«Έπρεπε να σκοτώνω δυο φορές τον χρόνο»

Ο Μισέλ Φουρνιρέ είναι επιδέξιος σκακιστής. Ένας άνθρωπος που μιλάει άψογα.
Εύκολα θα μπορούσε να τον περάσει κανείς για καθηγητή Πανεπιστημίου ή για
ιερωμένο.

Δράκος των Αρδεννών: Σε γραπτή κατάθεσή του στους Βέλγους ανακριτές, ο Μισέλ Φουρνιρέ ομολογεί πως ένιωθε την ανάγκη να κυνηγάει παρθένες δυο φορές τον χρόνο

Κυνηγός παρθένων. Τέτοιος είναι πραγματικά. Και το ομολογεί ο ίδιος. Ένας
άνθρωπος που «ένιωθε την ανάγκη» να σκοτώνει κοριτσάκια δυο φορές τον χρόνο.
Ένας άνθρωπος που κατάφερε να πείσει τη γυναίκα του να τον βοηθάει να
παγιδεύουν τα θύματά του και ύστερα να κοιτάζει μέσα από έναν καθρέφτη, καθώς
εκείνος τα βίαζε και τα δολοφονούσε.

Για να εξακριβωθεί η πλήρης έκταση των εγκλημάτων του Φουρνιρέ, 62 ετών, θα
χρειαστεί να περάσει καιρός. Έχει παραδεχτεί 9 φόνους και από τις δυο μεριές
των γαλλοβελγικών συνόρων. Όμως, η γυναίκα του τον έχει εμπλέξει και σε
άλλους. Οι φάκελοι για τουλάχιστον 30 ανεξιχνίαστους φόνους ξανανοίγουν πάλι.

Έχασαν τον λογαριασμό

Εξαιτίας της «σχέσης» του Φουρνιρέ με το Βέλγιο – εγκαταστάθηκε εκεί το 1991,
όπου και συνελήφθη πέρυσι ύστερα από μια αποτυχημένη απόπειρα απαγωγής ενός
δεκατριάχρονου κοριτσιού – τον αποκαλούν «Γάλλο Ντιτρού». Όμως αυτό είναι
παραπλανητικό. Αντίθετα με τον Βέλγο Ντιτρού, που καταδικάστηκε σε ισόβια
κάθειρξη τον περασμένο μήνα για απαγωγές και φόνους κοριτσιών, ο Φουρνιρέ δεν
είναι μόνο παιδόφιλος. Τα θύματά του, όπως ομολόγησε και υπερηφανεύθηκε ο
ίδιος, είναι από γυναίκες 25 ετών μέχρι τη δωδεκάχρονη Ελιζαμπέτ Μπρισέ από το
Βέλγιο, που το πτώμα της βρέθηκε το περασμένο Σάββατο στον πύργο των Φουρνιρέ
στις γαλλικές Αρδέννες. Οι γαλλικές και βελγικές αρχές που προσπαθούν να
υπολογίσουν τον αριθμό των θυμάτων του έχουν χάσει τον λογαριασμό. Σε γραπτή
κατάθεσή του στους Βέλγους ανακριτές, ο «δράκος των Αρδεννών» ομολογεί:
«Ένιωθα την ανάγκη να κυνηγάω παρθένες δύο φορές τον χρόνο. Όταν πια ήξερα πως
θα βγω για κυνήγι και ότι θα έφερνα κάτι μαζί μου στον γυρισμό, φρόντιζα και
έσκαβα πρώτα λάκκους με τρία μέτρα βάθος». Δεδομένου ότι άρχισε τη δράση του
το 1987, αν βασιστούμε στα λόγια του, με δυο φόνους τον χρόνο τα θύματά του θα
πρέπει να είναι πολύ περισσότερα από τριάντα.

H Μονίκ Ολιβιέ, 55 ετών, γνώρισε τον Φουρνιρέ πριν από 20 χρόνια, όταν εκείνος
βρισκόταν στη φυλακή για βιασμό. Όταν αφέθηκε ελεύθερος, παντρεύτηκαν. Και
σχεδόν αμέσως, ομολογούν και οι δυο, άρχισαν να «κυνηγούν» κορίτσια. Στην
έγγραφη κατάθεσή της, η Μονίκ ομολογεί ότι, κατά διαταγή του συζύγου της, ήταν
μερικές φορές παρούσα και παρακολουθούσε μέσα από έναν διπλό καθρέφτη σε
διπλανό δωμάτιο τον Φουρνιρέ να βιάζει και να σκοτώνει τα θύματά του.

Καριέρα στους φόνους

Με όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα γνωστά, η δεκαεξάχρονη «καριέρα» ανεξιχνίαστων
φόνων ενός ανθρώπου που ήδη είχε φάκελο και καταδίκες για βιασμούς, θέτει
ενοχλητικά ερωτήματα για τις γαλλικές και βελγικές διωκτικές αρχές. Γιατί,
μολονότι είχε διαπράξει σεξουαλικά εγκλήματα, αποφυλακίστηκε πρόωρα και χωρίς
να τον παρακολουθεί κανείς; Πώς ένας άνθρωπος με ποινικό μητρώο και χωρίς
γνωστούς οικονομικούς πόρους κατάφερε να αγοράσει έναν πύργο χωρίς να
αναρωτηθεί κανείς;

Οι δολοφόνοι κατά συρροήν γίνονται τέτοιοι επειδή η αστυνομία δεν καταφέρνει
να τους συλλάβει. H γαλλική και η βελγική αστυνομία δεν είχαν ιδέα, μέχρι να
καταθέσει η σύζυγος του Φουρνιρέ ότι ένας κατά συρροήν δολοφόνος διέσχιζε κάθε
τόσο τα σύνορα κάτω από τη μύτη τους.

Επιμέλεια: Ρούσσος Βρανάς