ANAΛΩΣIMA Πλαζ της πόλης

Στο μήκος της παραλίας οι οργανωμένες πλαζ είναι έτοιμες να υποδεχτούν το
τραμ. Μια πανδαισία ο Σαρωνικός, η θάλασσα της πόλης προσφέρεται σε τεμάχια
από το Φάληρο μέχρι τη Βάρκιζα κι όπου αντέχετε τραβάτε. Τέσσερα ευρώ το πιο
φτηνό εισιτήριο, μόνο για να μπεις, χωρίς να δικαιούσαι ομπρέλα. Πόση αύξηση
μάς κάνει; Τριακόσια τα εκατό; Αν έχεις το ψυχικό σθένος να απλώσεις την ψάθα
σου είκοσι πέντε πόντους χαμηλότερα από τις πληρωμένες ξαπλώστρες των πλησίον,
εντάξει. Σου έρχεται φτηνά. Στα αποδυτήρια θα συναντήσεις την πλαστική μπογιά
της δεκαετίας του ’60 και δεν μπορεί παρά να συγκινηθείς καθώς θα έρχονται οι
αναμνήσεις από ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες μαζί με τη στάσιμη μυρωδιά από
τόσα περασμένα μεγαλεία. Ακόμα και οι καθρέφτες που υπήρχαν κάποτε είναι
σκεπασμένοι με μπογιά. Καλύτερα να μη βλέπουμε πολύ το πρόσωπό μας, θα
σκέφτηκαν οι ανακαινιστές, κρίνοντας από τους μεσήλικες θαμώνες που δεν
βρίσκουν το κουράγιο να τους εγκαταλείψουν. Τέλος πάντων, μαζεύουν λεφτά οι
άνθρωποι, ίσως φασούλι το φασούλι καταφέρουν να καθαρίσουν κάποια στιγμή και
να ξύσουν την μπογιά από τους καθρέφτες. Υπάρχουν εξάλλου και νέοι πελάτες που
ίσως προτιμούν να θαυμάζουν τον εαυτό τους παρά την πατίνα του χρόνου.

Παιδιά που το έχουν πάρει απόφαση ότι όλα πληρώνονται σ’ αυτό το Λεκανοπέδιο,
νομίζουν μάλιστα ότι με τέσσερα ευρώ δικαιούνται τουλάχιστον καθαριότητα και
μισή αρχοντιά. Παιδιά που δεν έχουν ακούσει τίποτα για τα μπάνια του λαού που
κάποτε εμπόδιζαν τις εκλογές να λάβουν χώρα κι ευτυχώς δηλαδή. Ίσως για το
χατίρι τους κάποτε η κατάσταση της παραλίας να φτάσει ένα ποσοστό τουλάχιστον
από την τιμή που χρεώνει.