ZAN ΛΟYI TPENTINIAN Eξορκίζει φαντάσματα στη σκηνή

Στη σκηνή του θέατρου «Μαντλέν» στο Παρίσι, ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν απαγγέλλει στίχους του Απολινέρ και αφιερώνει την παράσταση στη χαμένη κόρη του, Μαρί

«Ό,τι χειρότερο μπορούσε να μου συμβεί, συνέβη. Τώρα πια, δεν φοβάμαι τίποτα.
Πάντα φοβόμαστε. Γεννιόμαστε μέσα στο κλάμα, φοβόμαστε τους γονείς μας, τους
στρατιώτες, τον νόμο. Συνέχεια φοβόμαστε. Σήμερα δεν φοβάμαι για τίποτα, ούτε
τον θάνατο». Το χειρότερο για τον Ζαν Λουί Τρεντινιάν συνέβη τον περασμένο
Αύγουστο, με τον τραγικό θάνατο της κόρης του Μαρί. Και με την αξιοπρέπεια που
διέκρινε όλη του την κινηματογραφική καριέρα, παρέμεινε σιωπηλός στον πόνο
του. Μέχρι που ήρθε η στιγμή να δοκιμάσει τη θεραπεία του θεάτρου. Εκεί, πάνω
στη σκηνή του θέατρου «Μαντλέν» στο Παρίσι, ο Τρεντινιάν απαγγέλλει στίχους
του Απολινέρ με μουσική του Ντανιέλ Μιλ και αφιερώνει την παράσταση στη Μαρί.
Άλλωστε, τα ποιήματα του Απολινέρ είχαν δέσει πατέρα και κόρη στα χρόνια της
εφηβείας της Μαρί, όταν του έστελνε ηχογραφημένες κασέτες από την ίδια με
στίχους του, αντί για γράμματα.

Ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν πληγώθηκε «από τις αδυναμίες, τις κακίες, τα
ψέματα που ειπώθηκαν για το τραγικό γεγονός του περασμένου Αυγούστου», λέει
στην εφημερίδα «Le Figaro». Παρ’ όλα αυτά, κατανοεί και γνωρίζει. Ήταν πολύ
δεμένος με την κόρη του, για να μην αμφιβάλλει ότι εκείνη είχε αποφασίσει να
γυρίσει μια σελίδα στη ζωή της. Σκέφτεται ότι εκεί πρέπει να αναζητήσει κανείς
την αλυσίδα των τραγικών γεγονότων. Ξέρει όμως ότι κάθε αντεκδίκηση είναι
μάταιη. Γι’ αυτό και δεν κλειδώνεται μέσα στο μίσος. Άλλωστε, σημασία έχει η
επιβίωση. Και το θέατρο τον βοήθησε.

Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε λοιπόν και ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν βρίσκεται
ανεβασμένος πάνω στη σκηνή. «Γνώρισα πραγματικά τον Απολινέρ με τη Μαρί.
Εκείνη μου αποκάλυψε τα ποιήματά του, που είχαν αντικαταστήσει την
αλληλογραφία μας. Έτσι επικοινωνούσαμε, χωρίς άγχος να πούμε πολλά, απλά
χρησιμοποιούσαμε τους στίχους ως μηνύματα, ως κείμενα που μοιραζόμασταν». Και
μια μέρα, αυτά τα ποιήματα είδαν τα φώτα της σκηνής του θεάτρου «Μαντλέν» στο
Παρίσι, με σκηνοθέτιδα τη Μαρί-Ελέν Σαραζέν και τον συνθέτη Ντανιέλ Μιλ να
ετοιμάζει τον διάλογο μεταξύ μουσικής και λέξεων. «Ο Απολινέρ δεν δίνει καμία
οδηγία για στίξη. Κατέχει μέσα του τη δική του μουσική, με στίχους άψογους και
σωστές παύσεις. Και οι συνθέσεις του Ντανιέλ Μιλ δεν είναι ποτέ
εικονογραφήσεις ή παραφράσεις. Αυτό λοιπόν θέλω να είναι το θέατρο».

«Καριέρα στο σανίδι, όχι στα πλατό»

«Λυπάμαι που με απορρόφησε ο κινηματογράφος και όχι το θέατρο. Περισσότερες
από 120 ταινίες και δεκαπέντε απ’ αυτές δεν άξιζαν τον κόπο. Θα έπρεπε να έχω
κάνει περισσότερο θέατρο. Είναι πάνω στο σανίδι που μπορούμε να χτίσουμε την
καριέρα μας και όχι στα πλατό του σινεμά», είναι η εκτίμησή του.

«Υπήρχαν διαστήματα που δεν αναρωτιόμουν για τίποτα. Απλά δούλευα. Όμως
κανένας δεν με έβλεπε. Το 1966, όταν βγήκε στις αίθουσες η ταινία του Κλοντ
Λελούς “Ένας άνδρας και μία γυναίκα”, είχα ήδη γυρίσει είκοσι τρεις ταινίες
και όμως ήμουν τελείως άγνωστος. Όσο για τις προτιμήσεις μου, φυσικά υπάρχει
“Ο κονφορμίστας” του Μπερτολούτσι, “Ο μπάτσος” με τον Αλέν Ντελόν και η θητεία
μου στον ιταλικό κινηματογράφο με τους τέσσερις στρατηγούς, Αλμπέρτο Σόρντι,
Ούγκο Τονιάτσι, Βιτόριο Γκάσμαν, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Αλλά και τον Ετόρε
Σκόλα, τον Ντίνο Ρίζι. Όλοι τους, ένα σχολείο για μένα».

INFO

Ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν απαγγέλλει Απολινέρ στο θέατρο «Μαντλέν» στο Παρίσι (19
Rue de Surene, τηλ. 00331-42650709) μέχρι το τέλος Ιουλίου.