ANAΛΩΣIMA Xρήσιμες γνώσεις

Υπογράφω, σφραγίζω και παραδίδω τη φορολογική μου δήλωση. Ουφ, σχολάσαμε κι
εφέτος από αυτό το βάσανο. Αν μπορούσα, θα άναβα κι εγώ φωτιά στο πεζοδρόμιο
για να γιορτάσω την αποφοίτησή μου ως φορολογούμενη. Όπως κάνουν τα παιδιά που
καίνε τα βιβλία τους και βρωμοκοπάει η γειτονιά, διότι τους βάζουν φαίνεται
εξώφυλλα πλαστικοποιημένα. Δεν το κάνω, διότι ξέρω ότι σε λίγους μήνες θα
ξαναρχίσει το ίδιο τροπάριο κι επιπλέον δεν θα σταματήσει ούτε στιγμή η
συλλογή στοιχείων, χαρτιών, αποδείξεων και κυρίως χρημάτων βεβαίως, για τη
μεγάλη πληρωμή. Φάτσα στην Εφορία έβαλαν την πυρά, σαν μικροί Ινδιάνοι και την
ανακατεύουν να εξαφανιστούν βιβλίο και τυπωμένα γράμματα. Φριχτή συνήθεια αν
το καλοσκεφτείς, αλλά τα παιδιά δεν το καλοσκέφτονται. Κι από τότε που
καθιερώθηκε το έθιμο, αφότου δηλαδή τα βιβλία μοιράζονται τζάμπα, σαν να
προσπαθούν υποσυνείδητα κι αυτά να γίνονται όλο και πιο άξια για κάψιμο… Μα
τι απαράδεκτες σκέψεις κάνω. Όμως, πάλι, τα παραφορτώνουν τα παιδιά με
άχρηστες γνώσεις. Γιατί δεν τα μαθαίνουν κάτι χρήσιμο; Να συμπληρώνουν
φορολογικές δηλώσεις, παραδείγματος χάριν. Σίγουρα δεν θα έκαιγαν ένα τέτοιο
βιβλίο – θα το απαγόρευαν οι γονείς τους. Θα το σέβονταν, θα το φύλαγαν στο
εικονοστάσι, θα είχε όφελος όλη η οικογένεια από τέτοια διδασκαλία. Και μόλις
το μάθαιναν καλά, θα προχωρούσαν στο επόμενο, τη δήλωση για το πόθεν έσχες, το
βασανιστήριο του δημοσιογράφου που συμπλήρωσε τη φορολογική του δήλωση. Αυτά
είναι μαθήματα χρήσιμα στην κοινωνία – τι συζητάνε επαγγελματικό
προσανατολισμό και σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Τα βασανίζουν δώδεκα χρόνια τα
ταλαίπωρα με λογοτεχνίες και τέτοια – να βάζουν σε κίνδυνο την υγεία τους
ανάβοντας φωτιές…