Όχι στις μόνιμες σούπερ κάμερες

H 4η Οκτωβρίου δεν αργεί. Είναι η ημέρα λήξης του… συναγερμού ασφαλείας
που έχει σημάνει ήδη εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων. Ωστόσο ο Μεγάλος Αδελφός, με
τις περισσότερες από 1.100 σούπερ κάμερες, που βλέπουν και ακούνε, ενδέχεται
να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αττική.

Το προανήγγειλε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, δεν το αποκλείει τώρα, παρά την
αρχική άρνηση, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

«Υπό προϋποθέσεις», τονίζει ο πρόεδρος της Αρχής κ. Δημ. Γουργουράκης. Εφ’
όσον δηλαδή υποβληθεί στο όργανο η σχετική αίτηση χορήγησης αδείας για την
περαιτέρω λειτουργία των καμερών, θα εξεταστούν όλες οι παράμετροι (ο σκοπός
παραμονής των καμερών, ο αριθμός τους και κυρίως η προστασία του πολίτη από
παραβιάσεις των προσωπικών του δεδομένων) και αν κριθεί πως καλύπτονται οι
συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες, τότε ενδέχεται να ανανεωθεί η άδεια για
μετά την 4η Οκτωβρίου, οπότε λήγει η ισχύουσα.

Πάντως κάποιες κάμερες (περίπου διακόσιες) έχουν αρχίσει να λειτουργούν
δοκιμαστικά και να μεταδίδουν εικόνα και ήχο στο Ολυμπιακό συντονιστικό κέντρο
επιχειρήσεων της Αστυνομίας, προκειμένου να εξοικειωθούν οι χειριστές με το
σύστημα και να αντιμετωπιστούν πριν από τις 20 Ιουλίου ενδεχόμενα προβλήματα.

«Αδικαιολόγητη μετά τους Αγώνες»

H προοπτική, όμως, να παραμείνουν σε λειτουργία οι κάμερες και μετά την
«περίοδο συναγερμού» προκαλεί ήδη έντονες αντιδράσεις. «Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο
υπερβαίνει τις ανάγκες ασφάλειας με το δεδομένο ότι τα συστήματα αυτά έχουν τη
δυνατότητα να καταγράφουν ήχους, κινήσεις και δεδομένα που αναφέρονται σε
προστατευόμενα από τον νόμο στοιχεία. H χρήση τους μετά τους Αγώνες είναι
αδικαιολόγητη», λέει ο δικηγόρος- βουλευτής του Συνασπισμού κ. Φώτης Κουβέλης.
Επισημαίνει μάλιστα, πως «για όσο διάστημα χρησιμοποιηθούν, είναι αναγκαία και
επιβεβλημένη η συνεχής παρουσία εκπροσώπου της Αρχής Προστασίας Προσωπικών
Δεδομένων, ώστε να αποτραπεί η δυνατότητα επεξεργασίας των πληροφοριακών
στοιχείων που θα συλλέγουν οι κάμερες». Πάντως, ήδη η Αρχή έχει θέσει ως
βασικότερη προϋπόθεση για τη λειτουργία του συστήματος με τις κάμερες τη
σήμανσή τους. Την τοποθέτηση, δηλαδή, ευδιάκριτων πινακίδων, ώστε ο πολίτης να
προειδοποιείται εγκαίρως για την ύπαρξή τους. Ωστόσο, ο ελεγκτικός μηχανισμός
της Αρχής δεν επαρκεί αριθμητικά, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η
διασφάλιση του όρου που τίθεται στην άδεια.

«Παραβιάζονται ελευθερίες»

«H βιντεοεπιτήρηση εξυπηρετεί αναμφίβολα συμφέροντα και σκοπούς που η
συνταγματικότητα και η έννομη τάξη αποδέχεται και ενισχύει. Όπως η προστασία
ατόμων και ιδιοκτησίας, η ανίχνευση και ο έλεγχος παραβάσεων, η εξασφάλιση
αποδεικτικών στοιχείων. H συνολική αποτελεσματικότητά της όμως αμφισβητείται
βάσιμα», επισημαίνει η δικηγόρος, επίκουρος καθηγήτρια του Πανεπιστημίου
Αιγαίου κ. Λίλιαν Μήτρου. Και διευκρινίζει: «H βιντεοεπιτήρηση συνιστά
πρακτική που ενέχει την παραβίαση δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ο σεβασμός
αρχών, όπως η αναλογικότητα μέσων και σκοπού και θεσμών, όπως η Αρχή
Προστασίας, μπορεί να οδηγήσει στην επίτευξη μιας ισορροπίας. Σε τελευταία
ανάλυση πρόκειται για τη μείζονα απόφαση που πρέπει να λάβει μια κοινωνία:
Πόση ελευθερία είναι διατεθειμένη να απεμπολήσει χάριν της (και ποιας)
ασφάλειας;».

Από την πλευρά τους, εκπρόσωποι κοινωνικών φορέων εκφράζουν απόλυτη άρνηση στη
διατήρηση του πλέγματος με τις κάμερες στους δρόμους. Ο κ. Γ. Αλμπάνης, μέλος
του Δικτύου Κοινωνικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων, σημειώνει πως οι κάμερες
καταδεικνύουν ότι «μπαίνουμε σε φάση παραβίασης ατομικών και συλλογικών
δικαιωμάτων. Οι κάμερες έχουν τρεις βασικές επιπτώσεις: πρώτον, αίρουν κάθε
έννοια προσωπικού απορρήτου, δεύτερον, μετατρέπουν το πολιτικό φρόνημα και τις
εκδηλώσεις αυτού, όπως οι δημόσιες συναθροίσεις, σε τεκμήρια υποψίας αν όχι
ενοχής, κι αυτό δείχνει η τοποθέτηση καμερών σε μεγάλες λεωφόρους όπου συνήθως
γίνονται οι συγκεντρώσεις και τρίτον, ανοίγουν τον δρόμο σε κάθε είδους
αυθαιρεσία απ’ τη μεριά των αστυνομικών αρχών. Το να αποκαθηλωθούν αυτές οι
κάμερες είναι ζήτημα ύψιστης σημασίας».