Δρόμοι

Με την ευκαιρία…

… της νομοθεσίας για τα αδέσποτα (δεν μας αρέσουν, αλλά αμολάμε τα σκυλιά
μας στους δρόμους) και της νέας βρετανικής νομοθεσίας για την παχυσαρκία (δεν
μας αρέσει, αλλά τρώμε του σκασμού). Και με την ευκαιρία του Μόργκαν Σπέρλοκ
(που για να αποδείξει πως τα χάμπουργκερ κάνουν κακό στην υγεία τα έτρωγε
πρωί, μεσημέρι, βράδυ επί ένα μήνα ώσπου κατέληξε στο νοσοκομείο). Ας ρίξουμε
μια ματιά – μαζί με το περιοδικό “Σπεκτέιτορ” – σε όσα έχει να πει ο Βοιωτός
Πλούταρχος για εκείνους που περιμένουν τη σωτηρία τους από το κράτος (όταν δεν
το κατηγορούν πως απεργάζεται τον χαμό τους).

Στους διαλόγους του…

… σε έναν από αυτούς, ο Πλούταρχος και οι φίλοι του προσπαθούν να
διαπιστώσουν αν ο κόσμος πράγματι απειλείται από νέες, πρωτόγνωρες ασθένειες
όπως ισχυρίζονταν μερικοί γιατροί και, αν ναι, πώς ακριβώς: από άλλους
κόσμους, από πού; Το γενικό τους συμπέρασμα ήταν ότι, όπως ακριβώς όταν
αναζητάει κανείς την αλήθεια για κάτι, μία μόνο πρόταση αληθεύει ανάμεσα σε
ένα σωρό άλλες ψευδείς, έτσι και η Φύση, που αντιπροσωπεύει ό,τι έχει τάξη και
ό,τι είναι καλό, μπορεί καμιά φορά να βρεθεί σε αταξία και να αρχίσει να
παράγει αρρώστιες μόνο και μόνο επειδή είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των
δυνατών συνδυασμών που κλείνει στους κόλπους της. (Ο Πλούταρχος κάνει εδώ έναν
παραλληλισμό με τον υπολογισμό του Ξενοκράτη, σύμφωνα με τον οποίο ο αριθμός
των συλλαβών που θεωρητικά θα μπορούσαν να προκύψουν από τα γράμματα του
αρχαίου ελληνικού αλφαβήτου είναι 1.002.000.000.000).

Για να αποδείξει…

… τον ισχυρισμό του, ο Πλούταρχος απαριθμεί μερικά ακραία φαινόμενα που δεν
είχαν παρατηρηθεί ποτέ άλλοτε: έναν φίλο του από την Αθήνα που του διηγήθηκε
πως εξέχυσε μεγάλη ποσότητα σπέρματος με “ένα μαλλιαρό πλάσμα που είχε πολλά
πόδια και έτρεχε γρήγορα”, μια γιαγιά που έπεφτε σε χειμερία νάρκη δύο μήνες
τον χρόνο “και άλλο σημείο ζωής δεν έδινε παρ’ εκτός από την ανάσα της”.

H πιο εύλογη…

… εξήγηση για όλα αυτά, καταλήγει ο Πλούταρχος, είναι η διατροφή, ιδιαίτερα
η εισαγωγή νέων εξωτικών και πολυτελών εδεσμάτων και συνδυασμών τροφών από
κάθε άκρη της αρχαίας ελληνικής αυτοκρατορίας, καθώς και οι συνήθειες των
λουτρών, όπου το σώμα, αφού παραδοθεί στα κανακέματα και τα χάδια, εκτίθεται
ξαφνικά από το ζεστό στο κρύο και ύστερα πάλι στο ζεστό. Και λέει: “Οι αλλαγές
στον τρόπο που ζούμε εδώ, πάνω σε τούτη τη γη, μπορούν να φέρουν νέες
αρρώστιες εκεί που εξαφανίζουν τις παλιές”. Ο Πλούταρχος και οι φίλοι του
έβλεπαν την αρρώστια σαν ευθύνη του ατόμου, που ξεπηδούσε κυρίως “από
διαφωνίες ανάμεσα στον εαυτό μας και στο φαγητό και το πιοτό και από τη
λανθασμένη χρήση τους”. H απάντηση βρίσκεται στον νου, “που είναι αυτόνομος
και ικανός, αν θέλει, να αλλάξει την πορεία του”.