Οργή κατά Eρντογάν για το τρένο

Σε υπόθεση με μεγάλες πολιτικές διαστάσεις, που πλήττει τη δημόσια εικόνα
της κυβέρνησης Ερντογάν, εξελίσσεται ο εκτροχιασμός του τρένου «υψηλής
ταχύτητας» που έγινε την περασμένη Πέμπτη ανάμεσα στην Κωνσταντινούπολη και
την Άγκυρα, κοστίζοντας τη ζωή 37 ανθρώπων και τον τραυματισμό 82.

Οι έρευνες. Συνεργεία διάσωσης ψάχνουν για επιζώντες στα συντρίμμια του τρένου

Αιτία είναι η αλαζονική στάση της κυβέρνησης Ερντογάν – και του ίδιου του
Τούρκου πρωθυπουργού – αλλά και οι αποκαλύψεις ότι το τρένο «υψηλής ταχύτητας»
δεν ήταν παρά μια σειρά επιπόλαιων, αλαζονικών και επικίνδυνων αποφάσεων του
AKP.

Τα πρώτα σημάδια της δυσφορίας της κοινής γνώμης φάνηκαν ήδη από το πρώτο
βράδυ του ατυχήματος λόγω της σύγχυσης που επικράτησε στον κρατικό μηχανισμό,
καθώς επί πολλές ώρες μετά το ατύχημα το υπουργείο Υγείας ανακοίνωνε ότι ο
αριθμός των νεκρών ήταν 139 ενώ οι τοπικές αρχές και το κέντρο κρίσεων της
πρωθυπουργίας έκαναν επίσημα λόγο για 36.

Στη δυσφορία αυτή ήρθε να προστεθεί η επιμονή των αρχών, από τις πρώτες ώρες
του ατυχήματος, να ισχυρίζονται ότι ο συρμός έτρεχε με 80 χλμ την ώρα, ενώ
επιζώντες επιβάτες επέμεναν ότι στο ταχύμετρο που υπήρχε στο βαγόνι-εστιατόριο
η ταχύτητα λίγα λεπτά πριν από τον εκτροχιασμό ήταν 132 χλμ.

Τις επόμενες ημέρες η κατάσταση χειροτέρεψε καθώς μεγάλες τουρκικές
εφημερίδες, όπως η «Χουριέτ», δημοσίευσαν επίσημα έγγραφα της διοίκησης των
τουρκικών σιδηροδρόμων προς τους μηχανοδηγούς της ταχείας που αποδείκνυαν ότι
είχαν εντολές να αναπτύσσουν ταχύτητα 130 χλμ στο σημείο του εκτροχιασμού.

Απαράδεκτη στάση

«Λάδι στη φωτιά» έριξε η απαράδεκτη στάση του Ερντογάν απέναντι στους
δημοσιογράφους, κατηγορώντας τους ούτε λίγο ούτε πολύ για ανευθυνότητα, και η
επιμονή του «καρεκλοκένταυρου» υπουργού Μεταφορών Μπιναλί Γιλντιρίμ να μην
παραιτηθεί και να επιρρίψει όλες τις ευθύνες στους μηχανοδηγούς, που
βρίσκονται υπό κράτηση. «Να γνωρίζετε τα όριά σας, όταν κάνετε ερωτήσεις»,
ήταν η απάντηση του εκνευρισμένου Ερντογάν σε ρεπόρτερ της εφημερίδας
«Ραντικάλ», όταν αυτός τον ρώτησε αν θα τεθεί θέμα πολιτικών ευθυνών στην
υπόθεση του εκτροχιασμού. Όλα τα μεγάλα δημοσιογραφικά συγκροτήματα, που
συνήθως στηρίζουν συστηματικά την κυβέρνηση AKP, έκαναν λόγο για «έγκλημα» και
κατηγόρησαν με σκληρό τρόπο τον Ερντογάν για «αυτοκρατορική» συμπεριφορά.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός είχε εγκαινιάσει πριν από ενάμιση περίπου μήνα τη
γραμμή τρένου υψηλής ταχύτητας Κωνσταντινούπολης-Άγκυρας και τότε η κυβέρνηση
έκανε λόγο για ένα μεγάλο επίτευγμα – επί των ημερών της – του τουρκικού
εκσυγχρονισμού.

