ΓNΩMH Tο παιχνίδι του Σαρόν

Το γεγονός ότι ο Αριέλ Σαρόν επέλεξε να μιλήσει περί «μαινόμενου
αντισημιτισμού» στη Γαλλία μπροστά σε οργανώσεις Εβραίων Αμερικανών δεν είναι
τυχαίο. Από την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, και επωφελούμενες από μια έξαρση
αντισημιτικών πράξεων στη Γαλλία την άνοιξη του 2002, οι πιο μαχητικές από
αυτές τις οργανώσεις επιμένουν να ζωγραφίζουν το πορτρέτο μιας Γαλλίας
συνενόχου του Ολοκαυτώματος, όπου κανένας Εβραίος δεν μπορεί να νιώθει
ασφαλής. Αφού πρώτα καθυστέρησε να συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα του
προβλήματος – τον πολλαπλασιασμό των αντισημιτικών πράξεων – η Γαλλία έλαβε
μέτρα προκειμένου να καταπολεμήσει αυτή τη μάστιγα, μέτρα που αναγνωρίζει
άλλωστε και ο Σαρόν. Στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ωστόσο, έχει εδραιωθεί η εικόνα
μιας αντισημιτικής χώρας στην καρδιά της Ευρώπης.

Το καίριο ερώτημα, όμως, είναι: τι προσπαθεί να επιτύχει ο Ισραηλινός
πρωθυπουργός; Ίσως να αυξηθεί ο αριθμός των Γάλλων Εβραίων που μεταναστεύουν
στο Ισραήλ. Εντούτοις, και σε πείσμα όσων υποστηρίζουν οι Ισραηλινοί
υπεύθυνοι, παρόλο που το συναίσθημα της ανασφάλειας στους Εβραίους της Γαλλίας
είναι αδιαμφισβήτητο, η ροή των αναχωρήσεων προς το Ισραήλ δεν λαμβάνει
διαστάσεις μαζικής εξόδου.

Υπάρχει και μια άλλη πιθανή εξήγηση: δυσφημώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη
Γαλλία, ο Σαρόν διατηρεί την Ευρώπη εκτός πολιτικού παιχνιδιού στη Μέση
Ανατολή. Παραμονές ενός σημαντικού βήματος, μιας πιθανής εισόδου των Εργατικών
στην κυβέρνησή του με σκοπό την εφαρμογή του σχεδίου μονομερούς αποχώρησης από
τη Γάζα, το μήνυμα που περνά με αυτόν τον τρόπο ο ηγέτης του Λικούντ στις
αμερικανικές οργανώσεις είναι το ακόλουθο: η πολιτική διευθέτηση της
ισραηλινο-παλαιστινιακής διαμάχης παραμένει υπόθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ –
όσο για την Ευρώπη, αυτή παραμένει λόγω της «άκρατης φιλοαραβικής της στάσης»
περιορισμένη στον ρόλο του τραπεζίτη…