POΔEΣ Όχι στην εκδίκηση, ναι στον «νέο λόγο»

![]() |
![]() |
|
Οι « Ρόδες», συγκρότημα που κινείται ανάμεσα στο χιπ χοπ, το ροκ και το φανκ |
Το έργο εκείνο, λένε, τελείωσε. Το επόμενο αρχίζει εντός ολίγου. Σαν τρέιλερ
που ανοίγει την όρεξη «κλέβουμε» από τις πρώτες στιγμές ενός καινούργιου
σχήματος, που συζητιέται ήδη πριν ανοίξει τα μουσικά χαρτιά του. Μετά θα
συζητηθεί έτσι κι αλλιώς πολύ.
H τελευταία φορά που είδα τον Νικήτα, πριν από προχθές, ήταν στο Πέραμα, δίπλα
στον Μιχάλη των Active Member. Ο Νίκος και ο Σωτήρης ήταν στους Brigada στον
ευρύτερο κύκλο των Active Member, o Άρης έχει κι αυτός περάσει από τους Active
– και από τις παλιές καραβάνες, τους Magic De Spell – και μαζί τους είναι ο
Χρήστος από τους Love In Sadness και ο Σωτήρης από τους Trademark. Ώς εδώ
πολλά μπορεί να εξηγηθούν, ή και τίποτε. Από τότε που έσπασε το κέλυφος του
Περάματος απελευθερώθηκαν δημιουργικές δυνάμεις που κινήθηκαν προς
διαφορετικές κατευθύνσεις. «Δεν είχα καμία διάθεση να ασχοληθώ άλλο με
μουσική, το είχα σβήσει τελείως από μέσα μου», λέει ο Σωτήρης… Αλλά η
ιστορία είναι διαφορετική για τον καθένα και στο καινούργιο έργο – που θα
παιχτεί με το όνομα Ρόδες – μοιάζει με «σπονδυλωτή» ταινία. Έχει πολλές
ιστορίες μέσα του. Είναι Ρόδες χωρίς άξονα, αν θέλετε να έχετε μια εικόνα κατά
νου.
Οι σχέσεις, οι διαφορές, οι μουσικές καταβολές φτιάχνουν τις ρίμες και
κυρίως τη ζωή τους. H παλιά 24ωρη βάση της ενασχόλησής τους με τη μουσική δεν
ισχύει. Χανόταν η δημιουργία, μπερδευόταν με πολλά άλλα, λένε. Λίγες ώρες τώρα
για τη μουσική… αλλά συμπυκνωμένες ιδέες. Ο Νικήτας με τον οργανωμένο λόγο
του περιγράφει τον ήχο που κάνουν αυτές οι Ρόδες. Είναι «χιπ χοπ, νταμπ,
ελεκτρόνικα, φολκ». Έχουν κιθάρα, μπάσο, ντραμς και άπειρα σάμπλινγκ. Άπειρα
και περίεργα σάμπλινγκ. Ωστόσο, πέρα από τις περιγραφές, «η αισθητική είναι
περισσότερο που ενώνει όλα αυτά και η αταλαντοσύνη μας», λέει. Προσθέστε,
λοιπόν, και χιούμορ. H αίσθηση είναι πως «είμαστε μια ζωντανή μπάντα, με πλήρη
ελευθερία και παρθένα μυαλά», λένε ο Άρης, με μουσική παιδεία και θητεία, και
ο Νίκος με χιπ χοπ αντανακλαστικά.
«Αυτό που μας έδεσε αρχικά ήταν η φιλία και το ότι ο ένας γνώριζε τις
ικανότητες του άλλου». Οι πρόβες οδήγησαν στο στούντιο, από το στούντιο οι
Ρόδες κύλησαν στην εταιρεία, ο Παναγιώτης Θεοφανέλης άκουσε (και έχουν ακούσει
πολλά τα αυτιά του ανθρώπου τελευταία), ο ήχος ήταν διαφορετικός και το πρώτο
σινγκλ «Μια στατιστική» βγαίνει από τη Warner στο τέλος του μήνα.
«Λειτουργούμε σαν παρέα, διαφορετικά και όλοι μαζί και βγαίνει αυτό το
“μπάσταρδο” πράγμα και αυτό νομίζω είναι η καλύτερη περιγραφή».
Ο στίχος, λέει ο Νικήτας, που στους Active δεν έγραφε πολύ στίχους,
«είναι βιωματικός και φανταστικός και σημερινός και υπάρχει και ένα εφηβικό
στοιχείο που επιστρέφει. Δεν θέλω να είναι αντιδραστικός. Να είναι ερωτικός
χωρίς να μιλάει για τον έρωτα». Λέει ο Νίκος: «Δεν θέλουμε να είναι ούτε
εκδικητικός, ούτε στρατιωτικός, ούτε ομοφοβικός, να είναι ένας νέος λόγος».
Μιλάνε για τον στίχο, αλλά στην πραγματικότητα μιλάνε για τα πάντα που τους
αφορούν. Μέσα έξω. Πριν, μετά. Ακόμη και για την πρεμιέρα τους (την Παρασκευή)
στο «ΑΝ Club», που θέλουν να ακουστεί, γιατί το πιο σπουδαίο είναι να φτάσεις
να ακουστείς και είναι περίεργοι καιροί, αν σκεφτείς όλους όσους παίρνουν
εισιτήριο πρώτης θέσης για τη δημοσιότητα.
«Το χιπ χοπ ωριμάζει πια»
«Ήταν το ταλέντο του Μιχάλη (Μυτακίδη) και πιστέψαμε σε αυτό, αλλά αυτό το
έργο τελείωσε», θα πει ο Νικήτας, που η δουλειά του στο low bap είναι εκεί για
να το αποδείξει. Όπως και το χιπ χοπ που «ωριμάζει, γιατί δεν γινόταν και
αλλιώς. Δεν υπάρχει το δόγμα πια. Προχωράμε τώρα χωρίς σλόγκαν».
Μια καινούργια αρχή, σε μια εποχή που οι περισσότεροι αναγνωρίζουν τη
μεγαλύτερη κρίση στη δισκογραφία. «Δεν υπάρχει περίπτωση σε οτιδήποτε δεν
πηγαίνει καλά να μη φταίνε οι άμεσα αναμεμειγμένοι. Όποιος έχει ασχοληθεί με
τη μουσική φταίει. Τα σκυλάδικα, τα ποπ, τα κλαμπ ευθύνονται λιγότερο από μας.
Γιατί δεν φτάνει να δηλώνεις πως διαχωρίζεσαι από την παρακμή και το
ξεπούλημα. Δώσε το δικό σου υλικό, κάνε πράγματα…».















