Ψήφισαν να πορευτούν εν ειρήνη…

«Εισηγούμαι την υπερψήφιση της πρότασης που φέρω ενώπιόν σας, απαντώντας
στις διάφορες μορφές καταλαγής. Όχι ως μορφή έκφρασης μετανοίας για μη
διαπραχθέντα αδικήματα, αλλά ως ευέλικτη πνευματική κίνηση χάριν της ενότητας
του ελληνικού Έθνους».

Φανερά συγκινημένος αλλά αποφασισμένος να ξεπεράσει τα όποια εμπόδια, ο κ.
Χριστόδουλος έβαλε τέλος στη δεκάμηνη κρίση στις σχέσεις της Εκκλησίας της
Ελλάδος με το Πατριαρχείο για το καθεστώς των Νέων Χωρών ζητώντας από την
Ιεραρχία τη στήριξη της πρότασης ειρήνευσης.

Παρά το γεγονός ότι ακούστηκαν κάποιες φωνές για την μέχρι τώρα στάση του,
τελικά πέτυχε το απόλυτο. Με εξαίρεση τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ο οποίος
διαφώνησε με τον Αρχιεπίσκοπο, και υποστήριξε ότι «η Εκκλησία της Ελλάδος
τίθεται υπό κηδεμονία και ότι όποιος γελάσει τελευταίος, γελάει καλύτερα».

Οι υπόλοιποι αρχιερείς ψήφισαν ειρήνη με το Φανάρι. H πρόταση την οποία έφερε
στην Ιεραρχία ο κ. Χριστόδουλος ανέφερε χαρακτηριστικά: «H Ιερά Σύνοδος της
Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος εν αγάπη Χριστού και σταθερώ πόθω ενότητος
μετά της εν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας διακηρύσσει τον
σεβασμόν και την τήρησιν του Πατριαρχικού Τόμου του 1850 και όλων των
διατάξεων της Πατριαρχικής Πράξεως του 1928».

«Εύγε, είστε ηγέτης».

H πρόταση έγινε δεκτή από το σύνολο της Ιεραρχίας με ενθουσιασμό. «Εύγε, είστε
ηγέτης», αναφώνησε ο Μητροπολίτης Λαγκαδά, Σπυρίδων. «Επιτέλους, ο
Μακαριώτατος ενεδύθη εκκλησιαστικό μανδύα», είπε ο Ιωαννίνων, ο δε Ζακύνθου
ζητούσε να κλείσει το θέμα «διά βοής».

Μόνο ο Περιστερίου, εκτός βεβαίως του Καλαβρύτων, υποστήριξε ότι το θέμα δεν
έκλεισε «και ότι αφήνουμε μια κερκόπορτα ανοικτή», υποστηρίζοντας πως θα
πρέπει η κυβέρνηση να τροποποιήσει τον Καταστατικό Χάρτη και το άρθρο που
αναφέρεται στην κατάρτιση του καταλόγου των υποψηφίων.

Έτσι όλα έγιναν όπως είχαν συμφωνηθεί, με εξαίρεση την επίσκεψη του κ.
Χριστοδούλου στο Φανάρι και το αρχιερατικό συλλείτουργο, το οποίο ανέβαλε για
αργότερα.

Διαγραφή των ποινών.

Το μόνο αίτημα που θα υποβληθεί προς τον κ. Βαρθολομαίο, είναι να θεωρηθεί «ως
μη υπάρχον» το κείμενο της Διευρυμένης Συνόδου των Μητροπολιτών του Θρόνου,
στο οποίο έχουν καταγραφεί οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κ. Χριστόδουλο.

Ο Αρχιεπίσκοπος δεν ζήτησε, όπως αναμενόταν, συγγνώμη από το Πατριαρχείο, ενώ
φρόντισε και, για την τιμή των όπλων, να ξεκαθαρίσει πως «υποθήκευση ή
συρρίκνωση της ανεξαρτησίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ουδέποτε θα δεχτούμε».

Νέα σελίδα με το Φανάρι.

Ο κ. Χριστόδουλος, όπως και οι περισσότεροι Ιεράρχες, μίλησε μετά το τέλος
της συνεδρίασης για νέα σελίδα στις σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και
για επικράτηση των μεγάλων έναντι των μικρών στο όνομα της «ειρήνης, της
αγάπης και της σύμπνοιας».

Τώρα και έπειτα απ’ αυτές τις εξελίξεις, αυτό που μένει είναι η άρση των
ποινών από το Πατριαρχείο, η οποία, εκτός απροόπτου, αναμένεται να γίνει από
την Διευρυμένη Σύνοδο των Μητροπολιτών του Θρόνου, η οποία θα συνεδριάσει αφού
πρώτα φτάσει στο Φανάρι η απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Μόλις έγινε γνωστή η απόφαση της Ιεραρχίας, η υπουργός Παιδείας κυρία Μαριέττα
Γιαννάκου, από τις Βρυξέλλες όπου βρίσκεται, την χαρακτήρισε θετική εξέλιξη
και συμπλήρωσε: «H κυβέρνηση ενδιαφέρεται για την ενίσχυση του Οικουμενικού
ρόλου και του διεθνούς κύρους του Πατριαρχείου, καθώς επίσης και για την
ενίσχυση του ρόλου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Στο πλαίσιο του συστήματος σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας η κυβέρνηση
διασφαλίζει τη νομιμότητα».

