ANTPIANA BAPEΛA «Tο τάνγκο μεταδίδεται από ψυχή σε ψυχή»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
«Το τάνγκο είναι η καρδιά μου», λέει η μεγάλη Κυρία του τάνγκο από την |
H Αντριάνα Βαρέλα είναι κάπως σαν τη Μαρινέλλα (για να την φέρουμε σε ελληνικά
μέτρα)! Είναι μια μεγάλη Κυρία του αργεντίνικου τάνγκο (αν όχι H Κυρία), που
αν δεν την έχει δει και ακούσει κανείς ζωντανά, επί σκηνής, είναι σαν να μην
την έχει ακούσει… καθόλου. Γιατί δεν είναι η φωνή και το πάθος της που την
μεγεθύνει στο διεθνές μουσικό στερέωμα. Είναι κυρίως η συγκινητική, δυναμική,
ακαταμάχητη παρουσία της στη σκηνή. Με την απλότητα μιας Εντίτ Πιάφ, το μπρίο
μιας Σίλια Κρουζ, την ευγένεια μιας Αμάλια Ροντρίγκες, τον ερωτισμό μιας Ρίτα
Χέιγουορθ, τη δύναμη μιας Μαντόνα…
H αισθαντική φωνή που ακούσαμε στην ταινία «Τάνγκο» του Κάρλος Σάουρα, πάνω
στη σκηνή μεταμορφώνεται. Σε ιέρεια της Ερμηνείας, σε ταγό του Πάθους, σε
ταπεινή υπηρέτρια του Λόγου. Και αυτό συμβαίνει μόνον ζωντανά, σε άμεση
επικοινωνία με το κοινό. Όσοι είχαν την τύχη να γίνουν μάρτυρες των
απαράμιλλων ρεσιτάλ της το πιστοποιούν. Από πού αντλεί αυτή τη δύναμη; Από το
τάνγκο, φυσικά. Το αργεντίνικο τάνγκο. Που είναι συνυφασμένο με το
ταμπεραμέντο και την ιστορία της πατρίδας της.
Αν θα έπρεπε να το περιγράψει με δυο τρεις λέξεις, η Αντριάνα Βαρέλα θα έλεγε
πως «το τάνγκο είναι ένα μείγμα βασικής ανάγκης και πάθους ή παθών». «Είναι η
ψυχή των ανθρώπων που ζουν δίπλα στον ποταμό Ρίο ντε λα Πλάτα, στα λιμάνια και
τις φτωχογειτονιές. Εκείνη που εισέβαλε στα πλούσια σαλόνια όλου του κόσμου κι
άρχισε να αναπαράγεται. Δεν είναι ευγενικό ούτε ωραιοποιημένο το τάνγκο. Μιλά
για αληθινούς ανθρώπους, τους περιγράφει, τους αγκαλιάζει. Για τους
Αργεντίνους είναι η ταυτότητά μας. Που περνά και διαπερνά τα σύνορα για να
βρει τη θέση του στον κόσμο των ανθρώπων της υφηλίου. Είναι κλασικό, είναι
μουσική, είναι υπαρξιστική ποίηση…».
Γιατί πιστεύετε ότι υπάρχει αυτή η υπόγεια σύνδεση του τάνγκο με όλους
σχεδόν τους λαούς της Γης. Με τους Έλληνες, φέρ’ ειπείν…
«Είναι αλήθεια πως υπάρχει αυτή η υπόγεια παγκόσμια σύνδεση. Αλλά αυτό
συμβαίνει μόνον με λίγους ερμηνευτές του τάνγκο. Όσο για την Ελλάδα, είναι μια
απόλυτα… λατιναμερικανική χώρα και γι’ αυτό στους Έλληνες οι ερμηνευτές του
τάνγκο θα πρέπει να δείχνουν, ανοιχτά, τα αισθήματά τους, τα πάθη και το πάθος
τους, γιατί το καταλαβαίνουν. Το τάνγκο μεταδίδεται μόνον από ψυχή σε ψυχή. Οι
κάτοικοι της Μεσογείου και της Λατινικής Αμερικής είναι κοσμοπολίτες, που
έζησαν κοντά σε λιμάνια και σε θάλασσες κι αυτό σημάδεψε τη ζωή τους. Στις
γειτονιές (στην Αργεντινή τις λέμε barrio) και στα λιμάνια δεν βρίσκεις παρά
πάθος…».
