ΣTHBEN ANTΩNAKOΣ «Δεν θέλω να πω τίποτα στον θεατή»

«Δεν θέλω να πω τίποτα στον θεατή. Θέλω ο θεατής να δει το έργο και να καταλάβει τι προσπαθώ να κάνω», λέει ο διεθνώς καταξιωμένος ελληνικής καταγωγής εικαστικός δημιουργός Στήβεν Αντωνάκος

«Ήταν μια πρόκληση να τοποθετήσω τα έργα μου στο σπίτι που στεγάζεται το
Ίδρυμα Πέτρου και Μαρίκας Κυδωνιέως, διότι συνήθως έχω να αντιμετωπίσω ένα
κτίριο εσωτερικά ή εξωτερικά που απαιτεί λύση σε μεγάλη κλίμακα», λέει στα
«NEA» ο διεθνώς καταξιωμένος ελληνικής καταγωγής καλλιτέχνης, Στήβεν
Αντωνάκος, ο οποίος θα παρουσιάσει στο πλαίσιο του εικαστικού θεσμού «Πλόες»
(υπό την επιμέλεια της Ιστορικού Τέχνης, Αθηνάς Σχινά) παλιότερα, αλλά και δύο
νέα έργα του που συνδυάζουν τη σύγχρονη τεχνολογία με την πνευματικότητα.
«Στην Άνδρο, όμως, έπρεπε να τα τοποθετήσω σε μικρά δωμάτια και πιστεύω πως
βρήκα την καλύτερη λύση τόσο για το κτίριο όσο και για τη δουλειά μου. Διότι
δεν ήθελα να καταστρέψω το κτίριο, αλλά τα έργα μου να αποτελέσουν μέρος του.
Περπάτησα πολλές φορές μέσα στο σπίτι και προβληματίστηκα σχετικά με το τι θα
έβλεπε ο θεατής».

H τέχνη στη ζωή του μπήκε όταν ήταν ακόμη παιδί. «Ήμουν εννέα ετών όταν
παρακολουθούσα τον αδελφό μου Παναγιώτη να ζωγραφίζει και ενδιαφέρθηκα κι
εγώ», θυμάται. «Γρήγορα κατάλαβα πως δεν υπήρχε κάτι άλλο που θα ήθελα να κάνω
στη ζωή μου από το να γίνω καλλιτέχνης. Βέβαια ήμουν πολύ νέος και δεν ήξερα
τι ακριβώς κάνει ένας καλλιτέχνης. Αργότερα κατάλαβα πόση σκληρή δουλειά,
έρευνα και σκέψη, χρειάζεται. Δεν το μετάνιωσα ποτέ όμως».

Ένας από τους λόγους που τον κέρδισε η τέχνη ήταν η ικανοποίηση που του
προσέφερε το αποτέλεσμα της δημιουργίας πάνω στο χαρτί. «Όταν το έβλεπα
έπαιρνα κουράγιο να κάνω περισσότερα», λέει, ενώ η βοήθεια της οικογένειάς του
έπαιξε καθοριστικό ρόλο. «Ο πατέρας μου είχε εστιατόριο και τα τρία μου
αδέλφια, όπως και η αδελφή μου ασχολούνταν με την επιχείρηση. Δεν ήθελε να
ασχοληθώ κι εγώ. Θεωρούσε ότι ήταν πολύ ωραίο και δημιουργικό να είναι κανείς
καλλιτέχνης και ήταν χαρούμενος για την επιλογή μου».

Αυτοδίδακτος ο Στήβεν Αντωνάκος, που έφυγε από το Γύθειο σε ηλικία τεσσάρων
ετών, Στυλιανός τότε, για να ακολουθήσει την οικογένειά του στη Νέα Υόρκη, δεν
φοίτησε ποτέ σε Σχολή Καλών Τεχνών. «Δεν υπήρχε εξωτερική βοήθεια,
κατεύθυνση», εξηγεί. «Οι γονείς μου δεν ήξεραν τη γλώσσα, ούτε που να
απευθυνθούν. Αλλά και όταν μεγάλωσα ένιωθα πιο ελεύθερος να μαθαίνω μόνος
μου».

