Tο πεπόνι…

Την αλλαγή του αυστηρού αρχαιολογικού νόμου για τη διευκόλυνση του έργου των
ξένων Αρχαιολογικών Σχολών που δρουν στην Ελλάδα υποσχέθηκε ο υφυπουργός
Πολιτισμού Πέτρος Τατούλης στους εκπροσώπους των ξένων Αρχαιολογικών Σχολών
και Ινστιτούτων. Το θέμα είναι λεπτό και σύνθετο. H καλλιέργεια των ελληνικών
σπουδών σε όλον τον κόσμο απαιτεί, ως πρώτη ύλη, τη διενέργεια συστηματικών
ανασκαφών και ερευνών επί ελληνικού εδάφους. Αυτή γίνεται αυτοτελώς ή σε
συνεργασία με τα ελληνικά Πανεπιστήμια και υπό την άγρυπνη επίβλεψη Ελλήνων
αρχαιολόγων. Τα αιτήματα των ξένων είναι πολλά και πιεστικά, αλλά οι
δυνατότητες της ελληνικής πλευράς να παρακολουθήσει τα έργα των ξένων είναι
περιορισμένες. Ο νόμος δίνει σε κάθε ξένη σχολή έξι εβδομάδες για τρεις
συστηματικές ανασκαφές και τη δυνατότητα τριών ακόμα ερευνών σε συνεργασία με
ελληνικά ιδρύματα. Για χώρες μικρές, όπως λ.χ. η Δανία, αυτό αρκεί. Για
μεγάλες χώρες όμως, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπου υπάρχουν 155 Πανεπιστήμια
που καλλιεργούν τις ελληνικές σπουδές, έξι ανασκαφές δεν φθάνουν.

…και το μαχαίρι

Στους Έλληνες αρχαιολόγους δεν μένει παρά η φασίνα. Το δε παράπονό τους είναι
συνήθως ότι δεν έχουν χρόνο για δικές τους ανασκαφές, αναστηλώσεις και
δημοσιεύσεις, επειδή χρεώνονται με την επίβλεψη του έργου των ξένων.
Χρειάζεται αμοιβαιότητα. Το υπουργείο Πολιτισμού προσανατολίζεται τώρα να
ζητήσει με τη σειρά του τη βοήθεια των ξένων σχολών στην προώθηση και προβολή
του ελληνικού πολιτισμού στους επιστημονικούς χώρους και τις πανεπιστημιακές
κοινότητες. Οι καιροί άλλαξαν, οι κλασικές σπουδές χειμάζονται παγκοσμίως και
το νέο πνεύμα της παγκοσμιοποίησης ευνοεί τη συνεργασία και τη συνένωση των
προσπαθειών. Αρκεί να γίνει σαφές ότι η Ελλάδα δεν είναι πλέον αρχαιολογική
αποικία των ισχυρών, αλλά η μάνα όλων.