Eνστάσεις

Γιατροί του Κόσμου, μη κυβερνητική οργάνωση, ελληνική, που ιδρύθηκε το
1990. Τα 5.000 μέλη εκλέγουν με καθολική ψηφοφορία το διοικητικό συμβούλιο.
Γιατροί του Κόσμου υπάρχουν σε άλλες 14 χώρες, ενώ στην Ελλάδα
δραστηριοποιούνται με τρεις ξενώνες και πολυϊατρεία για παιδιά προσφύγων και
μεταναστών. Περισσότερα στο www.mdmgreece.gr

«Θέλω ένα κινητό»

Τα σκίτσα είναι της Λουκίας

H Λουκία είναι 13 χρόνων. Μικροκαμωμένη με κοντά καστανά μαλλιά και σχεδόν
αθεράπευτα πληγωμένη. Αλλάζει εύκολα διάθεση, άλλοτε ένα παιδί και άλλοτε το
είδωλό του και πάντα αθόρυβη, σαν να περπατά σε καθρέφτη. H διακριτικότητά της
είναι το καβούκι της και οι λέξεις που λέει στα αλβανικά δύσκολα γίνονται
φράσεις. H Λουκία ήρθε στην Ελλάδα πριν από ενάμιση χρόνο περπατώντας με τη
μητέρα της (και τον φίλο της) μέσα από τα βουνά. Την έβαλαν σε ένα βρώμικο
ξενοδοχείο και την πούλαγαν καθημερινά σε άνδρες. Κυρίως σε μετανάστες από την
Αφρική και την Ασία – σε θύματα που είχαν ανάγκη να γίνουν θύτες. Πριν από δύο
μήνες η Αστυνομία έπιασε τη μάνα της και τον φίλο της και από τις αρχές
Ιουνίου βρίσκονται στον Κορυδαλλό. Τη Λουκία την φυλάκισαν στην Αμυγδαλέζα,
όπου κρατούνται προς απέλαση γυναίκες που δεν έχουν χαρτιά και προέρχονται –
οι περισσότερες – από κυκλώματα πορνείας.

H Λουκία έγινε γυναίκα…

…πριν γίνει παιδί. Υπάρχει και πιστοποιητικό γι’ αυτό. H Λουκία είναι
έγκυος. Δεν το ξέρει ακόμη η ίδια, δεν ξέρει να γράφει ούτε να διαβάζει ούτε
να μιλά. Στα 13 της, το μόνο παράθυρο που της άνοιξαν στον κόσμο ήταν από μια
συγκρατούμενή της. Μια Ρωσίδα. Που την «υιοθέτησε» και μέσα από την Αμυγδαλέζα
ήρθε σε επαφή με τους Γιατρούς του Κόσμου… «Ξεχάστε με εμένα, η μικρή έχει
πρόβλημα». Ο δικηγόρος τους, ο Σπύρος Κλουδάς, έτρεξε στην Εισαγγελία
Ανηλίκων, βρήκε ανταπόκριση και κινήθηκαν όλες οι διαδικασίες. Το ίδιο
ανθρώπινα κινήθηκαν και στην Εισαγγελία Αθηνών. Εξαίρεσαν τη Λουκία από τη
διαδικασία απέλασης και την παρέδωσαν στους Γιατρούς του Κόσμου, στον Ξενώνα
τους, τον μοναδικό στην Ελλάδα για θύματα πορνείας. Το δωμάτιό της έχει δύο
κρεβάτια, μερικά σκορπισμένα χαρτιά ζωγραφισμένα με μολύβι και από την
περασμένη Κυριακή έχει και τη Ρωξάνη. Τη Ρωσίδα φίλη της Λουκίας που οι
Γιατροί του Κόσμου πέτυχαν να βγάλουν από την Αμυγδαλέζα, για να έχει η μικρή
τον δικό της άνθρωπο. Ήμασταν μπροστά με τον Γκάζι Καπλάνι, ήταν και ο Νικήτας
Κανάκης από τους «γιατρούς», όταν η Έλενα Μαυροπούλου(στην ιατρική ομάδα της
οργάνωσης) έφερε τη Ρωξάνη από τη φυλακή. H μικρή έγινε πάλι παιδί και έτρεξε
γελώντας και κλαίγοντας στην αγκαλιά της φίλης της. Και την πήρε από το χέρι,
για να της δείξει το δωμάτιό τους… H Ρωξάνη δεν μιλάει αλβανικά, αλλά πώς
κάθησαν ώρα οι δυο τους κουβεντιάζοντας…

Μοσχομύριζε το φαγητό…

…που ετοίμαζε στην κουζίνα μια άλλη γυναίκα, από την Ουκρανία. Οι «γιατροί»
έφεραν στην Ελλάδα τα δυο της παιδιά και τώρα ετοιμάζεται να πάει να
συναντήσει τον άνδρα της στην Ιταλία. H Κατερίνα έμεινε στον ξενώνα λίγες
ημέρες παραπάνω, για να φροντίζει τη Λουκία. H Λουκία χάρηκε που άκουσε τον
Γκάζι να της μιλάει στη γλώσσα της. Λίγα πράγματα του είπε. Ότι θέλει να δει
τη μητέρα της και έκλαψε… Και ότι θέλει ένα κινητό… Για να παίρνει
τηλέφωνο τον αδελφό της στην Αλβανία. Και τους φίλους της. Δεν ξέρει τους
αριθμούς, ούτε καν ονόματα θυμάται, αλλά «μ’ ένα κινητό μπορείς να βρεις πολλά
πράγματα», είπε και χαμογέλασε…

H Λουκία είναι καλά τώρα εκεί… Αλλά για πόσο και μέχρι πότε; Τώρα ο Σπύρος
Κλουδάς πρέπει να βγάλει εισαγγελική εντολή για την άμβλωση. Οι ημέρες περνούν
και η μικρή θα καταλάβει… Και μετά; H Ρωξάνη θα φύγει, το δωμάτιο θα το
χρειαστεί μια άλλη Λουκία. Στη χώρα του «2004» δεν υπάρχει περίσσευμα για
ναυαγούς… Ούτε καν για ένα κινητό.

Να είχε κάποια Λουκία στο μυαλό του ο Πιραντέλο («Ο θάνατος του Ματίας
Πασκάλ»), όταν εγραφε πως «το πνεύμα έγινε πάλι ιλαρό όπως στην αρχή της
νιότης, χάνοντας το δηλητήριο της εμπειρίας»;