Eίστε ένοχοι, διότι…

O πρόεδρος του δικαστηρίου Μιχάλης Μαργαρίτης

Σε 6.500 σελίδες δίνει το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων τις απαντήσεις του
στα ζητήματα που ανέκυψαν κατά τη διάρκεια της εννεάμηνης δίκης της 17
Νοέμβρη. Στο σκεπτικό της ιστορικής απόφασης γίνεται εκτενής αναφορά στην
ιστορία της Οργάνωσης – στην ίδρυση και το τέλος της – στην ψυχοσύνθεση των
ιδρυτών και των μελών της, στους λόγους που τους ώθησαν σε τρομοκρατικές
ενέργειες. Το δικαστήριο άντλησε στοιχεία τόσο από τις προκηρύξεις τους όσο
και από το υλικό της αποδεικτικής διαδικασίας.

Το συμπέρασμα που βγαίνει από την ανάγνωση των βασικών σημείων του σκεπτικού
δεν απέχει καθόλου από τις διαπιστώσεις που έκαναν όσοι παρακολούθησαν αυτή τη
δίκη: Αν δεν υπήρχαν οι ομολογίες του Σάββα και του Χριστόδουλου Ξηρού – και
όσες επακολούθησαν – οι κατηγορίες θα ήταν σχεδόν αδύνατον να
στοιχειοθετηθούν. Για τον λόγο αυτόν και επειδή η υπεράσπιση επέμεινε με
σθένος στο «ένοχος ένοχον ου ποιεί» οι δικαστές παραθέτουν σειρά νομικών
επιχειρημάτων προκειμένου να αποδείξουν ότι νομίμως έλαβαν υπ’ όψιν το υλικό
της προανάκρισης.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη στοιχειοθέτηση της άρνησης του δικαστηρίου στον
ισχυρισμό των κατηγορουμένων περί πολιτικών κινήτρων, αλλά και στην τεκμηρίωση
των κατηγοριών που αποδόθηκαν στον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, καθώς – ως γνωστόν –
ο ίδιος ουδέποτε παραδέχθηκε οποιαδήποτε σχέση με την Οργάνωση, αμφισβητώντας
παράλληλα τη γνησιότητα των αποδεικτικών στοιχείων και την ειλικρίνεια των
συγκατηγορουμένων του που τον κατονόμασαν ως αρχηγό.

Ενστάσεις, που κατά την άποψη των κατηγορουμένων και της υπεράσπισής τους
είχαν απορριφθεί χωρίς εμπεριστατωμένο σκεπτικό, απαντώνται τώρα στις
λεπτομέρειές τους, όπως άλλωστε είχε υποσχεθεί στους διαμαρτυρομένους ο
πρόεδρος του δικαστηρίου κ. Μιχ. Μαργαρίτης κλείνοντας τη διαδικασία.

Χρειάστηκαν έξι μήνες από την εκφώνηση της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου
Κακουργημάτων της Αθήνας που δίκασε την υπόθεση της 17N, για να συνταχθεί και
να καθαρογραφεί το σκεπτικό. Αν επρόκειτο για μια συνήθη δίκη, οι λόγοι που
συνετέλεσαν στη λήψη της όποιας απόφασης θα είχαν ανακοινωθεί από έδρας. Στην
προκειμένη περίπτωση όμως, σε ένα δικαστήριο με 19 κατηγορουμένους, 1.400
μάρτυρες, αξιόποινες πράξεις ων ουκ έστιν αριθμός – ακόμη και αν δεν επρόκειτο
για τη 17N – θα ήταν αδύνατον να ακολουθηθεί η πεπατημένη. Άλλωστε και μόνο ο
όγκος του σκεπτικού καθιστά αυταπόδεικτη αυτή την αδυναμία.