Διαστάσεις H νέα βαρβαρότητα

Οι Ισραηλινοί έχουν ένα παράπονο από τους πιστούς τους συμμάχους. Γιατί δεν
μας είπατε ότι η κακοποίηση των κρατουμένων επιτρέπεται; Έπρεπε λοιπόν να το
μάθουμε τελευταίοι; Πώς θα αναπληρώσουμε τώρα τον χαμένο χρόνο;

Αποκεφαλισμός live (του Πλαντύ, από τη «Μοντ»)

Ποτέ δεν είναι αργά. Στις 2 Μαΐου, αστυνομικοί από τη μονάδα Νασχόν της
ισραηλινής Υπηρεσίας Φυλακών ξυλοκόπησαν άγρια έξι Παλαιστίνιους κρατουμένους
κατά την προσαγωγή τους στο στρατοδικείο. Όπως γράφει η Αμίρα Χας στη
Χααρέτζ, οι άνδρες κακοποιήθηκαν μπροστά στις οικογένειές τους, στους
δικηγόρους τους και σε αρκετούς αξιωματούχους του δικαστηρίου. H Υπηρεσία
υποστήριξε ότι οι αστυνομικοί αναγκάστηκαν να παρέμβουν όταν οι «τρομοκράτες»
προσπάθησαν να έλθουν σε επαφή με τις οικογένειές τους, αυτόπτες μάρτυρες όμως
βεβαιώνουν ότι μια τέτοια επαφή ήταν αδύνατη, αφού ανάμεσα στους
κατηγορούμενους και τις οικογένειες μεσολαβούσαν δεκάδες στρατιώτες. Οι
«τρομοκράτες» προσπάθησαν απλώς να μιλήσουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα, τα
οποία πλέον μόνο στο δικαστήριο μπορούν να δουν: στο πλαίσιο του πολέμου κατά
της «τρομοκρατίας», οι επισκέψεις στις φυλακές απαγορεύονται.

Λίγο πιο πέρα από το στρατοδικείο, στις φυλακές Οφέρ, ο J. κρατείται χωρίς
δίκη εδώ και δύο σχεδόν χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα, η γυναίκα του και τα
παιδιά του δεν μπορούν να τον επισκεφθούν «για λόγους ασφαλείας». Ακόμη κι
όταν νοσηλεύτηκε στην Ιερουσαλήμ ύστερα από καρδιακή προσβολή, πάλι
απαγορεύτηκε στη γυναίκα του να τον επισκεφθεί. Χιλιάδες ακόμη Παλαιστίνιοι
που έχουν συλληφθεί τα τελευταία χρόνια βρίσκονται σ’ αυτή τη θέση. Άλλοι ήταν
οπλισμένοι, άλλοι ήταν μέλη ομάδων που πραγματοποίησαν επιθέσεις στα
κατεχόμενα, άλλοι συνελήφθησαν για να δώσουν πληροφορίες, άλλοι επειδή
πετούσαν πέτρες ή έλαβαν μέρος σε μια διαδήλωση. Όλοι χαρακτηρίζονται
συλλήβδην «τρομοκράτες» και υπόκεινται στη στέρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων
τους. Στόχο αποτελούν ακόμη κι αυτοί που δεν έχουν κάνει τίποτα, απλώς
βρίσκονται κοντά σε «τρομοκράτες»: ένας Ισραηλινός υπουργός δήλωσε αυτή την
εβδομάδα ότι το να βάλλει ένα ελικόπτερο εναντίον του πλήθους προκειμένου να
σκοτώσει έναν «τρομοκράτη» είναι απολύτως θεμιτό…

Κάτι μας θυμίζουν όλα αυτά. Κάτι μας θυμίζει αυτή η περιφρόνηση, αυτή η
αλαζονεία, αυτός ο φόβος. H ταύτιση του Σαρόν με τον Μπους είναι
πλήρης. Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Φισκ, της Ιντιπέντεντ, ο επικεφαλής της
αμερικανικής εταιρείας που το προσωπικό της διέπρεψε στους βασανισμούς του
Αμπού Γράιμπ παρακολούθησε «αντιτρομοκρατικό» σεμινάριο στο Ισραήλ. Οι
μέθοδοι, εδώ κι εκεί, είναι όμοιες: στέρηση ύπνου, κουκούλες, ξυλοδαρμοί,
ξεγύμνωμα, εξευτελισμοί, εικονικές ή πραγματικές εκτελέσεις. Κανείς δεν θα
πρέπει να εκπλήσσεται λοιπόν με την ομοιότητα των αντιδράσεων. Κομμένα κεφάλια
κρατούσαν προχθές τόσο οι δολοφόνοι της αλ-Κάιντα όσο και οι έξαλλοι της
Χαμάς. Από δω και πέρα θα βλέπουμε πολλά κομμένα κεφάλια να επιδεικνύονται ως
τρόπαια ή να αποτελούν αντικείμενο διαπραγματεύσεων. Από δω και πέρα η
βαρβαρότητα αποκτά καινούργιο περιεχόμενο.