Διαστάσεις Ίντριγκες στο Eυρωκοινοβούλιο

Κακώς είναι τόσο μικρό το ενδιαφέρον για τις ευρωεκλογές. Το
Ευρωκοινοβούλιο είναι ένας ζωντανός θεσμός, οι ίντριγκες που προαναγγέλλονται
είναι διαφωτιστικές.

«Τέρμα ο αποδιοπομπαίος τράγος: προτείνω το αποδιοπομπαίο γουρούνι» (του Αλτάν, από το Εσπρέσσο)

Όσο το όνομα του Κώστα Σημίτη «έπαιζε» μεταξύ των υποψηφίων για τον επόμενο
πρόεδρο της Κομισιόν, υπήρχε στην Ελλάδα κάποιο ενδιαφέρον για το θέμα. Τώρα
χάθηκε κι αυτό. Κι όμως, η μάχη προβλέπεται συγκλονιστική – και πάνω απ’ όλα,
μια μάχη αρχών. Σύμφωνα με ορισμένες φήμες που επικαλείται ο Ντανιέλ
Κον-Μπεντίτ σ’ ένα στρογγυλό τραπέζι που οργάνωσε η Μοντ, το Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο θα προτείνει για τη θέση αυτή τον Αυστριακό καγκελάριο Βόλφγκανγκ
Σιούσελ (στον οποίο είχαν παλιότερα επιβληθεί κυρώσεις επειδή είχε συμμαχήσει
με τους ακροδεξιούς του Χάιντερ). Το Ευρωκοινοβούλιο θα απορρίψει όμως αυτή
την πρόταση. Ένας άλλος ισχυρός υποψήφιος, ο Βέλγος πρωθυπουργός Γκυ
Βέρχοφσταντ, θα χάσει τις περιφερειακές εκλογές και θα αποκτήσει έτσι την
ετικέτα του loser. Το όνομά του θα απορριφθεί τόσο από το Ευρωκοινοβούλιο, με
το δικαιολογητικό ότι είναι υπερβολικά φιλελεύθερος, όσο και από τον Τόνυ
Μπλαιρ, ο οποίος τον θεωρεί υπερβολικά φεντεραλιστή. Ο Βρετανός
(νεο-εργατικός) πρωθυπουργός υποστήριζε παλιότερα για τη θέση τον Δανό
(συντηρητικό) πρωθυπουργό Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, όταν είδε όμως ότι δεν του
βγαίνει έστρεψε το ενδιαφέρον προς τον Χαβιέρ Σολάνα – «καίγοντας» πιθανότατα
κι αυτόν.

H μάχη θα είναι πολύ πιο δύσκολη απ’ ό,τι νομίζουν πολλοί, προβλέπει ο
Κον-Μπεντίτ (άρα δεν αποκλείεται να επανέλθει και το όνομα του Σημίτη). Το
ίδιο δύσκολη θα είναι και η συγκρότηση των μετεκλογικών συμμαχιών για το
μοίρασμα των θέσεων στο Ευρωκοινοβούλιο. Ο επικεφαλής των Πρασίνων δηλώνει ότι
θα κάνει τα πάντα για να υπάρξει είτε κεντροαριστερή είτε κεντροδεξιά
πλειοψηφία, αλλά όχι μια «μεγάλη» συμμαχία της Δεξιάς με την Αριστερά. Θα ήταν
τραγικό – σημειώνει – να εγκαινιαστεί ο πρώτος θεσμός της διευρυμένης Ευρώπης
με έναν γάμο μεταξύ ελεφάντων. Όμως ο Ενρίκε Μπαρόν Κρέσπο έχει άλλη άποψη. Οι
Πράσινοι δεν μας υποστήριξαν την περασμένη φορά, λέει στο ίδιο στρογγυλό
τραπέζι ο πρόεδρος της σοσιαλιστικής ομάδας, κι έτσι δεν δεσμευόμαστε για το
τι θα κάνουμε τώρα.

Όλα αυτά θα ήταν αρκούντως διασκεδαστικά αν δεν συνοδεύονταν από τις γνωστές
μεμψιμοιρίες για τη χαμηλή συμμετοχή που αναμένεται να έχουν αυτές οι εκλογές.
Ποιος φταίει για το φαινόμενο αυτό; Οι ευρωβουλευτές απαντούν με μια φωνή: ο
Τύπος! Τα μέσα ενημέρωσης, λέει ο επικεφαλής των ευρωσκεπτικιστών Γενς-Πέτερ
Μπόντε, δεν έχουν παρά έναν ή δύο ανταποκριτές στις Βρυξέλλες για την κάλυψη
της πλειοψηφίας των νόμων που αφορούν τις χώρες τους, ενώ απασχολούν
εκατοντάδες δημοσιογράφους για την κάλυψη της εθνικής νομοθεσίας. Το
Ευρωκοινοβούλιο, συμπληρώνει ο Κον-Μπεντίτ, αντιτάχθηκε στην Επιτροπή για τα
προσωπικά δεδομένα των επιβατών στις υπερατλαντικές πτήσεις, έγινε μια
παθιασμένη συζήτηση για τις ατομικές ελευθερίες, αλλά οι εφημερίδες ούτε
ασχολήθηκαν με το θέμα. Ίσως να έχει κάποιο δίκιο – πάντως στα «NEA» το
γράψαμε.