[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Τι μπέρδεμα – ιδεολογικό – κι αυτή η ιστορία με τα δημοσιονομικά
ελλείμματα και το Σύμφωνο Σταθερότητας! Μέχρι χθες είχαμε μια σοσιαλιστική
κυβέρνηση, που λάτρευε, όμως, το Σύμφωνο Σταθερότητας και φρόντιζε να δείχνει
προσήλωση στους κανόνες του, κρατώντας τα ελλείμματα χαμηλά. Τώρα, μία
συντηρητική κυβέρνηση, που κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση. Αψηφά τους
κανόνες του Συμφώνου, ανεβάζει – με τη δημοσιονομική απογραφή – το έλλειμμα
ψηλά και στη συνέχεια δηλώνει ότι στο εξής θα ταυτιζόμαστε με την ομάδα των
χωρών που κοντράρουν την Κομισιόν στο συγκεκριμένο θέμα.

Τι συμβαίνει εδώ; Πώς γύρισαν ανάποδα τα πράγματα και έχουμε τους σοσιαλιστές
υπέρμαχους και τους συντηρητικούς πολέμιους του στενού κορσέ του διαβόητου
Συμφώνου Σταθερότητας;

Απλούστατα, τα φαινόμενα απατούν. Γιατί η ουσία του θέματος δεν βρίσκεται στην
ιδεολογική προσήλωση στο – «ηλίθιο» ή μη – Σύμφωνο Σταθερότητας.

H προηγούμενη κυβέρνηση προσηλώθηκε στους κανόνες της δημοσιονομικής
πειθαρχίας, πρώτα απ’ όλα για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της χώρας στο ενιαίο
νόμισμα και στη συνέχεια γιατί έκρινε ότι η ύπαρξη ενός σταθερού πλαισίου
κανόνων εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα της χώρας από μια ελαστική ερμηνεία
τους, που καθοδηγείται συνήθως από τα συμφέροντα των ισχυρών. Οι μικρές χώρες
κατά παράδοση ακολουθούν αυτή την τακτική, γι’ αυτό και παίρνουν το μέρος του
θεματοφύλακα των κανόνων, δηλαδή της Κομισιόν.

H σημερινή κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, αλλάζει στρατηγική, όχι γιατί ειναι
αντίθετη με τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά επειδή θεωρεί ότι
μπαίνοντας στην παρέα των ισχυρών, κυρίως της Γαλλίας και της Γερμανίας, που
συμβαίνει να έχουν υψηλά ελλείμματα και να αμφισβητούν αυτή την περίοδο το
Σύμφωνο Σταθερότητας, θα πέσει και αυτή στα μαλακά όταν θα έρθει η ώρα του
«λογαριασμού».

Τα πράγματα, όμως, μπορεί να μην εξελιχθούν ακριβώς έτσι. Αντί της ανοχής των
εταίρων μας, είναι πιθανό – για παράδειγμα – να αντιμετωπίσουμε την
αυστηρότητά τους, αν θεωρήσουν ότι η Ελλάδα, με τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης
της οικονομίας της, δεν δικαιούται να «χαλαρώνει» τον προϋπολογισμό της, όπως
η Γερμανία και η Γαλλία, που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στασιμότητας. Σ’ αυτή την
περίπτωση, η καινούργια «παρέα» μας στην Ένωση δεν θα μας σώσει…