MAΪKΛ XITΣENΣ «Ο Mουρ είναι ψεύτης»

«Τελικά τι είναι ο Μπους; Κάποιος που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να περνάει τεμπέλικα τις διακοπές του ή κάποιος που σχεδιάζει ακατάπαυστα μελλοντικούς επιθετικούς πολέμους;», αναρωτιέται ο Χίτσενς σε σχέση με όσα υποστηρίζει ο Μάικλ Μουρ

Ο Κρίστοφερ Χίτσενς είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση. Αριστερός για τους δεξιούς,
δεξιός για τους αριστερούς, έχει κατακτήσει τον τίτλο του επαγγελματία
προβοκάτορα. Όσο ήταν πρόεδρος ο Κλίντον, τον «έλουζε» κάθε εβδομάδα από τις
στήλες του. Τον Τζορτζ Μπους τζούνιορ δεν δίστασε να τον χαρακτηρίσει
«ασυνήθιστα βλάκα». Τώρα όμως τον υπερασπίζεται. Και «λούζει» τον Μάικλ Μουρ
και το προκλητικό και αποκαλυπτικό φιλμ του, «Φαρενάιτ 9/11», για τις σχέσεις
της οικογένειας Μπους με την οικογένεια Μπιν Λάντεν, αρθρογραφώντας στο
περιοδικό «Vanity Fair».

«Το να περιγράψεις την ταινία ως ανέντιμη και δημαγωγική θα ήταν σαν να έλεγες
ότι είναι άξια σεβασμού. Το να την περιγράψεις ως μπούρδα θα ενείχε το ρίσκο
ενός διαλόγου που δεν θα ξεπερνούσε ποτέ το επίπεδο της μπουρδολογίας. Το να
την περιγράψεις ως μία άσκηση ικανοποίησης του πλήθους θα ήταν σαν να έλεγες
το προφανές. Το “Φαρενάιτ 9/11” είναι μία θλιβερή άσκηση στην ηθική
επιπολαιότητα, αδέξια μασκαρεμένη σε άσκηση σοβαρότητας. Είναι επίσης ένα
θέαμα επαίσχυντης πολιτικής δειλίας που φοράει τη μάσκα της επίδειξης μιας
διαφωνούσας γενναιότητας».

Σκληρή επίθεση, πράγματι. Ο 55χρονος δημοσιογράφος και συγγραφέας από
το Πόρτσμουθ της Αγγλίας, ο οποίος εδώ και 20 χρόνια ζει μονίμως στις Ηνωμένες
Πολιτείες, δεν δίστασε να τα βάλει με τον Χένρι Κίσινγκερ και να ζητήσει την
παραπομπή του στο Διεθνές Δικαστήριο. Δεν δίστασε να απευθύνει άλλοτε σοβαρές
κατηγορίες ακόμα και στη Μητέρα Τερέζα. Τον Μουρ θα φοβόταν; Ή μήπως την
ασθενική αμερικανική Αριστερά που τη χαρακτηρίζει «σοβαροφανή, πληκτική,
μονόχνωτη».

Γιατί όμως πνέει μένεα εναντίον του Μουρ ειδικά; Ο Χίτσενς είναι από εκείνους
που έχουν δημόσια υποστηρίξει την επέμβαση στο Ιράκ με το επιχείρημα (κυρίως)
της απαλλαγής των Ιρακινών από τον δυνάστη τους. Είναι ένα θέμα που τον έχει
φανατίσει και ο Μουρ τού πάτησε τον κάλο. Και τον «υποχρέωσε» να γράψει
πολυσέλιδο κείμενο με το οποίο επιχειρεί να καταρρίψει σημείο προς σημείο τα
επιχειρήματα του Μάικλ Μουρ. «Είναι φανερό, παρά τον καταιγιστικό τρόπο με τον
οποίο ο Μουρ σκηνοθετεί τις εικόνες του, ώστε να διαφεύγουν από το κοινό οι
αντιφάσεις, ότι οι βολές του δεν συνιστούν με κανέναν τρόπο συγκροτημένο
σύνολο». Και παραθέτει διάφορα επιχειρήματα: ότι ο Μουρ αλλού υποστηρίζει πως
οι ΗΠΑ χαράμισαν ζωές στρατιωτών και αλλού ότι έστειλαν πολύ λίγα στρατεύματα
και οι σημαντικότεροι Ταλιμπάν ή μέλη της Αλ Κάιντα μπόρεσαν να διαφύγουν. Ότι
το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας αλλού παρουσιάζεται ως στενά συνδεδεμένο με
τις ΗΠΑ – με οικονομικές δοσοληψίες με τη διοίκηση Μπους – και αλλού
παρουσιάζεται να πατρονάρει τους Ταλιμπάν και να μη δέχεται ούτε το αεροπλάνο
του Μπλερ να προσγειωθεί στο έδαφός του. «Μια ταινία που βασίζεται σε ένα
μεγάλο ψέμα δεν μπορεί να σταθεί παρά μόνο με την ιλιγγιώδη διαδοχή συνεχών
μικρών διαστρεβλώσεων», ισχυρίζεται ο Χίτσενς. «Ο πρόεδρος Μπους κατηγορείται
ότι κάνει υπερβολικά πολλές τεμπέλικες διακοπές. Αλλά τι συμβαίνει εν τέλει;
Δεν υποτίθεται ότι είναι ένας πρόεδρος που ακατάπαυστα σχεδιάζει μελλοντικούς
επιθετικούς πολέμους; Στη σκηνή που ο Μπους «χαλαρώνει στο Καμπ Ντέιβιντ»,
δίπλα του εμφανίζεται ο Τόνι Μπλερ. Αλλά η φωτογραφία με τον Μπλερ εμφανίζεται
τόσο γρήγορα που αν φταρνιστείς ή ανοιγοκλείσεις τα μάτια δεν θα αναγνωρίσεις
το άλλο πρόσωπο. Μία συνάντηση με τον Τόνι Μπλερ δεν είναι ριλάξ».