Το επίτευγμα δεν φαίνεται όμως ότι ήταν πολύ μεγάλο καθώς τις τελευταίες
ημέρες είδαν το φως της δημοσιότητας δεκάδες αναφορές ειδικών που είχαν
επίμονα προειδοποιήσει τις αρμόδιες αρχές για την ακαταλληλότητα και την
επικινδυνότητα των γραμμών, προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν με προκλητικό
τρόπο.

Επιπολαιότητα

H κυβέρνηση Ερντογάν προχώρησε επιπόλαια στα εγκαίνια της γραμμής, θέλοντας να
δείξει ότι «κάνει μεγάλα πράγματα για την υποδομή της χώρας», ενώ το σχόλιο
της διοίκησης των τουρκικών σιδηροδρόμων μετά το ατύχημα ότι «όλα είναι θέλημα
θεού» εξόργισε ακόμα και τους φιλελεύθερους υποστηρικτές της.

«Ο Ερντογάν έχει επικεντρώσει όλη του την προσοχή στην ευρωπαϊκή πορεία της
Τουρκίας και αγνοεί τα προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας», έλεγαν το
Σαββατοκύριακο που πέρασε άνθρωποι που μέχρι την περασμένη Πέμπτη στήριζαν τον
Ερντογάν ενώ επιπλέον εκνευρισμό προκαλούν τα σχόλια της φιλοκυβερνητικής
εφημερίδας «Γιενί Σαφάκ» που εξακολουθεί να κάνει λόγο για σαμποτάζ.

Το βασικό όμως πρόβλημα που καλλιεργεί την αλαζονική συμπεριφορά του Τούρκου
πρωθυπουργού είναι η παντελής έλλειψη ουσιαστικής και ικανής αντιπολίτευσης
στην σημερινή Τουρκία και πολλοί θυμίζουν την ανάλογη «σουλτανική» συμπεριφορά
του Αντνάν Μεντερές στα τέλη της δεκαετίας του ’50.

Τέλος εποχής για Ετζεβίτ

Τέλος εποχής για τον Μπουλέντ Ετζεβίτ μετά το χθεσινό συνέδριο του
κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς, με το οποίο τερματίστηκε και τυπικά πια η
πεντηκονταετής πολιτική καριέρα του 79χρονου Τούρκου πολιτικού.

Ο άνθρωπος που «μονομάχησε» το 1972 με τον παλαίμαχο Ισμέτ Ινονού και κέρδισε
την προεδρία του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, που πρωτοστάτησε στην
τουρκική εισβολή στην Κύπρο και άνοιξε τον δρόμο για τις απελάσεις Ελλήνων της
Πόλης το 1964, δεν ήταν την τελευταία περίοδο παρά η σκιά του εαυτού του.

Υποχείριο της γυναίκας του, της φιλόδοξης και αδίστακτης Ραχσάν, δημιούργησε
ένα προσωποπαγές κόμμα, το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς, που στις εκλογές
του Νοεμβρίου 2002 έλαβε μόνο 1,2% ενώ η κυβέρνηση που σχημάτισε το 1999 σε
συνεργασία με τον Μεσούτ Γιλμάζ και τον ακροδεξιό Τούρκο εθνικιστή Ντεβλέτ
Μπαχστελί κατέρρευσε κάτω από το βάρος εσωκυβερνητικών εντάσεων, σκανδάλων
διαφθοράς και προβλημάτων υγείας του Ετζεβίτ. Το όνομα του Μπουλέντ Ετζεβίτ
ποτέ δεν ενεπλάκη σε υποθέσεις διαφθοράς αλλά το περιβάλλον του, κάτω από το
άγρυπνο «ηθικοπλαστικό» βλέμμα της Ραχσάν, ήταν ιδιαίτερα διεφθαρμένο.

Ιδεολόγος της Αριστεράς στα νιάτα του, διανοούμενος, ποιητής – είχε μάλιστα
γράψει και ποίημα για την ελληνοτουρκική φιλία -, ο Ετζεβίτ γρήγορα «πούλησε
την ψυχή του» στον διάβολο της πολύπλοκης τουρκικής πολιτικής.

Ο Ετζεβίτ έφυγε χθες από το πολιτικό προσκήνιο αφήνοντας πίσω του την εικόνα
ενός γερασμένου, αποτυχημένου πολιτικού, ενώ το κόμμα της Δημοκρατικής
Αριστεράς δεν φαίνεται ότι θα διαδραματίσει κάποιον ουσιαστικό ρόλο στο μέλλον.