«Σουρωτήρια» τα νησιά

Με υφαλμύρωση αλλά και πλήρη εξάντληση των αποθεμάτων τους απειλούνται τα
υπόγεια νερά των Κυκλάδων εξαιτίας των αναρίθμητων παράνομων γεωτρήσεων.

Την ίδια στιγμή ο έλεγχος των νομίμων γεωτρήσεων για την τήρηση των όρων που
περιγράφονται στις άδειές τους είναι μηδαμινός. Και ενώ πολλά νησιά τείνουν να
μοιάζουν με… γραβιέρα από τις ανεξέλεγκτες γεωτρήσεις, η λειψυδρία απειλεί
ολοένα και περισσότερο τους κατοίκους τους.

«Στις Κυκλάδες όλοι ανοίγουν μια τρύπα. Με τις παράνομες γεωτρήσεις το
πρόβλημα μεγεθύνεται, καθώς δεν μπορούμε καν να υπολογίσουμε τον ακριβή αριθμό
τους και πόσο νερό αντλείται ώστε να δούμε τα αποθέματα των υπόγειων νερών»,
τονίζει η κ. Μαρία Μιμίκου, καθηγήτρια Υδρολογίας και Υδάτινων Πόρων στο
Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σε πολλά νησιά, μάλιστα, όπως επισημαίνει, τα
γεωτρύπανα μεταφέρονται τη νύχτα και οι εργασίες ανόρυξης γίνονται τις μικρές
ώρες, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει ανεξέλεγκτα ο αριθμός τους.

Το βάθος

Εκτός όμως από τις παράνομες γεωτρήσεις, δεν ελέγχονται ούτε οι νόμιμες. «Στην
πράξη, οι αρχές σπάνια έχουν επαρκή γνώση ώστε να ξέρουν αν η άδεια που θα
δώσουν θα προκαλέσει προβλήματα υπεράντλησης ή υφαλμύρωσης», τονίζει ο κ.
Γιώργος Καλλής, χημικός, από την περιβαλλοντική οργάνωση Μεσόγειος SOS.
Παράλληλα δεν υπάρχει έλεγχος ούτε μετά την ανόρυξη. Έτσι, μπορεί να
πραγματοποιούνται σε βάθος 150 μ. αντί για 90 μ. που λέει η άδεια και να
αντλούν πολύ περισσότερα κυβικά από τα προβλεπόμενα.

H απόσταση

Στα νησιά, τα υπόγεια νερά είναι υδρολογικά συνδεδεμένα με τη θάλασσα. Λόγω
της υπεράντλησης η στάθμη μπορεί να πέσει κάτω από αυτήν της θάλασσας. Τότε το
θαλασσινό νερό εισέρχεται και αναμειγνύεται με το υπόγειο. «Αυτό έχει σαν
αποτέλεσμα την καταστροφή του, καθώς πλέον δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ούτε
για ύδρευση ούτε για άρδευση, ενώ σε περίοδο ανομβρίας δεν θα υπάρχει
δυνατότητα εύρεσης νερού στο υπέδαφος», τονίζει η καθηγήτρια του Μετσοβίου κ.
Μιμίκου. «Έτσι, καταστρέφεται και η ίδια η γεώτρηση, ενώ δεν είναι λίγες οι
φορές που η μία μπορεί να καταστρέψει την άλλη σε περίπτωση που δεν τηρούνται
τα προβλεπόμενα όρια αποστάσεων».

TI ΠΡΕΠΕΙ NA ΓΙΝΕΙ

Να θεσπισθούν όρια άντλησης

«Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος είναι πρώτα η
επιστημονική μελέτη και απογραφή του νερού που είναι διαθέσιμο, καθώς και ο
έλεγχος τού πόσο αυτό ανανεώνεται. Στη συνέχεια πρέπει να θεσπιστούν όρια
άντλησης. Δυστυχώς όμως στη χώρα μας δεν υπάρχουν οι συνθήκες για σωστή
διαχείριση», τονίζει ο κ. Καλλής.