Οξύμωρα «φρουτάκια»…

Ο διαβόητος νόμος 3037 περί απαγόρευσης παιγνίων – μια παγκόσμια ελληνική
πρωτοτυπία – επιβλήθηκε πριν από δύο χρόνια, με υποτιθέμενο στόχο τον παράνομο
τζόγο και τα φρουτάκια. Στην πράξη, όμως, απαγορεύει όλα τα παιχνίδια σε
δημόσιους χώρους και σπίτια. Γραμμένος από ανθρώπους που αγνοούν τι είναι το
Διαδικτύο και απέχουν πολλές αστρονομικές μονάδες από τη νεανική κουλτούρα, ο
νόμος βάζει στο ίδιο σακί τα μηχανήματα με τα φρουτάκια και τα ηλεκτρονικά
παιχνίδια, που παίζουν όλοι οι κάτοχοι υπολογιστών – τα κινητά τους ξέφυγαν.
Αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς κατασχέσεις υπολογιστών στα Ίντερνετ καφέ,
Αυτόφωρο και τσουχτερά πρόστιμα για τους ιδιοκτήτες τους. Είναι γνωστό πως το
οξύμωρον του νόμου έχει ξεπεράσει από την πρώτη στιγμή τα σύνορα της Ελλάδας,
προκαλώντας ρεπορτάζ στα ξένα MME (τα οποία, παρά την εύκολη λύση της εποχής,
σίγουρα δεν μπορούν να κατηγορηθούν ως «ανθελληνικά»).

… πριν από την επέλαση των «παρανόμων»

Το πρόβλημα όμως παραμένει, παρά τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αλλαγή
της νομοθεσίας, αλλά και τις ελπίδες για πρυτάνευση της κοινής λογικής. Την
υπόθεση θύμισαν ξανά ένα πρόσφατο δημοσίευμα στην εφημερίδα «New York Times»
και μία αναφορά από τον Χρήστο Παπαδημητρίου στο νέο του βιβλίο «Ισόβια στους
χάκερ;». H αμερικανική εφημερίδα περιγράφει λεπτομερώς το ιστορικό της
υπόθεσης κι ενός κυνηγημένου ιδιοκτήτη Ίντερνετ καφέ, ενώ σε δήλωσή του ο
υπουργός Δημόσιας Τάξης, Γιώργος Βουλγαράκης, λέει ότι δεν έχουν ληφθεί ακόμα
αποφάσεις για αλλαγή του νόμου. Ο καθηγητής Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο του
Μπέρκλεϊ επισημαίνει ότι στη χώρα με τη μικρότερη εξάπλωση του Ίντερνετ στην
Ευρώπη, η ενασχόληση με τα κομπιούτερ ουσιαστικά κηρύσσεται εκτός νόμου. Κι
όλα αυτά, λίγες εβδομάδες πριν γεμίσουν τα Ίντερνετ καφέ της Αθήνας με
χιλιάδες «παρανομούντες» τουρίστες.