Νιώθετε πως ακούμε πια πολλά, μιλάμε πια πολύ, υπάρχει πολύς θόρυβος γύρω
μας; Μήπως πρέπει να σταματήσουμε για να αρχίσουμε ξανά να καταλαβαίνουμε κάτι
(όπως είχε πει ο Φελίνι);
«Ταυτίζομαι απόλυτα με την αισθητική και την ηθική του Φελίνι. Και συμφωνώ
μαζί του».
Πιστεύετε πως η μουσική και το τάνγκο ειδικότερα έχει μέλλον; Ή θα φθίνει
με τα χρόνια όσο να εξαφανιστεί από τη ζωή μας;
«Το τάνγκο δεν είναι μόδα για να περάσει. Είναι μουσική και ποίηση, είναι
κλασικό. Γι’ αυτό και πιστεύω πως είναι αθάνατο».
Τελευταία σε όλο τον κόσμο γεννιούνται όλο και περισσότεροι τραγουδιστές
από τηλεοπτικά ριάλιτι σόου. Διασημότητες μέσα σε λίγες νύχτες. Εσείς
πιστεύετε πως αυτό βλάπτει τη μουσική;
«Δεν πιστεύω στη σχέση και κυρίως στην εξάρτηση της τέχνης από την τηλεόραση,
τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το μάρκετινγκ. Τα βασικά αγαθά της τέχνης
υφίστανται από μόνα τους. Κι εμείς πρέπει να τα αναζητήσουμε και να τα βρούμε.
H Τέχνη δεν είναι κάτι που δημιουργείται χάρη στο μάρκετινγκ. Συντηρείται αφ’
εαυτής για εκείνον που θα επιμείνει να την αναζητήσει και να την βρει».
Τι περιμένετε από την Ελλάδα και το ελληνικό κοινό;
«Ελπίζω σε μια απλή επικοινωνία με το ελληνικό κοινό, βασισμένη στην
ευαισθησία του, για την οποία έχω ακούσει και έχω μάθει πολλά, και σ’ αυτήν
επαφίεμαι. Ένα ακόμη στοιχείο είναι η εμπιστοσύνη που ελπίζω πως θα μας ενώσει
στη συνάντησή μας με το ελληνικό κοινό. Όπως ελπίζω πως θα απολαύσει το
ρεσιτάλ μου, γιατί θα είναι από τα βάθη της καρδιάς μου… Σώμα και ψυχή,
εκεί, στη σκηνή».
«H ανάγκη μας για τις τέχνες είναι προτεραιότητα»
Υπάρχει πολιτική πράξη πίσω από την ερμηνεία του τάνγκο;
«Βεβαίως, γιατί όλοι οι πολιτισμοί και οι εκφράσεις τους έχουν να κάνουν με
την πολιτική. Όχι με κυβερνήσεις και κόματα, αλλά με την πολιτική ως ιδεολογία
ζωής. Το τάνγκο είναι λοιπόν μια πολιτιστική δημοφιλής έκφραση, και δη
σκληρή».
Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να μας βοηθήσει το τάνγκο, η μουσική γενικότερα, η
τέχνη στη ζωή μας;
«Οι τέχνες είναι η δύναμή μας τού “δεν παραδίδω τα όπλα”. Στον κόσμο που
ζούμε, η ανάγκη μας για τις τέχνες είναι προτεραιότητα».
INFO
Την Πέμπτη 1 Ιουλίου στο Θέατρο Πέτρας (Πετρούπολη), στις 21.00. Προπώληση
εισιτηρίων: Στα εκδοτήρια πλατείας Συντάγματος, στο ταμείο του θεάτρου (τηλ.
210-5012.402) και στο http: //www.ticketshop.gr.
Google news