«Τέτοια προπαγάνδα, ούτε στο Αλ Τζαζίρα»

H αφίσα της πολυσυζητημένης ταινίας του Μάικλ Μουρ, «Φαρενάιτ 9/11»

«Δεν πιστεύω ότι το Αλ Τζαζίρα θα έφτιαχνε ποτέ κάτι τόσο προπαγανδιστικό όσο
η ταινία του Μάικλ Μουρ», συνεχίζει απτόητος ο Χίτσενς, επισημαίνοντας ότι
ελάχιστα λέγονται εκεί για τη φύση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν. Όσο για
το επιχείρημα ότι ο Σαντάμ δεν επιτέθηκε και ουδέποτε απείλησε κανέναν
Αμερικανό, ο Χίτσενς λέει: «Ποτέ δεν κατάλαβα αν ο Μουρ είναι τόσο ανίδεος όσο
φαίνεται! H Βαγδάτη ήταν η επίσημη έδρα του Αμπού Νιντάλ, του πλέον
καταζητούμενου γκάνγκστερ στον κόσμο. Ο Σαντάμ ομολόγησε δημόσια την
οικονομική του υποστήριξη στις επιθέσεις αυτοκτονίας στο Ισραήλ. Το 1991,
μεγάλος αριθμός δυτικών ομήρων πέρασε δύσκολες ώρες κατά τη διάρκεια της
εισβολής στο Κουβέιτ. Ο Σαντάμ, στη διάρκεια της ίδιας εισβολής, σκότωσε
κάμποσους Αμερικανούς, Αιγύπτιους, Σύριους και Βρετανούς. Το 1993, κάποιος
Γιασίντ ανέμειξε τις χημικές ουσίες για τη βόμβα στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου
και μετά το έσκασε στο Ιράκ, όπου παρέμεινε φιλοξενούμενος του καθεστώτος
μέχρι την πτώση του Σαντάμ. Το καθεστώς του Σαντάμ ήταν το μόνο στην περιοχή
που θριαμβολογούσε ανοιχτά μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους, τις
οποίες και περιέγραψε ως απαρχή μιας μεγαλύτερης ακόμη εκδίκησης».

«Σκόπιμες» αποκρύψεις

Ο Κρίστοφερ Χίτσενς, που έγινε πρώτα γνωστός στην Αγγλία από τη συνεργασία
του με το περιοδικό «New Statesman» και μετά συνέχισε στο «New York Times Book
Review», στο «The New York Review of Books», στο «Harper’s», στο «Vanity Fair»
και στο «The Nation», λέει ότι εκτός από αυτά που λέγονται στην ταινία
υπάρχουν και εκείνα τα οποία «σκόπιμα δεν λέγονται». Όπως ότι στο Αφγανιστάν,
παρά τις αντίθετες προβλέψεις, υπάρχει ένα νέο σύνταγμα και η χώρα οδηγείται
σε γενικές εκλογές, την ώρα που ενάμισι εκατομμύριο πρώην πρόσφυγες επέλεξαν
να επιστρέψουν. «Οι αγωγοί πετρελαίου για τους οποίους υποτίθεται ότι έγινε η
επέμβαση δεν έχουν κατασκευαστεί προς το παρόν, αντίθετα αποπερατώνεται
αυτοκινητόδρομος που συνδέει την Καμπούλ με την Κανταχάρ». Όσο για την κοσμική
Αριστερά, τόσο στο Αφγανιστάν όσο και στο Ιράκ, είναι υπέρ της αλλαγής των
καθεστώτων, υποστηρίζει ο Χίτσενς.

INFO

H ταινία του Μάικλ Μουρ «Φαρενάιτ 9/11» θα προβάλλεται στην Ελλάδα από τις 24 Σεπτεμβρίου.