Pατσιστική… βεβαίωση καταλληλότητας ζήτησαν από άτομο με αναπηρία

![]() |
|
«Αποφάσισα να δώσω γραπτά επειδή θεωρώ ότι η βεβαίωση δεν αποδεικνύει αν |
«Μου ζήτησαν ως απαραίτητη προϋπόθεση για να δώσω προφορικές εξετάσεις στον
διαγωνισμό του ΑΣΕΠ – επειδή έχω κινητικές δυσκολίες και το χέρι μου
κουράζεται εύκολα – να προσκομίσω βεβαίωση φυσικής καταλληλότητας για τη θέση
εργασίας που επιθυμώ. Γιατί όμως είναι απαραίτητο να προσκομίσω βεβαίωση
καταλληλότητας θέσης πριν καν λάβω μέρος στις εξετάσεις; Γιατί να ζητείται
τέτοια βεβαίωση μόνο από τα άτομα με αναπηρίες;»
Με αυτόν τον τρόπο περιγράφει στα «NEA» η 25χρονη ψυχολόγος κ. Νικολέττα
Λάσκαρη πώς η «άκρως ρατσιστική βεβαίωση», όπως τη χαρακτηρίζει, την ανάγκασε
να δώσει τελικώς γραπτές εξετάσεις στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ παρά το κινητικό
πρόβλημά της.
«Αποφάσισα να δώσω γραπτά επειδή θεωρώ ότι η βεβαίωση δεν αποδεικνύει αν είμαι
κατάλληλη ή όχι για αυτή τη θέση. Γιατί να μη ζητούν από όλους – ανάπηρους και
μη – τη βεβαίωση;», τονίζει με παράπονο η 25χρονη. «Θέλω η δική μου η καριέρα,
οι δυνατότητές μου να φανούν μέσα από τη δουλειά μου, όχι μέσα από ένα χαρτί.
Γιατί πρέπει να αποδεικνύω συνέχεια αυτό που είμαι;»
«Κουράστηκε το χέρι μου»
Όπως λέει μάλιστα η διαδικασία των γραπτών εξετάσεων δεν ήταν καθόλου εύκολη
υπόθεση για την ίδια. «Αναγκαζόμουν να βάζω δύναμη για να μαυρίσω τα κυκλάκια
στις ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, ενώ δεν κατάφερα να γράψω την περίληψη όπως
έπρεπε γιατί το χέρι μου είχε κουραστεί».
H ίδια προσθέτει ότι είναι παράλογο να ζητείται βεβαίωση καταλληλότητας για
τη θέση «πριν καν βγουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων!». Επιπλέον η ψυχολόγος
αναφέρει ότι στην προκήρυξη του διαγωνισμού που δημοσιεύτηκε μέσω Ίντερνετ δεν
ήταν σαφές ότι για τους πολίτες με κινητικές δυσκολίες «απαιτείται και
βεβαίωση καταλληλότητας, ώστε να το γνωρίζουν οι υποψήφιοι».
Την ίδια στιγμή, πολλά είναι τα εμπόδια που… κλείνουν τον δρόμο των πολιτών
με αναπηρίες προς την αγορά εργασίας. «Δεν έχουμε την κατάλληλη υποδομή
(προσβασιμότητα). Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε μαζί σας». Αυτή είναι η
απάντηση που παίρνει η κ. Λάσκαρη εδώ και 7 χρόνια, όταν ζητά εργασία είτε ως
υπάλληλος γραφείου είτε ως ψυχολόγος. «Στις περισσότερες περιπτώσεις, ενώ όλα
πηγαίνουν καλά και οι εργοδότες είναι έτοιμοι να με προσλάβουν, μόλις τούς λέω
ότι κινούμαι με αναπηρικό αμαξίδιο αλλάζουν… γνώμη. Μού απαντούν ή ότι
καλύφθηκε η θέση ή ότι δεν υπάρχει πρόσβαση για το αναπηρικό καροτσάκι».














