«Προίκα μου οι αγώνες»

Δέχθηκε το τηλεφώνημα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ το μεσημέρι του περασμένου
Σαββάτου. H Βαγγελιώ Τζαμπάζη βρισκόταν στην Κύπρο με αποστολή του αθλητικού
σωματείου Θερμαϊκός- AMEA, του οποίου είναι πρόεδρος.

Βαγγελιώ Τζαμπάζη: «H επιλογή δεν αφορά προσωπικά εμένα. Είναι μια ευκαιρία για τους ανθρώπους με αναπηρία να αναδείξουν τα προβλήματά τους

Ο κ. Παπανδρέου την ενημέρωσε ότι είχε περιληφθεί στην ευρωλίστα του ΠΑΣΟΚ και
της ζήτησε να βρίσκεται το μεσημέρι της Κυριακής στο Ζάππειο. Εκεί έμαθε ότι
βρίσκεται στην έβδομη, εκλόγιμη, θέση του ψηφοδελτίου.

Έχοντας πίσω της είκοσι πέντε χρόνια αγώνες για τη διεκδίκηση ίσων ευκαιριών
για τους ανθρώπους με αναπηρία, το Ευρωκοινοβούλιο είναι για την 43χρονη
Βαγγελιώ Τζαμπάζη απλώς «ακόμη ένα βήμα». «Δεν με ενδιαφέρει η καρέκλα ή
προσωπική προβολή. Ό,τι κάνω έχει στόχο να προβληθούν τα θέματα των αναπήρων
και δεν με ενοχλεί να κάνω το μοντέλο ή και τη “γλάστρα” άμα χρειάζεται.
Εξάλλου, τη δική μου καρέκλα, το αναπηρικό μου αμαξίδιο, την έχω μόνιμη και
δεν κινδυνεύω να τη χάσω από κανέναν…», λέει.

Σε ηλικία μόλις δέκα μηνών, η κ. Τζαμπάζη, το πρώτο από τα τρία κορίτσια της
οικογένειάς της, προσβλήθηκε από πολυομυελίτιδα, πράγμα που της άφησε «μέτρια
βάδιση». Έπειτα από δύο εγκυμοσύνες και με την πάροδο του χρόνου η κατάσταση
επιδεινώθηκε, με αποτέλεσμα να κινείται πλέον με αναπηρικό αμαξίδιο.

«Μέχρι τα 25 μου χρόνια, η αναπηρία δεν ήταν ιδιαίτερο πρόβλημα», λέει. «Με
τις εγκυμοσύνες, τα χρόνια, έγινε και πρακτικό πρόβλημα. Μέχρι τότε ήταν
πιθανά μια “οπτική ρύπανση”, την οποία εγώ δεν είδα ως “ρύπανση” και αυτό το
ενέπνεε το περιβάλλον μου και η οικογένειά μου».

Από χωριό των Σερρών

Οι γονείς της, «σε εισαγωγικά αμόρφωτοι αγρότες γονείς από τις Σέρρες», δεν
ξεχώρισαν τη Βαγγελιώ από τα άλλα δύο παιδιά τους. «Πηγαίναμε στο χωράφι όλοι
μαζί – άλλο το πόσο μπορούσε να βοηθήσει ο καθένας. Αν η Ευαγγελία έμενε στο
σπίτι, θα έφτιαχνε το φαγητό, θα έστρωνε τα κρεβάτια. Δεν υπήρχε στην
οικογένεια διάκριση ή ντροπή για μένα. Ήταν πολύ βασικό. Το ίδιο συνέβαινε στο
ευρύτερο περιβάλλον μου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στο χωριό των Σερρών, πριν
από τριάντα τόσα χρόνια, όταν ήμουν περίπου δέκα ετών, ο δάσκαλος προσάρμοζε
τις ασκήσεις των γυμναστικών επιδείξεων για να μπορώ να παίρνω και εγώ μέρος.
Ήταν πολύ υγιές να μην αισθάνεσαι ότι σε χαρακτηρίζει η αναπηρία. Και αυτό
ήταν η προίκα μου».

Με αυτή την προίκα η Βαγγελιώ Τζαμπάζη φτάνει στα δεκαοκτώ της χρόνια στη
Θεσσαλονίκη. Γνωρίζεται με τον σύζυγό της, τον Λαμιώτη γεωπόνο Νίκο Κοτσώνα.
«Όταν κατάφερα από τα είκοσί μου χρόνια να έχω δουλειά και δικό μου σπίτι, μια
ζωή σαν όλους τους ανθρώπους, δηλαδή, ανάλογα με το τι θέλουν και τι μπορούν,
άρχισε η εμπλοκή μου με το αναπηρικό κίνημα. Στόχος ήταν να βγάλουμε πέντε,
είκοσι, εκατό παιδιά από την απομόνωση του σπιτιού τους. Όλα κρίνονται,
εξάλλου, στην παιδεία». H ίδια, δεν έζησε τη διάκριση τουλάχιστον στις
σημαντικές στιγμές της ζωής της. Θυμάται το άγχος που είχε όταν επρόκειτο να
γνωρίσει τους γονείς του συζύγου της. «Του είχα ζητήσει να τους προετοιμάσει.
Να ξέρουν τι τους περίμενε. Μου απάντησε ότι δεν είχαν να επιλέξουν οι γονείς
του, αλλά μόνο εκείνος. Τελικά, η αντίδρασή τους ήταν πάρα πολύ αξιοπρεπής και
παντελώς υγιής. Καμία ενοχλητική κουβέντα δεν ειπώθηκε ποτέ, παρά μόνο
θαυμασμός για το πώς καταφέρνουμε να κρατάμε την οικογένεια με γλύκα και
περιεχόμενο».

