Για τον έρωτα ενός… γιγάντιου χταποδιού

Αγάπη είναι… Ο J-1 ζευγαρώνει με την Ορόρα

Φαίνεται πως ο J-1 είναι ερωτευμένος. Όταν συνάντησε τη γοητευτική και
ελαφρώς νεώτερή του Ορόρα, άλλαξε χρώμα και τα οκτώ του χέρια ενώθηκαν με τα
δικά της. Μετά οι δυο τους αποσύρθηκαν σε μια γωνιά για να γνωριστούν
καλύτερα.

Στο ενυδρείο

Ο J-1 και η Ορόρα είναι γιγάντια χταπόδια του Ειρηνικού. Οι επιστήμονες του
ακουάριουμ στο Κέντρο Θαλάσσιας Ζωής της Αλάσκας, στο Σιούαρντ, τους έβαλαν
μαζί την Τρίτη και προφανώς έκαναν διάνα: σπερματοφόροι κρεμάστηκαν από τους
σίφωνες του J-1. «Δεν ήμασταν σίγουροι πως είχε», είπε την Τετάρτη ο Ρίτσαρντ
Χόκινγκ, ο διευθυντής του ακουάριουμ.

Πράγματι, ο έρωτας λίγο έλειψε να προσπεράσει τον J-1. Σε ηλικία 5 χρόνων και
με βάρος 23,4 κιλά, δεν είχε άλλα περιθώρια. Περνάει μια περίοδο παρακμής, η
οποία επέρχεται πριν από τον θάνατο του χταποδιού. Το δέρμα του έχει
διαβρωθεί, οι βεντούζες του έχουν χορταριάσει. «Δεν είναι τόσο δυνατός όσο
ήταν», λέει η Ντίνα Τρόμπο, υπεύθυνη του ακουάριουμ. Με το τέλος του να
πλησιάζει, ο J-1, ο οποίος είχε πιαστεί το 1999, όταν το μέγεθός του ήταν
ακόμη όσο ενός νομίσματος, δεν θα άφηνε τη γλυκιά Ορόρα να γλιστρήσει μέσα από
τα οκτώ χέρια του.

Όταν το προσωπικό του ακουάριουμ την έβαλε στη δεξαμενή του J-1, που χωράει
13.627 λίτρα νερό, η Ορόρα πήγε κατ’ ευθείαν στον βυθό και αμέσως έκανε την
πρώτη κίνηση, αγγίζοντας τον J-1 πριν αποτραβηχτεί στη γωνιά της. Αλλά ο J-1
την κυνήγησε. «Πιάστηκαν και οι δύο στον πίσω τοίχο της δεξαμενής. Εκείνος την
κάλυψε σχεδόν ολόκληρη», είπε ο Χόκινγκ. Έμειναν αγκαλιασμένοι περίπου οκτώ
ώρες και στο διάστημα αυτό είναι πιθανό να της πέρασε το πακέτο με το σπέρμα
του. Όταν χωρίστηκαν, ο J-1 άλλαξε μερικά χρώματα, έγινε σχεδόν άσπρος και
μετά σκούρος κόκκινος. «Φαίνεται πως το ένστικτο κυριάρχησε και έκαναν αυτό
που έπρεπε να κάνουν», είπε ο Χόκινγκ.

Αν η Ορόρα δέχθηκε πράγματι τους σπερματοφόρους του J-1, θα κάνει 60.000 ώς
100.000 αυγά. H Ορόρα, η οποία είχε περίπου το μέγεθος ενός γκρεϊπφρούτ όταν
βρέθηκε το 2002 να ζει μέσα σε μια παλιά σαμπρέλα μπροστά στο Κέντρο Θαλάσσιας
Ζωής, θα σταματήσει να τρώει όσο θα φροντίζει τα αυγά της. Στη συνέχεια θα
εξασθενήσει και θα πεθάνει -κάτι που φαίνεται πως θα συμβεί σύντομα στον J-1.
«Κάναμε ό,τι κάναμε για να έχει ζήσει μια πλήρη ζωή», σχολίασε ο Χόκινγκ.

LINK:

* www.alaskasealife.org