20 ΕPΩTHΣEIΣ HΛIAΣ E. ΛAMΠIPHΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Πρόεδρος μέχρι πρότινος του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚεΣΥ) και μέλος
του ΠεΣΥ (Περιφερειακό Συμβούλιο Υγείας), ο καθηγητής Ηλίας Λαμπίρης θεωρεί
ότι ο θεσμός του ΠεΣΥ προσέκρουσε στην αδιαφορία των «πολιτικών φορέων που
έπρεπε να τον εφαρμόσουν, να τον εξελίξουν, να τον ελέγξουν και να
καθοδηγήσουν τα στελέχη του». Κρίνει τα μέτρα της κυβέρνησης για την υγεία στη
βάση, αν «θα οδηγήσουν την περίθαλψη προς πλήρη ιδιωτικοποίηση ή προς αυστηρό
έλεγχο του δημόσιου και του ιδιωτικού φορέα υγείας».

Ο θεσμός του ΠεΣΥ πέτυχε ή απλώς υπάρχει;

Δεν ήταν δυνατόν να πετύχει, αφού πολιτικοί φορείς που έπρεπε να τον
εφαρμόσουν, να τον εξελίξουν, να τον ελέγξουν και να καθοδηγήσουν τα στελέχη
του αδιαφόρησαν, γιατί δεν τον είχαν και δεν τον έχουν πιστέψει αυτόν τον
θεσμό. H αποκέντρωση έπρεπε να περάσει από τα ΠεΣΥ, αλλά αυτό δεν έγινε μέχρι
σήμερα. Προς το παρόν, μάλλον απλώς υπάρχει.

Τα νέα μέτρα της κυβέρνησης στην υγεία;

Υπάρχουν ακόμα ασάφειες ή δεν έχουν δημοσιοποιηθεί. Θα εξαρτηθεί όμως προς
ποια κατεύθυνση θα οδηγήσουν την περίθαλψη – προς πλήρη ιδιωτικοποίηση ή προς
τον αυστηρό έλεγχο του δημόσιου και ιδιωτικού φορέα υγείας; Αυτό είναι το
ζητούμενο. Παραμένει όμως ερωτηματικό.

Ποιοι κερδίζουν και ποιοι χάνουν;

Ο κερδισμένος από ένα σύστημα υγείας πρέπει να είναι ο ασθενής, με σεβασμό
στους χρήστες των υπηρεσιών υγείας αλλά και στους λειτουργούς της.

Απογευματινά ιατρεία…

Σήμερα όσα απογευματινά ιατρεία λειτουργούν με ορθόδοξο τρόπο νομίζω ότι
μάλλον θετική είναι η προσφορά τους, για όλους θα έλεγα και ιδιαίτερα για τα
νοσοκομεία.

Ποιος θα ελέγχει τα νοσοκομεία;

Μα η εκάστοτε πολιτική ηγεσία έχει την ευθύνη του ελέγχου. Μέχρι σήμερα
τουλάχιστον ο Έλληνας ασθενής γνωρίζει πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν έχει
συμβεί και οι σχέσεις μεταξύ ασθενών και γιατρών δεν είναι πάντα και οι
καλύτερες.

Κατηγορούνται τα ΠεΣΥ για σπατάλες;

Καθόλου δεν το αποκλείω, όχι όμως ισοπεδωτικά. Έλεγχος και βελτίωση των ΠεΣΥ
θα ήταν σοφότερο από την κατάργησή τους ή τον εκφυλισμό τους.

Και τα χρέη των νοσοκομείων;

Το πρόβλημα είναι σύνθετο. Ασφαλισμένοι – Ταμεία – νοσοκομεία – γιατροί –
διοικητικοί. Χρειάζεται δηλαδή παρέμβαση σε πέντε επίπεδα.

Τριτοβάθμια περίθαλψη…

Τα τριτοβάθμια νοσοκομεία στη συντριπτική πλειονότητά τους προσφέρουν
πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια φροντίδα. Γιατί; Γιατί δεν
λειτουργεί κυρίως η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

Πανεπιστημιακός δάσκαλος, ερευνητής ή γιατρός;

Εκπαίδευση, κλινικό έργο και ερευνητικό – συγγραφικό έργο για τον κλινικό
πανεπιστημιακό γιατρό πρέπει αναλογικά να συμβαδίζουν.