Ενίσχυση του Πατριαρχείου, αλλά όχι στις παρεμβάσεις

H πλειονότητα της κοινής γνώμης πιστεύει ότι αποτελεί εθνική προτεραιότητα η
ενίσχυση του ρόλου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά ταυτοχρόνως υποστηρίζει
ότι η Ελλαδική Εκκλησία πρέπει να αποφασίζει μόνη της για τα θέματα που την
αφορούν, χωρίς παρεμβάσεις από το Πατριαρχείο.

Συγκεκριμένα, τη στήριξη του ρόλου του Πατριαρχείου υποστηρίζει το 45,4%, ενώ
αντίθετο είναι το 18,6%. Αντιστοίχως, υπέρ της μη ανάμειξης του Πατριαρχείου
στην Εκκλησία της Ελλάδος τάσσεται το 58,5%, ενώ υπέρ της ανάμειξης είναι το
9,9%.

H δημοσκόπηση της MRB δείχνει ακόμη ότι η κοινή γνώμη στην πλειονότητά της
είναι θετική για τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Όχι ευνοϊκή γνώμη έχει το
20,3%, αδυνατεί να δώσει βαθμό το 18,6%, ευνοϊκή γνώμη έχει το 42,1% κι έναν
από τους καλύτερους τον θεωρεί το 18,3%.

Θετική γνώμη όμως έχει η πλειονότητα και για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Το
20,5% δεν έχει ευνοϊκή γνώμη, αδυνατεί να δώσει βαθμό το 26%, ευνοϊκή γνώμη
έχει το 42,7%, έναν από τους καλύτερους τον χαρακτηρίζει το 9,2%.

10 μήνες κόντρας Εκκλησίας της Ελλάδας- Φαναρίου για το τίποτα

2003 τον Ιούλιο του, μετά τον θάνατο του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, ο κ.
Βαρθολομαίος με επιστολή του ζητά την αποστολή του καταλόγου με τους
υποψηφίους, όπως είχε γίνει το 1975 και το 1976 και όπως προβλέπει η Πράξη του
1928.

2003 τον Αύγουστο, ο κ. Χριστόδουλος σε συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς
Συνόδου ξεκαθαρίζει ότι θα αποστείλει τον κατάλογο μόνο για απλή ενημέρωση.

2003 τον Οκτώβριο, η πρώτη προσπάθεια διαμεσολάβησης χωρίς
αποτελέσματα.

2003 τον Νοέμβριο συνέρχεται η Ιεραρχία, η οποία αποφασίζει να σταλεί ο
κατάλογος, αλλά η Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος να τον εγκρίνει μετά τις
όποιες προσθήκες ή διαγραφές του Πατριάρχη.

2003 τον Δεκέμβριο, ο Πατριάρχης με επιστολή του επιμένει στην τήρηση
των όρων της Πράξης.

2004 τον Ιανουάριο, ο υπουργός Παιδείας κ. Π. Ευθυμίου, ο γ.γ. του
υπουργείου κ. Γ. Κονιδάρης και ο σύμβουλος του κ. Γ. Παπανδρέου, X. Παμπούκης,
επισκέπτονται διαδοχικά το Φανάρι.

2004 τον Μάρτιο, και έπειτα από συνεχείς διαβουλεύσεις, φτάνει στο
Πατριαρχείο ο κατάλογος με τους υποψηφίους, τον οποίο δέχεται ο κ.
Βαρθολομαίος με ορισμένες επιφυλάξεις.

Οι 4 νεοεκλεγέντες Μητροπολίτες

2004 στις 26 Απριλίου, ο κ. Χριστόδουλος συγκαλεί σε έκτακτη συνεδρίαση
την Ιεραρχία και εκλέγει τους νέους μητροπολίτες Θεσσαλονίκης,
Ελευθερουπόλεως, Κοζάνης και Μεσογαίας.

2004 στις 30 Απριλίου, η διευρυμένη σύνοδος των μητροπολιτών του θρόνου
τιμωρεί τον κ. Χριστόδουλο με διακοπή κοινωνίας και χαρακτηρίζει άκυρες τις
εκλογές.

2004 μπροστά στο αδιέξοδο, η υπουργός Παιδείας κυρία Μαριέττα Γιαννάκου
επισκέπτεται το Φανάρι, συναντάται με τον κ. Βαρθολομαίο και στη συνέχεια με
τον κ. Χριστόδουλο, ο οποίος υποχωρεί και αποφασίζει να δεχθεί τους όρους του Πατριαρχείου.