20 ΕPΩTHΣEIΣ KΩNΣTANTINOΣ MAPKOYΛAKHΣ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Τα βήματά του το καλοκαίρι θα τον οδηγήσουν στην Επίδαυρο. Ως Ιππόλυτο στην
ομότιτλη τραγωδία του Ευριπίδη. Όμως ξεκαθαρίζει ότι δεν αποσκοπεί να
προσθέσει έναν ακόμη ρόλο στο βιογραφικό του. Άλλωστε για τον Κωνσταντίνο
Μαρκουλάκη η καταξίωση έρχεται με τον χρόνο και όχι με τον χώρο. Όπως επίσης
πιστεύει ότι σημασία έχει ο ρόλος να επιλέγει τον ηθοποιό. Και ακόμη ότι ένα
έργο δεν ανήκει σε κανέναν, αλλά «κατοικεί» στην ψυχή καθενός από τους θεατές

Ιππόλυτος -του Ευριπίδη -το καλοκαίρι με το Εθνικό. Μεγάλος ρόλος, μεγάλο
και το άγχος;

Το άγχος δεν είναι ευθέως ανάλογο του μεγέθους του ρόλου. Στους μικρούς πάλι
είναι μεγάλο. Εδώ, νομίζω, είναι άλλου είδους. Όχι άγχος επίδοσης, αλλά αγωνία
για το πόσο αποκαλυπτική μπορεί να είναι η ερμηνεία σε έναν τόσο σημαντικό
ρόλο.

Δεύτερη φορά σε τραγωδία μετά τις «Φοίνισσες». Δεν είναι υψηλά στις
προτιμήσεις σας το αρχαίο δράμα;

Ακριβώς επειδή είναι υψηλά στις προτιμήσεις μου προτιμώ να απέχω, εκτός αν
«υπάρχει λόγος σοβαρός». Κι εδώ υπάρχει. Δεν αποσκοπώ στο να προσθέτω ρόλους
στην Επίδαυρο στο βιογραφικό μου.

Επίδαυρος σημαίνει καταξίωση για τον ηθοποιό;

Ή και καταβαράθρωση! H Επίδαυρος μεγεθύνει το όποιο αποτέλεσμα, καλό ή κακό.
Στους ηθοποιούς την καταξίωση δεν τη φέρνει ο χώρος, αλλά ο χρόνος.

Και Άμλετ;

Σήμερα κανένας ρόλος ή είδος ή χώρος θεατρικός δεν έχει παραμείνει άβατον για
τους λιγότερο ικανούς. H καταξίωση κερδίζεται μόνο με το τελικό αποτέλεσμα!

Αν και είδε πολύς κόσμος τον «Άμλετ», δεν επαινέθηκε από την κριτική. Τι
αποκομίσατε;

H τέχνη δεν είναι για τους πολλούς. Ούτε για τους λίγους. Είναι πάντα για τον
καθένα ξεχωριστά.

Σε τι διαφέρει ο ρόλος ενός ήρωα αρχαίου δράματος από έναν αντίστοιχο της
ξένης δραματουργίας;

Κυρίως στη φόρμα. Τα ανοιχτά θέατρα, όπως η Επίδαυρος, προϋποθέτουν μεγεθυμένη
υποκριτική, χωρίς να χαθεί η αλήθεια του ρόλου. Όσο πιο βαθιά πίσω στον χρόνο
πηγαίνουμε τόσο απομακρυνόμαστε από τον ρεαλισμό, τον χαρακτήρα, την
ψυχολογία.

H ερμηνεία σας στον «Άμλετ» τι απόκλιση είχε από τη σκηνική προσέγγιση που
είχατε κατά νου;

Το πέρασμα απ’ την ιδέα στην πραγμάτωση περιέχει αναπόφευκτα έκπτωση. Έπαιξα
τίμια, χωρίς κόλπα, και γνωρίζοντας από την πρώτη πρόβα πως, για όσα πιάσω,
άλλα τόσα θα χάσω!