Στη ζωή της μπήκαν τα δύο της παιδιά, ο Κυριάκος, σπουδαστής στα TEI της
Θεσσαλονίκης και η Ελένη που δίνει πανελλήνιες για την Παιδαγωγική Ακαδημία:
«Ενδιαφέρεται και για τη δραματική σχολή, κάτι που της έμεινε από τη σχέση μου
με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος όπου δούλευα επί δεκαπέντε χρόνια», λέει.
H επιλογή της να αποκτήσει τα παιδιά της «επιβάρυνε, αλλά όχι πολύ» την
κατάστασή της.

Τώρα η ζωή της για άλλη μια φορά θ’ αλλάξει. «Δεν έχω ακόμη κατασταλάξει,
είναι νωρίς. Όμως, το να ταξιδεύω είναι κάτι πολύ συνηθισμένο», λέει. «Ήδη
στην Ευρώπη συμμετείχα σε πολλούς φορείς, πολλές φορές έχω ταξιδεύσει ως
αρχηγός αποστολής με τον αθλητισμό, είμαι συνηθισμένη να έχω μια μικρή βαλίτσα
κρεμασμένη πίσω από το αναπηρικό μου αμαξίδιο, εκείνο που θ’ αλλάξει είναι το
επίπεδο των αγώνων, της ευθύνης που θα είναι διαφορετικά, Θέλω να πιστεύω ότι
θα ανταποκριθώ όσο μπορώ. Είμαι υπεύθυνη σε όσα αναλαμβάνω».

Είναι ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ να αποδείξει την ανανέωση και την ευρύτητά του

«Βλέπω πολύ θετικά την ανανέωση που επιχειρεί ο Γιώργος Παπανδρέου με
το συγκεκριμένο ευρωψηφοδέλτιο», λέει η Βαγγελιώ Τζαμπάζη, απαντώντας στην
κριτική που διατυπώθηκε τις δύο προηγούμενες μέρες. «Αυτό που ο πρόεδρος το
ονόμασε τομή το έκανε και πράξη. Είναι ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ να αποδείξει την
ανανέωση και την ευρύτητά του. Εγώ προσωπικά δεν μπήκα στη λογική τού αν
έπρεπε ή όχι να παραμείνουν κάποιοι με ευρωπαϊκή εμπειρία. Πιστεύω, όμως, ότι
είναι καλή ώρα για την Ελλάδα να αποκτήσει μια ομάδα ευρωβουλευτών, αφού ως
ομάδα αποφασίσαμε να λειτουργήσουμε».

Όπως επισημαίνει, στόχος της μέσα από τη δουλειά που προτίθεται να κάνει στο
Ευρωκοινοβούλιο είναι να συμβάλει ώστε να αλλάξει το κλίμα στην Ελλάδα για
τους ανθρώπους με αναπηρία. Και όπως λέει η επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου να
περιληφθεί στο ψηφοδέλτιο είναι ήδη ένα βήμα: «H επιλογή δεν αφορά προσωπικά
εμένα. Είναι μια ευκαιρία για τους ανθρώπους με αναπηρία να αναδείξουν τα
προβλήματά τους. Δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο απ’ ό,τι ζητούν όλοι».

ΠΟΙΑ EINAI

H Βαγγελιώ Τζαμπάζη είναι μέλος του Πανελληνίου Συνδέσμου Παραπληγικών,
μέλος της Ομοσπονδίας των Κινητικά Αναπήρων και μέλος του Διοικητικού
Συμβουλίου της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία.

Ήταν κολυμβήτρια και τώρα είναι πρόεδρος στο αθλητικό σωματείο Θερμαϊκός –
AMEA της Θεσσαλονίκης, ενώ είναι μέλος της Παραολυμπιακής Επιτροπής και
παράλληλα έχει εβδομαδιαία εκπομπή στην ET3 για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες με
τίτλο «Στόχος το 2004».

Μετά τη συνταξιοδότησή της από το Δημόσιο, τα τελευταία τέσσερα χρόνια
διατηρεί επιχείρηση με ορθοπεδικά είδη στη Θεσσαλονίκη. Όπως λέει, «πάντα
δούλευε. Ο συνδικαλισμός και οι αγώνες μας δεν είναι δουλειά. Δεν μπορείς να
εξασφαλίσεις τα προς το ζην αν δεν έχεις μια δουλειά, και η δουλειά είναι
αξιοπρέπεια».

Το 1998 ήταν υποψήφια δημοτική σύμβουλος Θεσσαλονίκης, ενώ το 2000 της είχε
γίνει πρόταση από το ΠΑΣΟΚ να κατέβει στις εθνικές εκλογές.