστραφεί. Κατασκευάστηκε λοιπόν – όπως αποδείχθηκε πλέον –
η ιστορία των ανύπαρκτων όπλων μαζικής καταστροφής του Χουσεΐν, για να
δικαιολογηθεί ο δεύτερος πόλεμος. Και σήμερα το Ιράκ ζει μια κατάσταση
κατοχής, χάους, πολέμου εναντίον των κατακτητών και απαρχής εμφυλίου πολέμου.
Γιατί λοιπόν ο πρώτος και γιατί ο δεύτερος πόλεμος;

Στο μακρινό Αφγανιστάν υπήρχε μια νόμιμη κυβέρνηση. H CIA χρηματοδότησε και
οργάνωσε τις συμμορίες του Μπιν Λάντεν και ενίσχυσε τις εγχώριες αντιδραστικές
δυνάμεις. Το «φιλοσοβιετικό» καθεστώς ανατράπηκε. Τώρα έπρεπε να ανατραπούν
και οι Ταλιμπάν, «χάριν της Δημοκρατίας» και να εξοντωθεί ο Μπιν Λάντεν. Ο
άλλοτε αγαπημένος των ΗΠΑ παραμένει άφαντος ενώ στο Αφγανιστάν κυριαρχεί το
χάος και ο θάνατος.

Στην Ευρώπη υπήρχε ένα κατάλοιπο «σοσιαλισμού». Με δύο πολέμους, η κατάσταση
«ομαλοποιήθηκε». H Μέση Ανατολή, χάρη και στις ξένες επεμβάσεις, ήταν μια
περιοχή ασταθής, με εντάσεις και με πολέμους. Τώρα όλη η περιοχή, από την
Εγγύς και Μέση Ανατολή, μέχρι το Αφγανιστάν και τις νότιες δημοκρατίες της
πρώην Σοβιετικής Ένωσης έχει αποσταθεροποιηθεί. Έχει μετατραπεί σε πεδίο
πολέμων, εμφυλίων συγκρούσεων αλλά και αντίστασης των λαών αυτών των περιοχών.
Γιατί οι ΗΠΑ (και οι υποτελείς) εδημιούργησαν το χάος σ’ αυτήν τη στρατηγική
περιοχή του πλανήτη;

Γιατί λοιπόν όλη αυτή η φρίκη; Αυτή η «πολιτισμένη» βαρβαρότητα; Τι γύρευαν οι
ΗΠΑ και οι δουλοπάροικοί τους στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο μακρινό
Αφγανιστάν; Ήταν οι σύγχρονοι σταυροφόροι της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων, τα οποία θα επέβαλαν με τα βομβαρδιστικά, τους πυραύλους και το
απεμπλουτισμένο ουράνιο; H απάντηση ήταν φανερή από την αρχή. Σήμερα είναι
φανερή και για τους τυφλούς και γι’ αυτούς που θέλουν να είναι τυφλοί: H
κατάρρευση του «σοσιαλιστικού στρατοπέδου», η ανυπαρξία αντίπαλου δέους,
άνοιξε τον δρόμο στις ΗΠΑ για να επιδιώξουν την παγκόσμια ηγεμονία. Πετρέλαιο
και παγκόσμια ηγεμονία!

Αλλά η τρομοκρατία ήταν προϊόν της αποικιακής εκμετάλλευσης, της αμάθειας, της
φτώχειας και της εθνικής ταπείνωσης. Οι τρομοκρατικοί – κατακτητικοί πόλεμοι
θα εντείνουν την τρομοκρατία, η οποία θα πάρει νέες μορφές και θα ενισχύσουν
τον ισλαμικό φονταμενταλισμό.

H τρομοκρατία των απελπισμένων δεν αντιμετωπίζεται με τα βομβαρδιστικά και με
τους στρατούς κατοχής. Οι ΗΠΑ με την πολιτική τους άνοιξαν ήδη τις πύλες της
κολάσεως. Και οι Ευρωπαίοι υποτελείς ψηφίζουν νέους τρομονόμους, καταπατούν
συνταγματικές διατάξεις, διεθνοποιούν το ηλεκτρονικό φακέλωμα, ετοιμάζονται να
εκδίδουν τους υπηκόους τους με προορισμό το γνωστό και τα υπό δημιουργία
Γκουαντάναμο.

Ασφάλεια εναντίον της ελευθερίας. Πού θα οδηγήσει η παράνοια των νέων
ιμπεριαλιστικών πολέμων; Ένας συνδυασμός Φριτς Λανγκ και Όργουελ θα είναι το
μέλλον της ανθρωπότητας;

Ο Ευτύχης Μπιτσάκης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου
Ιωαννίνων.