H «ακμή» των αθλητών

Οι έφηβοι δεν είναι οι μόνοι που παραπονούνται για την ακμή τους. Πολύ συχνά
αυτό συμβαίνει και με αθλητές, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις ένα έμπειρο μάτι
διακρίνει ότι δεν πρόκειται για ακμή, αλλά για μία ποικιλία της που είναι
γνωστή με τον όρο ακμοειδές εξάνθημα. Στην κατηγορία αυτή ανήκει το θερινό
ακμοειδές εξάνθημα, που αρχίζει αιφνιδίως με τη μορφή μονόμορφων, μικρών,
φλεγμονωδών επαρμάτων με πύον (θυλακικό εξάνθημα) και εντοπίζεται στις
παρειές, τον λαιμό, το στέρνο, τους ώμους και τους βραχίονες. Το εξάνθημα αυτό
επιδεινώνεται από τον ήλιο (από την υπεριώδη ακτινοβολία A, που είναι μακρού
μήκους κύματος ακτινοβολία) και υποχωρεί τον χειμώνα, αλλά και όταν γίνεται
τοπική αγωγή με τρετινοΐνη και άλλα φάρμακα. Παρόμοιο πρόβλημα συνιστά το
ακμοειδές των αθλητών, τα κύρια χαρακτηριστικά του οποίου είναι και πάλι η
αιφνίδια έναρξη, το λιπαρό δέρμα, η γρήγορη εξάπλωση στα άκρα, η μονόμορφη
θυλακική φλεγμονή και η ασυνήθιστη ηλικία για ακμή. Αυτό εμφανίζεται σε
αθλητές και αθλουμένους με μυώδες σώμα ή αρσιβαρίστες, με ιστορικό λήψεως (από
το στόμα ή με ενέσεις) αναβολικών, ανδρογόνων, στεροειδών και βιταμινών του
συμπλέγματος B. Στα άτομα αυτά συνυπάρχουν μερικές φορές και εξωδερματικά
συμπτώματα, όπως γυναικομαστία στους άνδρες, δασυτριχισμός, αλλαγές της
διάθεσης, ευφορία ή κατάθλιψη, αυξημένη επιθετικότητα, αλλαγές του λίμπιντο
και, σπανιότερα, μυοκαρδιοπάθεια. Ακμοειδές εξάνθημα μπορεί ακόμη να
συνοδεύσει τη λήψη φαρμάκων, όπως τα αντισυλληπτικά, τα κορτικοστεροειδή, τα
ηρεμιστικά, τα αντιθυρεοειδικά, το λίθιο κ.ά. H ανδρογονοεξαρτώμενη, κοινή
ακμή είναι αντικείμενο ειδικής αγωγής και ελέγχεται με επιτυχία, ενώ τα
ακμοειδή εξανθήματα είναι αναστρέψιμα όταν διακοπεί ο γενεσιουργός παράγοντάς
τους (ήλιος, φάρμακα) υπό την προϋπόθεση ότι θα αναγνωριστούν εγκαίρως.

H Καίτη Μουλοπούλου-Καρακίτσου είναι επίκουρη καθηγήτρια Δερματολογίας.