“Oύτε ευρώ για αποζημίωση”

Ούτε ένα ευρώ δεν έχει πληρώσει έως τώρα η Ρικομέξ A.E. στις οικογένειες
των 39 εργαζομένων της στο εργοστάσιο, οι οποίοι καταπλακώθηκαν κατά τον
καταστροφικό σεισμό του ’99!

H γη ρούφηξε το εργοστάσιο της Ρικομέξ, που ήταν κτισμένο στο ρέμα της Χελιδονούς, μαζί με 39 ψυχές…

Τόσο οι οικογένειες των θυμάτων όσο και οι δύο διασωθέντες Εύη Σοφίλου και
Γιώργος Σωτηρόπουλος έχουν αποδυθεί σ’ έναν απίστευτο, χρονοβόρο και ιδιαίτερα
δαπανηρό δικαστικό αγώνα για να αποδείξουν, όπως λένε, «τα…. αυτονόητα» και
καταγγέλλουν τα μέλη του Δ.Σ. της Ρικομέξ A.E. – μετά και την αίτηση πτώχευσης
που κατέθεσαν την προηγούμενη Παρασκευή στο Πρωτοδικείο της Αθήνας – για
εμπαιγμό, δόλια πτώχευση και τραγική αδιαφορία για τα θύματα, τις οικογένειές
τους αλλά και τους 150 εργαζομένους στην εταιρεία που πετάγονται στον δρόμο…

«Είναι απίστευτο. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο! Μέχρι τώρα
όχι μόνο δεν έχουν κάνει την παραμικρή κίνηση συμπαράστασης προς κανέναν, αλλά
όλες τους οι κινήσεις ήταν για να κερδίσουν χρόνο, να οργανώσουν την τακτική
τους και να εξουθενώσουν ακόμα περισσότερο τα θύματά τους» λέει στα «NEA» η
Εύη Σοφίλου, η διάσωση της οποίας συγκλόνισε το πανελλήνιο.

H Εύη Σοφίλου είναι η πρώτη, και η μόνη έως τώρα, που στις 28 Απριλίου προέβη
σε κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας – του νέου εργοστασίου
στον Ασπρόπυργο και του οικοπέδου πλέον που στέγαζε το εργοστάσιο το οποίο
κατέρρευσε και έγινε τάφος για τους 39 εργαζομένους, στο Μενίδι: «Από την αρχή
πίστευα ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θα θα αποζημίωναν κανέναν και δυστυχώς
αποδείχθηκε. Προσωπικά έχω κουράγια να συνεχίσω όσο πάει! Τα μέλη του Δ.Σ.
γλίτωσαν έως τώρα το Ποινικό – στη δίκη που συνεχίζεται και θα διαρκέσει μήνες
ακόμα δικάζονται μόνο 4 μηχανικοί και κανένας από το Δ.Σ. της Ρικομέξ – αλλά
μετά την πτώχευση εγώ δεσμεύομαι να τους κυνηγήσω ποινικά έναν – έναν και να
αποδείξω την δολιότητα της κίνησής τους.

Μόνο έξι αποφάσεις

Τα αστικά δικαστήρια έχουν επιδικάσει έως στιγμής 7.676.716 ευρώ στις
οικογένειες 32 θυμάτων και τους δύο διασωθέντες. Από τις 34 αποφάσεις, μόνο οι
έξι είναι τελεσίδικες: «Αν η εταιρεία είχε πρόθεση να κάνει κάτι, θα μπορούσε
τουλάχιστον να καλύψει αυτές τις έξι οικογένειες και έτσι θα άνοιγε και ο
δρόμος του συμβιβασμού με τους υπόλοιπους. Δεν υπήρχε όμως τέτοια πρόθεση. H
Ρικομέξ προτιμά να χρυσοπληρώνει αναρίθμητους δικηγόρους, παρά να αποζημιώσει
τα θύματά της. Από τους 140 αντιδίκους της, οι 120 ήρθαν σε συμβιβασμό μαζί
της – αποδέχθηκαν αυτοί οι άνθρωποι το 30% τής αποζημίωσης που τους επιδίκασε
το δικαστήριο! Αλλά η Ρικομέξ ήθελε να συμβιβαστούν ταυτόχρονα και οι 140. Και
την μια μέρα έστειλε με τους δικηγόρους της νέες προτάσεις συμβιβασμού και την
επομένη κήρυξε πτώχευση εξαπατώντας τους πάντες…».

«Αίσχος»

Μόνοι διασωθέντες η Εύη Σοφίλου και ο Γιώργος Σωτηρόπουλος, που πέντε χρόνια μετά καταγγέλλουν τη Ρικομέξ A.E. για εμπαιγμό και δόλια πτώχευση

Το «αίσχος» που απηύθυνε πρόσφατα ο πρόεδρος της Επιτροπής Αναστολών του
Αρείου Πάγου κ. X. Γεωργακόπουλος προς τους υπευθύνους της Ρικομέξ καλύπτει
απόλυτα την Εύη Σοφίλου αλλά και τον Γιώργο Σωτηρόπουλο. Στην πρώτη έχει
επιδικαστεί το ποσό των 305.068,8 ευρώ και στον δεύτερο, ο οποίος ανασύρθηκε
ημιθανής από τα ερείπια οκτώ ώρες μετά την κατάρρευση του κτιρίου και έδωσε
εξίσου μεγάλη μάχη για τη ζωή του, 39.000(!) ευρώ… Ο 35χρονος Γ.
Σωτηρόπουλος περιμένει από τις 17 Φεβρουαρίου την απόφαση του Εφετείου:

«Ήμουν λογιστής σε θυγατρική της Ρικομέξ, συστεγαζόμενη. Εργαζόμουν στον
ημιώροφο και βρέθηκα 7 μέτρα κάτω από τη γη. Έχω υποβληθεί σε δέκα χειρουργεία
και εκτός από τα προβλήματα στα κάτω άκρα – το ένα μου πόδι έχει 67% αναπηρία
– αντιμετώπισα και οξεία νεφρική ανεπάρκεια και επί έναν μήνα ήμουν στον
τεχνητό νεφρό. Το γεγονός ότι επέζησα οφείλεται σε κάτι μεταφυσικό…».

