H ποιητική φωνή…

Ο ποιητής δεν είναι δέντρο με φωνή, είναι μοτέρ εν κινήσει…

Μία ενδελεχής και εκτεταμένη έρευνα, ένα πολύπλευρο και εμπεριστατωμένο
ρεπορτάζ και μία σε βάθος πνευματική μελέτη καταγράφουν γεγονότα και μαρτυρίες
και στοιχειοθετούν ένα οκτασέλιδο αφιέρωμα για το γνωστό και το άγνωστο
ποιητικό έργο του αείμνηστου συναδέλφου μας Γιάννη Φάτση, που δημοσιεύεται στο
πολιτιστικό ένθετο «Διαδρομές» της ημερήσιας εφημερίδας του Βόλου «Θεσσαλία».
H σκέψη για ευρύτερη έρευνα στην ποίηση του Γιάννη Φάτση, προήλθε από
παλαιότερη ομιλία, για το θέμα αυτό, του φιλόλογου Λαοκράτη Βάσση και όπως
αναφέρει ο Βασίλης Αναγνωστόπουλος (καθηγητής Παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο
Θεσσαλίας), το κορυφαίο γεγονός που προκάλεσε συγκίνηση και πυράκτωσε την
ερευνητική διάθεση του ίδιου και του συνεργάτη του, φιλολόγου Παναγιώτη
Μανδράκη, ήταν ότι: «Αιτία για τις προσωπικές περιπέτειες του Γιάννη Φάτση
(βασανιστήρια, άγριες συνθήκες προφυλάκισης και εξορία), υπήρξε ένα ποίημα που
έγραψε και προσπάθησε να το κυκλοφορήσει τους πρώτους μήνες της στρατιωτικής
δικτατορίας του 1967. Το ποίημα αυτό έστειλε τον Γιάννη Φάτση στο στρατοδικείο
της Λάρισας, που τον καταδίκασε σε φυλάκιση πέντε χρόνων. («Έγινα ποιητής επί
της τέφρας»).

…του Γιάννη Φάτση

Στην έρευνα των πανεπιστημιακών της Θεσσαλίας, γίνεται συνολική καταγραφή του
ποιητικού έργου του Φάτση, σε δύο περιόδους: 1960-’67 και 1967-’72, που όπως
αναφέρεται έζησε έντονα ως δημοσιογράφος αλλά και ως πνευματικός δημιουργός,
ως ποιητής, τα μεγάλα γεγονότα και τις μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές
αλλαγές στην Ελλάδα. Έτσι διαμόρφωσε μια συνείδηση βαθιά πολιτικοποιημένη,
άγρυπνη και ενεργό προς τη δημοκρατική κατεύθυνση. Και όλα αυτά μέσα από τις
προσωπικές εμπειρίες και περιπέτειες και τα πολιτικά δρώμενα της σύγχρονης
Ελλάδας. Από τα γεγονότα αυτά άντλησε τα θέματά της η ποίηση του Γιάννη Φάτση.
Βασικά στοιχεία της ποίησής του είναι ο λυρισμός και η τρυφερότητα, με την
οποία μιλάει για τα λουλούδια, τα πουλιά και τα αγαπημένα πρόσωπα. Γνώρισμα
των συνθέσεων του ποιητικού λόγου του είναι η θεατρικότητα της γραφής.