Τι κράτησε από την Ελλάδα στο έργο του; «Δεν μπορώ να απαντήσω με λόγια. Μου
λένε ότι ακόμη και τα πιο πρώιμα έργα μου είναι πολύ ελληνικά. Δεν το σκέφτηκα
ποτέ, ούτε τότε ούτε τώρα. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου, στα συναισθήματά
μου, εξακολουθώ να είμαι πολύ Έλληνας. Είναι κάτι που βγαίνει πολύ φυσικά. Δεν
είπα ποτέ όμως ότι είμαι Έλληνας, άρα θα κάνω αυτό κι εκείνο. Είμαι απλώς ο
Αντωνάκος».

Ξεκινώντας τη δεκαετία ’50 να δημιουργεί έργα με παλιά αντικείμενα που έβρισκε
στον δρόμο, οπότε και άρχισε η στενή του σχέση με το χρώμα. Γύρω στο 1958
άρχισε να χρησιμοποιεί σωλήνες με νέον και με τα χρόνια προσέθεσε μέταλλο και
ξύλο. «Είναι το πιο συναρπαστικό υλικό εξαιτίας του χρώματος, αλλά και επειδή
μπορεί να το μορφοποιήσεις όπως θέλεις. Μου έδειξε πόσο μακριά μπορώ να
φθάσω», λέει ο Στήβεν Αντωνάκος για την πρώτη ύλη των έργων του. «Με
συναρπάζει πως από χρόνο σε χρόνο μπορώ να το χρησιμοποιώ με διαφορετικούς
τρόπους. Μου άνοιξε πολλές πόρτες και είμαι πολύ χαρούμενος που είχα όλες
αυτές τις ευκαιρίες να κάνω από πολύ μεγάλα μέχρι πολύ μικρά έργα και να λύσω
προβλήματα που έθετα στον εαυτό μου».

Αυτή την περίοδο ετοιμάζει πέντε προτάσεις για μεγάλα έργα σε δημόσιο
χώρο, αλλά και μια έκθεση σχεδίων – καθώς δεν μπορεί να αφήσει το μολύβι κάτω,
όπως ομολογεί – που θα πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο στη Νέα Υόρκη. Γυρίζοντας
τον χρόνο πίσω ο78χρονος καλλιτέχνης δηλώνει ικανοποιημένος από την πορεία
του. «Κάνω κάτι που μου αρέσει και ελπίζω να αρέσει και στους άλλους αυτό που
κάνω. Κάθε φορά που λύνω ένα πρόβλημα είμαι πάνω από ικανοποιημένος. Κάνω κάτι
που αγαπάω. Έχω τη σύζυγό μου και τα δύο μου παιδιά. Δεν ζητάω κάτι περισσότερο».

«Περισσότερη τέχνη στην Αθήνα»

Οι φωτεινές πινελιές του Στήβεν Αντωνάκου δεν θα είναι οι πρώτες που θα δουν
οι φιλότεχνοι της Ελλάδας με την υπογραφή του γνωστού καλλιτέχνη. Εκτός από
την «Πομπή» του, στον σταθμό «Αμπελόκηποι» του Μετρό, δείγματα της δουλειάς
του μπορούν να δουν τόσο στο νέο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας στην οδό Αιόλου
όσο και στο ξενοδοχείο «Χίλτον». Τι θα ήθελε να αλλάξει στην Αθήνα; «Θα έβαζα
περισσότερη τέχνη στους δρόμους της Αθήνας. Θα ήθελα να δω και την κοινωνία να
αλλάζει. Να αγοράζουν έργα τέχνης οι εταιρείες, να τοποθετούνται περισσότερα
έργα τέχνης σε δημόσιους χώρους, σε κτίρια και πλατείες. Δεν θα άλλαζα πολύ τα
χρώματα γιατί μου αρέσει το λευκό και η ώχρα, διότι ταιριάζουν με το φως του
ήλιου».

INFO

Η έκθεση του Στήβεν Αντωνάκου εγκαινιάζεται στις 17 Ιουλίου στο Ίδρυμα Πέτρου
και Μαρίκας Κυδωνιέως (Χώρα Άνδρου, τηλ. 22820-24.598) Έως τις 26 Σεπτεμβρίου.