Το εργασιακό καθεστώς των νοσοκομειακών γιατρών…

Ο νοσοκομειακός γιατρός ίσως με αρκετές εξαιρέσεις, περισσότερες όμως από ό,τι
θα ήταν παραδεκτό, καταβάλλει προσπάθειες. Καλό θα ήταν να αποτελούσαν τη
συντριπτική πλειονότητα οι γιατροί αυτής της κατηγορίας, αλλά τότε το σύστημα
θα ήταν πετυχημένο. Δυστυχώς, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Έχω τη γνώμη ότι ένα
μέρος της ευθύνης ανήκει και στα διευθυντικά στελέχη των νοσηλευτικών μονάδων.

Στο ΕΣΥ, γιατροί δύο ταχυτήτων…

Οι πολλές ταχύτητες δεν ωφέλησαν ποτέ ένα σύστημα υγείας, μάλλον στην αταξία
και στις προστριβές μεταξύ των λειτουργιών της υγείας οδηγούν.

Γεώργιος Γεννηματάς…

Οραματίστηκε, αλλά δεν νομίζω ότι πρόλαβε να μεταρρυθμίσει ή να εφαρμόσει
μεταρρυθμίσεις που είχε οραματιστεί.

Οι νέες εξελίξεις στον τομέα της χειρουργικής ορθοπεδικής;

Ραγδαίες, γιατί η τεχνολογία μάς συμπαρασύρει. Χρειάζονται όμως και
αντιστάσεις σε ορισμένες προκλήσεις της τεχνολογίας, χρήση και όχι κατάχρησή
της.

Πανεπιστήμιο της Πάτρας…

Αναπτύσσεται καθημερινά. Π.χ., η προσφορά του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου στη
Νοτιοδυτική Ελλάδα είναι πολύ μεγάλη. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι στο
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο εξετάζονται περίπου 140.000 άρρωστοι τον χρόνο και
πραγματοποιούνται περί τις 8.000-10.000 εγχειρήσεις ετησίως.

H αποκέντρωση των υπηρεσιών υγείας…

Δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο στον ορίζοντα. Όλοι συζητούν την αποκέντρωση και
επιδιώκουν τη συγκέντρωση των εξουσιών.

Τα φακελάκια στα νοσοκομεία;

H μόνιμη απαξίωση του συστήματος υγείας (δημόσιου και ιδιωτικού φορέα). Ούτε
υπήρξε ποτέ ούτε και έχει διαφανεί μέχρι σήμερα πολιτική βούληση προς αυτήν
την κατεύθυνση, ούτε καν για να περιοριστεί.

Πανεπιστημιακοί γιατροί και ΕΣΥ…

Αγεφύρωτο χάσμα. Υπάρχουν ευθύνες και από τις δύο πλευρές.

Τι θεωρείτε το πιο τολμηρό που κάνατε στη σταδιοδρομία σας;

Βρέθηκα κάποτε σε ένα σταυροδρόμι, όταν ζούσα στο Βερολίνο. Είχα να επιλέξω
μετά τη λήψη της ειδικότητας του ορθοπεδικού ή να γύριζα στην Ελλάδα σε μία
θέση ειδικευμένου ιατρού στο Ασκληπιείο της Βούλας ή να παραμείνω στο Βερολίνο
και να ακολουθήσω πανεπιστημιακή σταδιοδρομία. Προτίμησα τη δεύτερη λύση.

Πρόσφατα αποχωρήσατε υποβάλλοντας την παραίτησή σας από πρόεδρος του ΚεΣΥ.
Ποιο ήταν το σημαντικότερο έργο που φέρει την σφραγίδα σας;

Απεχώρησα γιατί νομίζω ότι η εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας
πρέπει να μπορεί να επιλέγει πρόσωπα που πιστεύει ότι θα βοηθήσουν να
εφαρμόσει την πολιτική της προς την κατεύθυνση που επιθυμεί.