20 ΕPΩTHΣEIΣ NIKHTAΣ KAKΛAMANHΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ KAI ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Ξάφνιασε, ευχάριστα, όταν αντέδρασε έντονα στη -διαφαινόμενη -διάθεση της
κυβέρνησης να δημιουργήσει «γκέτο» για να κρύψει τους περιθωριακούς της
Ομόνοιας. «Δεν θα γίνω εγώ μπόγιας ανθρώπινων ψυχών», δήλωσε αγανακτισμένος, ο
υπουργός Υγείας Νικήτας Κακλαμάνης.

Με την ίδια τόλμη και την ίδια ειλικρίνεια δηλώνει, όταν τον ρωτάμε για τα
δικά του όρια υποχώρησης, ότι είναι έτοιμος να πάει σπίτι του αλλά… όχι
αμαχητί.

«Μπόγιας ανθρώπων». Ποιος ή ποιοι είναι σήμερα «μπόγιες» της ζωής μας;

Όποιος ή όποιοι τους ενδιαφέρει να κρύψουμε το κοινωνικό μας έλλειμμα από τα
φώτα της «Ολυμπιάδας» και μετά ξανά οι κοινωνικά αποκλεισμένοι συνάνθρωποι,
στα πεζοδρόμια και στα παγκάκια.

Κι αυτοί που εμποδίζουν την εγκατάσταση μιας θεραπευτικής κοινότητας ή ενός
ξενώνα τι είναι;

«Φοβισμένοι» (sic) συμπολίτες μας και οφείλουμε να τους ξυπνήσουμε το
«γονίδιο» του φιλότιμου και της αλληλεγγύης.

Τα «πρεζόνια» στην Ομόνοια, στις πλατείες, στα πάρκα χαλάνε τη βιτρίνα;

Όσοι πιστεύουν κάτι τέτοιο, ας κλείσουνε τα μάτια (η καρδιά τους είναι ήδη
κλειστή) και όνειρα γλυκά.

Τότε γιατί ανακαινίζεται η βάση στον Ασπρόπυργο;

Ίσως για να υποδεχτεί κάποιους από εμάς τους «πολιτισμένους και υγιείς».

Και τι τα κάνουμε αυτά τα παιδιά, με τα ρημαγμένα πρόσωπα;

Τους δίνουμε το χέρι.

Μείωση βλάβης ή θεραπεία; Μεθαδόνη ή στεγνά προγράμματα;

Είμαι υπέρ των στεγνών προγραμμάτων, χωρίς όμως να υποβαθμίζω τον ρόλο της
υποκατάστασης. Γι’ αυτό άλλωστε ενισχύουμε και τις Μονάδες, για να
αντιμετωπίσουμε το θέμα της λίστας αναμονής.

Και οι ψυχασθενείς;

Το πρόγραμμα αποασυλοποίησης έχει αρχίσει, αλλά προχωρά αργά.Θέλω να πάμε πιο
γρήγορα. Βοηθήστε μας.

Με τους «δικούς σας» που πρωτοστατούν στις αντιδράσεις για να εμποδίσουν τη
δημιουργία ξενώνων τι θα κάνετε;

Ό,τι και με τους «μη δικούς μου». Να τους πείσω ότι έχουν άδικο.

Και τα παιδιά των φαναριών, οι τυφλοί, οι κωφάλαλοι, οι ανάπηροι που τους
χρησιμοποιούν για επαιτεία. M’ αυτούς τι γίνεται;

Ένα ολόκληρο πρόγραμμα κοινωνικής αλληλεγγύης προετοιμάζεται. Δεν είμαστε
έτοιμοι ακόμα, τα πολλά λόγια δεν τα γουστάρω.

Είναι και οι άστεγοι, οι «αδέσποτοι» άνθρωποι που είπατε…

Οι «Άθλιοι των Αθηνών» και όχι μόνο. Ζήτω η πολιτισμένη Δύση…

… αλλά και τα αδέσποτα ζώα που εξαφανίζονται αργά, σιωπηρά και
δολοφονικά.

Καθόλου αργά. Ένα από τα «θαύματα» των ημερών μας, παρά την προσπάθεια του
Δήμου της Αθήνας για την ουσιαστική προστασία τους.

Θαρραλέα η δήλωσή σας για τους εξαρτημένους. Αλλά πίσω από όλα αυτά
υπάρχουν συμφέροντα, εμπορικά, πολιτικά, ψηφοθηρικά. Αντέχετε τη σύγκρουση
μαζί τους;

Μόνος μου, ΟΧΙ.

Ποιο είναι το όριο υποχώρησης;

Να πάω σπίτι μου. ΟΧΙ όμως αμαχητί.

Θεωρείτε απαραίτητα όλα τα μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονται;

Δεν έχω μέτρο σύγκρισης.

Και μετά τους Ολυμπιακούς τι θα κάνουμε;

Επιτέλους ξανά πίσω, στην καθημερινότητα του πολίτη, μήπως και δει και αυτός
κάποια «άσπρη μέρα». Το πιστεύω.

Αισθάνεστε μοναξιά μέσα στην κυβέρνηση όταν άλλοι δηλώνουν τα αντίθετα από
σας;

Όταν είμαι σίγουρος ότι έχω δίκιο, όχι.

Ρεαλισμός και όνειρο χωράνε και τα δύο στην τσάντα ενός πολιτικού;

Όταν είναι μεγάλη, τότε σίγουρα ναι.

Τι ελπίζετε να κάνετε σ’ αυτό τον τομέα;

Να φέρω τον Πολιτισμό στην Υγεία και την Υγεία στον Πολιτισμό.

Τι φοβάστε ότι δεν θα κάνετε ποτέ;

Να διπλασιάσω τις δημόσιες δαπάνες για την Υγεία και την Κοινωνική Αλληλεγγύη.