Yψηλή η κοινοτική χρηματοδότηση και μετά το 2007

H διατήρηση του σημερινού επιπέδου στήριξης της ελληνικής οικονομίας
από την Ευρωπαϊκή Ένωση για μία ακόμη επταετία, με το Δ’ ΚΠΣ της περιόδου
2007-2013, είναι ένας ρεαλιστικός στόχος για την Ελλάδα, όπως προκύπτει μετά
την παρουσίαση των σχετικών προτάσεων της Κομισιόν την περασμένη εβδομάδα.

H συζήτηση για το Δ’ ΚΠΣ που άρχισε τον περασμένο Δεκέμβριο, με την επιστολή
των έξι ηγετών των κρατών-μελών που συνεισφέρουν τα περισσότερα στον κοινοτικό
προϋπολογισμό, θα «φουντώσει» για τα καλά καθώς θα προχωρούμε μέσα στο 2005.
Για το 4ο πολυετές χρηματοδοτικό πλαίσιο της E.E. (προηγήθηκαν τα Πακέτα
Ντελόρ I και II, το 1988 και το 1993 αντίστοιχα, και η «Ατζέντα 2000» που
καλύπτει την περίοδο μέχρι και το 2006) οι κυβερνήσεις της Γαλλίας, της
Γερμανίας, της Βρετανίας, της Ολλανδίας, της Αυστρίας και της Σουηδίας
απαιτούν το πάγωμα των κοινοτικών δαπανών στο 1% του Ακαθάριστου Ευρωπαϊκού
Εισοδήματος (AEE), όσο δηλαδή είναι το ύψος τους και σήμερα.

Εξειδίκευση προτάσεων

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στις αρχές του χρόνου, ανέβασε τον πήχυ κατά 0,15%, ήτοι
πάνω από 100 δισ. ευρώ για όλη την επταετία.

Την περασμένη Τετάρτη, η ίδια υιοθέτησε δύο κείμενα που εξειδικεύουν ακόμη
περισσότερο τις προτάσεις της. Το πρώτο αφορά τους νέους κανονισμούς που θα
διέπουν τη λειτουργία των διαρθρωτικών ταμείων, από τα οποία η Ελλάδα
εισπράττει κάθε χρόνο «καθαρά» πάνω από το 1,5% του ΑΕΠ της. Λόγω και της
διεύρυνσης, το 78,5% από τα συνολικά 336,6 δισ. ευρώ των διαρθρωτικών ταμείων
(Περιφερειακής Ανάπτυξης, Συνοχής και το Κοινωνικό Ταμείο) θα διατεθεί στη
χρηματοδότηση του «1ου Στόχου» που αφορά την οικονομική σύγκλιση των
περιφερειών με κατά κεφαλήν ΑΕΠ χαμηλότερο του 75% του κοινοτικού μέσου όρου.

Ενίσχυση σε περιφέρειες

Το ενδιαφέρον για την Ελλάδα συνίσταται στο γεγονός ότι σε πρώτη φάση η
ενίσχυση θα διατηρηθεί και στις περιφέρειες που, ενώ δεν έχουν πετύχει την
ονομαστική και πραγματική σύγκλισή τους με τα δεδομένα της E.E. των 15
κρατών-μελών, θα βρεθούν εκτός των κριτηρίων λόγω της ένταξης των νέων
φτωχότερων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και της συνακόλουθης «στατιστικής»
μείωσης του μέσου ευρωπαϊκού πλούτου. Στην κατάσταση αυτή κινδυνεύουν να
βρεθούν η Κεντρική Μακεδονία, η Αττική και το Νότιο Αιγαίο. Στην περίπτωση της
Στερεάς Ελλάδας που, με κατά κεφαλήν εισόδημα ήδη πάνω από το 90% του
κοινοτικού μέσου όρου, θα βρεθεί ούτως ή άλλως εκτός «Στόχου 1», προβλέπεται η
σταδιακή ενσωμάτωσή της στους μηχανισμούς και τις διαδικασίες του «Στόχου 2»,
ο οποίος χρηματοδοτεί δράσεις για την «πρόληψη και την προώθηση της
οικονομικής αλλαγής στις βιομηχανικές, αστικές και επαρχιακές ζώνες» και την
«προετοιμασία και την προσαρμογή των ατόμων στην οικονομική εξέλιξη».

Αποθεματικό για κίνητρο

Σε ό,τι αφορά την οικονομική διαχείριση των δράσεων αυτών, η Επιτροπή
προτείνει έναν μηχανισμό αναστολής, παρακράτησης ή και ακύρωσης των πληρωμών
στα σχέδια που εμφανίζουν προβλήματα. Δίκην κινήτρου, προτείνεται επίσης η
δημιουργία ενός αποθεματικού (της τάξεως του 3% του συνολικού «πακέτου»), από
το οποίο θα αντλούν τα κράτη και οι περιφέρειες με τις καλύτερες επιδόσεις
στην απορρόφηση των κονδυλίων.

Όσο πιο επιτυχημένη, παραδόξως, είναι η περιφερειακή πολιτική της E.E. και η
εφαρμογή της από τα κράτη-μέλη τόσο περισσότερο εξωθεί τις περιφέρειες που
χρηματοδοτεί εκτός των μηχανισμών στήριξής τους.

Ύστερα από μία αύξηση των εισροών από τις Βρυξέλλες κατά 25% την περίοδο
2000-2006 σε σχέση με την προηγούμενη επταετία (από 19,27 δισ. σε 25 δισ.
ευρώ), ρεαλιστικός στόχος της Ελλάδας για το επόμενο Κοινοτικό Πλαίσιο
Στήριξης θα πρέπει να είναι η διατήρηση στα επίπεδα του σημερινού. Αυτό όμως
θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες και κυρίως από τις διαθέσεις των βασικών
«αιμοδοτών» του κοινοτικού προϋπολογισμού που θέλουν να περιορίσουν την έκταση
των αναδιανεμητικών πολιτικών της E.E.