Τι μάθατε από τη συνεργασία με τον Μιχάλη Κακογιάννη στον «Άμλετ»;

Γνώρισα κατ’ αρχήν τον ίδιο και τον αγάπησα πολύ. Έμαθα, ή τουλάχιστον
προσπάθησα, μια σκηνική γλώσσα απαραίτητη για την αντιμετώπιση τέτοιων
κειμένων, αλλά κι έναν ιδιαίτερο σεβασμό στο κείμενο. Κι ακόμη πως ένας
σκηνοθέτης χορτασμένος από δόξα και τιμές φροντίζει τόσο πολύ τους ηθοποιούς
του.

Και από την παράσταση «Πρώτος έρωτας»;

Την πραγματική αξία της ομαδικής δουλειάς.

Δύο έργα -«Άμλετ» και «Πρώτος έρωτας» -σε μία σεζόν, εντελώς διαφορετικά
μεταξύ τους. Γιατί;

Γιατί όχι; Ακριβώς επειδή ήταν διαφορετικά, τόσο πολύ, αλλά και διότι καθένα
από μόνο του μ’ έλκυε ιδιαίτερα επί της ουσίας.

Αλλά και για να βρείτε ισορροπία;

Ναι. H εναλλαγή των ειδών σ’ εμένα δεν γίνεται αμιγώς για καλλιτεχνικούς
λόγους. «Πέτρα που κυλάει δεν χορταριάζει».

Στον «Πρώτο έρωτα», λόγω κόντρα φωτισμού, ακουγόταν μόνο η φωνή σας. Δεν
είναι αυτοθυσιαστική μια τέτοια ερμηνεία για τον ηθοποιό;

H ακύρωση του προσώπου σε αναγκάζει να βρεις άλλα μέσα για ν’ αποδώσεις. Αυτό
νομίζω μου έκανε καλό. Με προχώρησε ως ηθοποιό.

Πώς συνδυάζεται ο πειραματικός Μπέκετ με το περσινό μοδάτο «Πέτρες στις
τσέπες του»;

Το «Πέτρες στις τσέπες του» δεν φτιάχτηκε για να είναι μοδάτο. Ίσα ίσα, στις
πρόβες με τον Λιγνάδη δοκιμάσαμε πράγματα ακραία. Μας ενδιέφερε να
προσεγγίσουμε και να τιμήσουμε ένα είδος που συνήθως δεν βλέπουμε με υπόληψη:
τη λαϊκή επιθεώρηση.

Τι είναι πιο δύσκολο; Να σας επιλέγουν για ρόλους ή να τους επιλέγετε
εσείς;

Το πιο δύσκολο κι ευτυχέστερο όλων είναι να σ’ επιλέγει ο ίδιος ο ρόλος!
Κάποιοι έρχονται ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Το ένιωσα στον Άμλετ και τώρα
στον Ιππόλυτο.

Ένα έργο ανήκει στους ηθοποιούς του;

Δεν ανήκει σε κανέναν. Ξεφεύγει από τα χέρια μας και πάει να κατοικήσει στην
ψυχή καθενός από τους θεατές.

Πιο δύσκολα κλαίει κανείς από τα γέλια ή από το δράμα;

H μεγάλη διαφορά είναι πως στην κωμωδία η επιτυχία και η αποτυχία είναι άμεσα
εξαργυρώσιμες.

Τι σας κέντρισε το ενδιαφέρον στο σίριαλ «Έτσι ξαφνικά»;

Πολύ καλό καστ, άξιοι συντελεστές. Και κυρίως το σενάριο πως το τυχαίο και οι
πράξεις τρίτων μπορούν να επηρεάσουν δραματικά τη ζωή μας.

Σε ποιο σημείο είχατε ενδοιασμούς;

Σε κανένα.

Τι είπε η Μιρέλλα Παπαοικονόμου και σας έπεισε;

«Αυτός ο ρόλος χρειάζεται έναν πολύ καλό ηθοποιό»!

H αναγνωρισιμότητα πόσο έχει αλλάξει τη ζωή σας;

Όχι πολύ. Στο χέρι μας είναι να διαφυλάξουμε την ιδιωτική μας οδό. Βοηθάει
στην καθημερινότητα. Επίσης, οι άνθρωποι σου χαμογελούν πιο εύκολα.