«Αποδεδειγμένα εγκλημάτησαν»

H απλή ανθρώπινη λογική λέει, κατά τον Γ. Σωτηρόπουλο, ότι «η Ρικομέξ δεν
θέλησε ποτέ να αποζημιώσει κανέναν, μεταχειρίστηκε τους εργαζομένους προς
όφελός της και προσπαθεί τώρα να πετύχει μια εικονική πτώχευση πετώντας στον
δρόμο και εκείνους που έως τώρα την υπερασπίστηκαν! Και αυτό είναι κάτι που
κανένας δεν πρέπει να δεχθεί. Στο κάτω – κάτω οι άνθρωποι αυτοί αποδεδειγμένα
εγκλημάτησαν και είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο 39 αθώων. Ας πλήρωναν λοιπόν
και ας πτώχευαν. Αλλά “πτώχευσαν” πριν πληρώσουν – με τις ευλογίες του κράτους
και της Δικαιοσύνης που τους λύνει τα χέρια. Και δεν ενδιαφέρεται κανείς για
εκείνους που έφυγαν και εκείνους που έμειναν – τις χήρες, τα ορφανά, τους
ανάπηρους σωματικά και ψυχικά…».

Επικαλούνται τις αποζημιώσεις για την πτώχευση…

Στην αίτηση πτώχευσης που κατέθεσε στις 30 Απριλίου η Ρικομέξ A.E.» στο
Πρωτοδικείο Αθήνας – θα συζητηθεί στις 19 Μαΐου – ισχυρίζεται ότι μετά την
κατάρρευση του εργοστασίου της από τον σεισμό του ’99 και τη μετεγκατάστασή
του στο κτίριο του Ασπρόπυργου, «τα οικονομικά μεγέθη της εταιρείας
κλονίστηκαν. Προς στιγμήν φάνηκε ότι η εταιρεία μπορούσε να ανακάμψει και
ανέκαμψε. Όμως το ύψος των αποζημιώσεων που καθορίστηκαν από τα δικαστήρια
δημιουργούν στην εταιρεία ολοσχερή και μόνιμη αδυναμία να ανταποκριθεί στις
υποχρεώσεις της…».

Έτσι η Ρικομέξ A.E. αποφάσισε να πτωχεύσει πριν… πληρώσει. Πριν όμως κάνει
την κίνηση «ματ» που δημιουργεί οικονομικό αδιέξοδο σε εκατοντάδες ανθρώπους,
έκανε μια σειρά «σοφών» κινήσεων:

* Στα τέλη του 2002 το 50% των μετοχών της Ρικομέξ πέρασε στη βελγική
πολυεθνική Recticel. H Recticel έχει έδρα τις Βρυξέλλες και εργοστάσια σε 20
χώρες. Τα οφέλη που απέφερε στη Ρικομέξ η συγχώνευση, 2,78 εκατομμύρια ευρώ,
εκθειάζονται στην ετήσια έκθεση της πολυεθνικής, στην οποία γίνεται αναφορά
για μια πολύ δυναμική επένδυση, από την οποία αναμένονται σημαντικά κέρδη. H
κατάσταση της Ρικομέξ περιγράφεται ως ανθηρή – το 2002 έκανε τζίρο 10,6 εκατ.
ευρώ…

* Εξίσου εντυπωσιακή ήταν και η επόμενη κίνηση της Ρικομέξ, τον
Αύγουστο του 2003. Ίδρυσε στην Κωνσταντινούπολη θυγατρική εταιρεία παραγωγής
σφουγγαριών, με κεφάλαιο 150.000 ευρώ! Στο Δ.Σ. της νέας εταιρείας συμμετέχουν
και τρία μέλη της «μαμάς» – εταιρείας που «πτωχεύει» στην Αθήνα, ένας ακόμη
Έλληνας και ένας Τούρκος.

«H μισή Ρικομέξ μεταφέρθηκε στο Βέλγιο και η άλλη μισή στην Τουρκία. Αφού
παρέδωσαν το φιλέτο, απέμεινε το άχρηστο κουφάρι στην Αθήνα που μπορούσε πια
να “πτωχεύσει” και αυτό προσπαθούν να κάνουν – για να γλιτώσουν από τα θύματα
και τους εργαζομένους! Αλλά εμείς θα τους καταδιώξουμε για δόλια χρεοκοπία. Οι
άνθρωποι αυτοί δούλευαν πέντε χρόνια για την ημέρα τής… πτώχευσης» πιστεύει
ο δικηγόρος οικογενειών θυμάτων κ. Ανδρέας Αναγνωστάκης.

Παρόμοια άποψη έχει και ο δικηγόρος κ. Χάρης Σαλούστρος, ο οποίος καταγγέλλει
για δόλο τη Ρικομέξ: «Πώς είναι δυνατόν να φτάνουν σε συμβιβασμούς που
υποθετικά μπορούν να πληρώσουν για να κλείσουν οι υποθέσεις και ξαφνικά να
αδυνατούν να δώσουν έστω και ένα ευρώ; Και πώς δημιουργούν μια θυγατρική στην
Τουρκία, χωρίς… λεφτά; Είναι ξεκάθαρη η εμπαικτική διάθεση της Ρικομέξ…».