MAIPH MATΣΟYKA «Στο Zάππειο έμαθα για την πρώτη θέση»

H 30χρονη συνδικαλίστρια Μαίρη Ματσούκα είναι επικεφαλής του
ευρωψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ. H ίδια παραδέχεται ότι θα χρειαστεί ημέρες να το
συνειδητοποιήσει, αντιλαμβάνεται ότι η επιλογή της αποτελεί έκπληξη για όλη
την ελληνική κοινωνία – «που δεν είναι συνηθισμένη σε τέτοιες ανατροπές» – και
γνωρίζει καλά ότι από αυτήν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό και το στοίχημα της
«απόλυτης ανανέωσης» που έβαλε ο Γιώργος Παπανδρέου.

Γ. Παπανδρέου – M. Ματσούκα. Με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ συναντήθηκε το βράδυ της Παρασκευής στη Βουλή κι εκεί ουσιαστικά σφραγίστηκε η συμμετοχή της, αλλά όχι και η θέση της, στο ευρωψηφοδέλτιο

Μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής που της τηλεφώνησαν από το γραφείο του Γ.
Παπανδρέου, δεν μπορούσε καν να διανοηθεί ότι θα είχε μια θέση στο
ευρωψηφοδέλτιο. Με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ συναντήθηκε το βράδυ της ίδιας ημέρας
στο γραφείο του στη Βουλή κι εκεί ουσιαστικά σφραγίστηκε η συμμετοχή της. Αλλά
και πάλι, από το γραφείο του προέδρου αποχώρησε χωρίς να γνωρίζει ότι θα
βρίσκεται σε μια εκλόγιμη θέση και πολύ περισσότερο στην κορυφή του
ευρωψηφοδελτίου. «Έγινε μόνο μια συζήτηση για τις ευρωεκλογές και την
προοπτική να είμαι υποψήφια…», αναφέρει.

H τακτική του αιφνιδιασμού που ακολούθησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφορούσε και
την ίδια. Επιμένει σε αυτό: «Στο Ζάππειο, μόλις λίγα λεπτά πριν από την
ανακοίνωση του ψηφοδελτίου, έμαθα ότι θα βρίσκομαι στην πρώτη θέση.
Αιφνιδιάστηκα. H έκπληξή μου ίσως ήταν μεγαλύτερη από τη δική σας. Δεν είχα
εκδηλώσει ενδιάφερον για υποψηφιότητα, ούτε γνωρίζω εάν με είχε προτείνει
κάποιος, μέσω της διαδικασίας που γινόταν στο Ίντερνετ…».

H Μαίρη Ματσούκα γεννήθηκε στη Λεπενού Αιτωλοακαρνανίας, λίγο έξω από το
Αγρίνιο. Από το 1983 ζει μόνιμα στην Καλλιθέα. Είναι το μικρότερο από τα τρία
παιδιά του συνδικαλιστή της ΠΑΣΚΕ στην ΟΜΕ – ΟΤΕ Γιώργου Ματσούκα και,
ουσιαστικά, κινήθηκε στα ίδια βήματα.

H δική της επαφή με τον συνδικαλισμό και τον χώρο του ΠΑΣΟΚ είχε ξεκινήσει από
τα μαθητικά της χρόνια, αλλά πέρασε δυναμικά στο προσκήνιο μετά το 1997, όταν
προσελήφθη στην Cosmote, στο Τμήμα Εξυπηρέτησης Πελατών. Μέχρι τότε δίδασκε
Ιταλικά σε φροντιστήρια και έκανε μεταφράσεις. Στην εταιρεία κινητής
τηλεφωνίας πρωτοστάτησε για τη δημιουργία του σωματείου εργαζομένων (σήμερα
καλύπτει 1.330 άτομα) και από το 2000 εκλέγεται πρόεδρός του.

H συνδικαλιστική ανέλιξή της συνεχίστηκε με την εκλογή της στη διοίκηση της
ΟΜΕ-ΟΤΕ, όπου ανέλαβε τη Γραμματεία Διεθνών Σχέσεων, ενώ τον περασμένο μήνα
εξελέγη μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ και ανέλαβε τη Γραμματεία Νεολαίας.
Επιπλέον, από το 2000 είναι επικεφαλής της Μεσογειακής Ζώνης της Union Network
International (UNI) που καλύπτει νέους εργαζομένους σε τράπεζες,
τηλεπικοινωνίες, εμπόριο κ.α. Εκτός από ιταλικά μιλάει απταίστως και αγγλικά.

Για τον νέο ρόλο της δεν είχε αυταπάτες. «Είναι μεγάλη η τιμή για μένα, δεν
μπορώ να το δω διαφορετικά» αναφέρει. «Έχω μάθει να παλεύω και θα το παλέψω
και τώρα. Ελπίζω να φανώ αντάξια της επιλογής του προέδρου. H εικόνα του
ψηφοδελτίου γενικώς σηματοδοτεί τομές που έχει ανάγκη το ΠΑΣΟΚ και περιμένει η
ελληνική κοινωνία. Εγώ μπορώ να δεσμευθώ ότι θα δουλέψω σκληρά για να τα
καταφέρουμε. Πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξουν αρκετά πράγματα στο ΠΑΣΟΚ για να
μπορέσει να μιλήσει στη γενιά τη δική μου…».

«Δεν φοβάμαι τις επιθέσεις»

«Φαντάζομαι ότι μέσω της ΓΣΕΕ βρέθηκε το όνομά μου στον κατάλογο υποψηφίων που
επεξεργάστηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ» προσθέτει για την επιλογή της, ενώ είναι
έτοιμη να αντιμετωπίσει επιθέσεις και δηλώσεις αμφισβήτησης: «Δεν φοβάμαι τις
επιθέσεις. Στην αμφισβήτηση που μπορεί να υπάρξει στο πρόσωπό μου, αυτή την
ώρα το μόνο που μπορώ να πω ότι όλοι από το αποτέλεσμα της δουλειάς μας θα
κριθούμε. Το ψηφοδέλτιο έχει φρέσκο άρωμα, δυναμική, και πιστεύω ότι θα
λειτουργήσει θετικά στους πολίτες και όχι μόνο σε όσους ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ. Σε
καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών μπορεί να είναι
αρνητικό, δεν έχω μάθει να σκέπτομαι αρνητικά…».

Στις Βρυξέλλες βρισκόταν τακτικά για τις συνεδριάσεις της UNI. Τώρα θα
εγκατασταθεί μόνιμα, «με όραμα για μια κοινωνική Ευρώπη που δεν θα συμπιέζει
τα δικαιώματα των εργαζομένων και θα κάνει συνεχώς βήματα για μια πιο
δημοκρατική κοινωνία». Όσο για την έλλειψη εμπειρίας, θεωρεί ότι «μπορεί να
την καλύψει η σκληρή και συλλογική δουλειά».