ANAΛΩΣIMA H λέξη η τρισύλλαβη

Ήταν να μην κλείσουν τα σχολεία για διακοπές. Ξεχύθηκαν οι μαθητές στις
παραλίες με φρέσκια την αποκτηθείσα γνώση τους. Μέσα στην καλή χαρά,
θορυβώδεις, αναιδείς, άτσαλοι, όμορφοι, ανέμελοι και εξόχως ενοχλητικοί για το
περιβάλλον. Έσκαγε το κύμα το γαλάζιο, χτυπώντας σαν χταπόδια τα σκουπίδια
στην αμμουδιά, έσκαγε και προς τη θάλασσα το άλλο κύμα, των ξένοιαστων παιδιών
που αποτεSλούνταν από μία και μόνη λέξη. Τη λέξη την τρισύλλαβη προς πάσα
χρήση, τη λέξη τη χορταστική με τα τρία άλφα. Που τη λες και γεμίζει το στόμα
σου και ανοίγουν τα πνευμόνια σου και γενικώς σε φτιάχνει. Να τη γράψω;
Φοβάμαι μήπως χάσει τις μαγικές ιδιότητές της αν περάσει στις συνηθισμένες
λέξεις που μπορούν να αποδοθούν με το αλφάβητο. Ας μείνει παρθένα από τη
διαδικασία αυτή της φθοράς που είναι η γραφή, μην την αρνηθούν οι οπαδοί της,
κι ύστερα τι θα κάνουν; Σαν να έπρεπε να βγει θριαμβευτικά από πάνω τους η
πανοπλία της γλώσσας που με τόσο κόπο τη φορούν κάθε μέρα σχολική, δεν
αποφάσιζαν τα παιδιά να ολοκληρώσουν φράση, λέξη άλλη από αυτή. Ανάλογα με τον
τόνο της φωνής σήμαινε «έλα εδώ», ή «φύγε», σήμαινε «πεινάω» ή «χόρτασα»,
«γεια σου» και «αντίο». Άλλοτε περιελάμβανε φράσεις ολόκληρες όπως «η θάλασσα
είναι κρύα αλλά εγώ θα μπω» ή «μην πιστεύεις τίποτα, εγώ αγαπάω μόνο εσένα».
Πού ήσασταν φιλόλογοι να δείτε τις μεταμορφώσεις μιας και μόνης λέξης, να
δείτε τους κόπους σας να ανταμείβονται με τα πολλά Αρχαία, τα Νέα και τα
ενδιάμεσα, να τρελαθείτε και να βουτήξετε με το κεφάλι στο θολό κύμα του
Σαρωνικού, για λύτρωση…