AΦIEPΩMA Άνοιξη με 3.000 ετικέτες

![]() |
![]() |
Άλματα ποιότητας έχει κάνει, τα τελευταία χρόνια, το ελληνικό κρασί, όπως
προκύπτει τόσο από τις αλλεπάλληλες βραβεύσεις των ελληνικών οίνων στους
διεθνείς διαγωνισμούς όσο και από τις χιλιάδες ετικέτες που μπορούν πλέον να
βρουν οι καταναλωτές στις κάβες και στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Από μόλις μερικές εκατοντάδες σήματα που κυκλοφορούσαν στα μέσα της δεκαετίας
του ’80, σήμερα υπολογίζεται ότι οι ετικέτες των μεγάλων, αλλά και κυρίως των
χιλιάδων μικρών παραγωγών και συνεταιρισμών που εμφιαλώνουν και διαθέτουν το
κρασί τους στην αγορά, ξεπερνούν τις 3.000, δείγμα της άνθησης που γνωρίζει ο
κλάδος την τελευταία δεκαετία παρά τον οξύ ανταγωνισμό που αντιμετωπίζει από
τα προϊόντα τρίτων χωρών.
Ολυμπιακή ευκαιρία
Φέτος, μάλιστα, λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων, οι Έλληνες παραγωγοί προσδοκούν να
ενισχύσουν την παρουσία τους στις ξένες αγορές, καθώς οι Αγώνες αναμένεται να
αποτελέσουν μία μοναδική ευκαιρία γνωριμίας των ξένων επισκεπτών με το
ποιοτικό ελληνικό κρασί.
Τρία προγράμματα προβολής του ελληνικού κρασιού στο εξωτερικό πρόκειται να
«τρέξουν» μέσα στο επόμενο διάστημα, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της παρουσίας
του στις διεθνείς αγορές, στις οποίες, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια
συρρικνώνεται λόγω του ανταγωνισμού από φθηνότερες ετικέτες. Όμως, αυτό που
κάνει τους παραγωγούς να αισιοδοξούν για το μέλλον, είναι κυρίως ότι το 2003
αποτέλεσε μια εξαιρετικά καλή χρονιά για τον κλάδο, τόσο σε ποιότητα όσο και
σε ποσότητα.
25% πάνω η παραγωγή
Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, το σύνολο της περυσινής ελληνικής
οινοπαραγωγής είναι κατά 25% αυξημένο σε σχέση με το 2002, φτάνοντας τα 3,864
εκατομμύρια εκατόλιτρα από μόλις 3,09 εκατ. τον προηγούμενο χρόνο. Κι όλα αυτά
ενώ η εγχώρια παραγωγή οίνου ακολουθούσε για χρόνια πτωτική πορεία. Την
περίοδο 1999 – 2000 μειώθηκε κατά 3,8%, φτάνοντας τα 3,68 εκατ. εκατόλιτρα
(από 3,826 εκατ. το 1998-99), για να σημειώσει εκ νέου μείωση κατά 3% τη
χρονιά 2000 – 2001. Συνολικά, στην εικοσαετία 1980 – 2001 η εγχώρια παραγωγή
συρρικνώθηκε κατά 34%, με μέσο ετήσιο ρυθμό μείωσης της τάξεως του 2%.
Το καλύτερο της 20ετίας
Αναφορικά με την ποιότητα, τα πρώτα λευκά και κόκκινα κρασιά, εσοδείας 2003,
που βρίσκονται στην αγορά, επιβεβαιώνουν τις προβλέψεις για ένα εξαιρετικό
κρασί, ίσως το καλύτερο της τελευταίας 20ετίας, όπως λένε οι ειδικοί. Και αυτό
επειδή – αντίθετα απ’ ό,τι συνέβη το 2002 – οι καιρικές συνθήκες βοήθησαν
πέρυσι στην παραγωγή εξαιρετικών κρασιών.
Οι ειδικοί φέρνουν ως παράδειγμα τη Βόρεια Ελλάδα, όπου οι βροχοπτώσεις την
άνοιξη ήταν όσες έπρεπε, ενώ το καλοκαίρι δεν είχε καύσωνες – που είναι ό,τι
χειρότερο για τα σταφύλια. Άλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι της Σαντορίνης,
όπου το 2002 η παραγωγή έπεσε στο 1/5 αυτής που γίνεται σε μια κανονική
χρονιά. Το 2003, όμως, έφερε τις βροχές που έλειπαν, με αποτέλεσμα το
ασύρτικο, μια ποικιλία με υψηλή οξύτητα, να δώσει ένα πολύ ισορροπημένο κρασί,
ενώ το ίδιο συνέβη και με άλλες ποικιλίες, όπως το Vinsanto.
30 λίτρα τον χρόνο πίνουν οι Έλληνες
![]() |
Τα άλματα που έχουν γίνει σε θέματα ποιότητας και συσκευασίας, αλλά και τα
αυξανόμενα κονδύλια διαφημιστικής δαπάνης εκ μέρους των επιχειρήσεων του
κλάδου, εκτιμάται ότι θα αντιστρέψουν τις αρνητικές τάσεις αναφορικά με την
εγχώρια κατανάλωση οίνου, η οποία στο διάστημα 1988 – 2001 εμφάνισε μείωση
19%.
Την περίοδο 1999 – 2000 καταναλώθηκε 3% λιγότερο κρασί σε σχέση με την
προηγούμενη σεζόν, φτάνοντας στα 2,86 εκατ. εκατόλιτρα, για να υποχωρήσει
περαιτέρω την επόμενη χρονιά (2000-2001) κατά 4%. Συνολικά, την τελευταία
πενταετία, η κατανάλωση στην Ελλάδα εμφάνισε μείωση σε σχέση με την
προηγούμενη πενταετία κατά 2%.
Το σύνολο της κατανάλωσης στην Ελλάδα ανέρχεται σε περίπου 300 εκατ. ευρώ τον
χρόνο, με τον Έλληνα να καταναλώνει 30 λίτρα κρασί ετησίως, έναντι 37 του
μέσου κοινοτικού όρου. Πρωταθλητές, ωστόσο, στην κατανάλωση είναι οι Γάλλοι με
64 λίτρα και ακολουθούν οι Ιταλοί με 63, οι Πορτογάλοι με 60 και οι Ισπανοί με
43.
Το 90% της συνολικής κατανάλωσης καλύπτουν τα επιτραπέζια κρασιά, ενώ τα
κρασιά Ονομασίας Προέλευσης Ανώτερης Ποιότητας (ΟΠΑΠ) μόλις το 10%,
εμφανίζοντας ωστόσο δυναμική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Τα λευκά κρασιά
καλύπτουν το 75% της αγοράς οίνου τα τελευταία χρόνια, έναντι 25% των ερυθρών
(ερυθρωπών).
H ρετσίνα
Όσο για τη ρετσίνα, αν και το μερίδιό της στην ελληνική αγορά υποχωρεί χρόνο
με τον χρόνο (δεν ξεπερνά το 30% στη συνολική αγορά χύμα κρασιού), πηγαίνει
καλύτερα απ’ ό,τι πολλά ποιοτικά ελληνικά κρασιά στο εξωτερικό. Ο λόγος είναι
αφενός η χαμηλή τιμή της και αφετέρου το γεγονός ότι, έχει μεγαλύτερη
αναγνωρισιμότητα στο εξωτερικό.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Φιντικάκης
















