20 ΕPΩTHΣEIΣ ΓIANNHΣ TOYNTAΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Με τα νέα μέτρα της κυβέρνησης στην Υγεία (κατάργηση των απογευματινών
ιατρείων, του αποκεντρωτικού θεσμού των Περιφερειακών Συμβουλίων κ.λπ.)
ωφελείται ο ιδιωτικός τομέας, οι νοσταλγοί του παρελθόντος και οι
συνδικαλιστές που θέλουν τις… «κεντρικές συνεννοήσεις», υποστηρίζει ο
αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής κ. Γιάννης Τούντας.

Οι μεγάλοι χαμένοι, λέει ο κ. Τούντας – ο οποίος παραμένει προς το παρόν
πρόεδρος του A’ Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, έχοντας υποβάλει δύο φορές
ήδη την παραίτησή του – θα είναι οι πολίτες, οι ασθενείς και οι λειτουργοί του
συστήματος Υγείας.

Απογευματινά ιατρεία: Πέτυχαν ή απλώς υπάρχουν;

Ασφαλώς και πέτυχαν. Το 2003 εξυπηρετήθηκαν 500.000 πολίτες με αυξανόμενους
ρυθμούς προσέλευσης και ικανοποίησης. Αυξήθηκαν τα έσοδα των δημόσιων
νοσοκομείων και ενισχύθηκαν οι αμοιβές του προσωπικού.

Κάποιοι δεν τα θέλουν. Γιατί;

Δεν τα θέλουν όσοι κακώς πιστεύουν ότι η προσφορά επιπλέον αμειβόμενων παροχών
από το δημόσιο νοσοκομείο υπονομεύει την αποστολή τους, ενώ συμβαίνει το
αντίθετο.

Ποιος κερδίζει από την κατάργηση;

Κυρίως ο ιδιωτικός τομέας που επιθυμεί το δημόσιο νοσοκομείο να λειτουργεί
λίγες ώρες, να εξυπηρετεί λίγους ασθενείς και να υποβαθμίζεται από έλλειψη
πόρων.

Νοσοκομεία: Ποιος θα τα ελέγχει;

Από ό,τι φαίνεται τα 30 μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας θα υπάγονται κατ’
ευθείαν στο γραφείο του υπουργού και τα υπόλοιπα, εμμέσως πλην σαφώς, το ίδιο.

Θα ξαναδούμε φιλάνθρωπες κυρίες και απόστρατους στη Διοίκηση των
νοσοκομείων;

Προφανώς, ελλείψει εξειδικευμένων στελεχών και της περίσσειας «δικών μας
παιδιών».

Δούλεψαν τα Περιφερειακά Συμβούλια;

Αν και νήπια ακόμη, δούλεψαν με γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης.

Γιατί, τότε, δεν αναπτύχθηκαν περισσότερο;

Διότι δεν απέκτησαν το σύνολο των αρμοδιοτήτων τους και κυρίως την ευθύνη της
χρηματοδότησης σε κάθε περιφέρεια.

Μήπως και πριν κάποιοι δεν τα ήθελαν;

Ασφαλώς υπήρχαν επιφυλάξεις και αντιρρήσεις. Όσο, όμως, περνούσε ο καιρός,
δικαίωναν την ύπαρξή τους.

Ποιους ενοχλούσαν;

Τους γραφειοκράτες που απώλεσαν εξουσία, τους συντηρητικούς που δεν πιστεύουν
στην αποκέντρωση και όσους συνδικαλιστές προτιμούν τις κεντρικές
«συνεννοήσεις».

Ποιοι χάνουν, ποιοι κερδίζουν με την κατάργησή τους;

Χάνουν οι πολίτες, οι ασθενείς, οι λειτουργοί του συστήματος. Κερδίζουν οι
νοσταλγοί του παρελθόντος.

Πήρατε «εντολή» να μείνετε;

Επισήμως «εντολή» δεν μας δόθηκε. Και ελπίζω να μη μας δοθεί. Γιατί θα είναι
παράνομη, δεν θα συνάδει με την ταπεινότητα και τη σεμνότητα της νέας
κυβέρνησης και θα δυσκολέψει αντί να διευκολύνει την εύρυθμη λειτουργία των
υπηρεσιών μέσω μιας κοινά αποδεκτής παράδοσης των αρμοδιοτήτων μας.

Γιατί χρειάζεται διαχειριστικός έλεγχος;

Προφανώς με κάτι πρέπει να ασχολούμαστε.

Κατηγορούνται τα ΠεΣΥΠ για σπατάλες.

H N.Δ. μιλάει για ετήσιο κόστος 150 εκατ. ευρώ. Τα πραγματικά νούμερα δεν
ξεπερνούν τα 15. Κάθε άλλο σχόλιο περιττεύει.

Τι θα γίνει με το προσωπικό;

Ό,τι και με τα ΠεΣΥΠ. Δηλαδή, απορία ψάλτου βηξ.

Έλεγχο κάνατε στα νοσοκομεία;

Ασφαλώς. Ήταν στις βασικές μας αρμοδιότητες. Σχεδιασμός – συντονισμός –
έλεγχος. Γι’ αυτό και πολλά από τα στοιχεία που έψαχνε ο νέος υπουργός τα
έχουμε. Απλώς δεν μπήκε στον κόπο να τα ζητήσει.

Αλλά ο πολίτης ακόμη δεν εξυπηρετείται.

Γιατί λείπει προσωπικό, κυρίως νοσηλευτικό (κρεβάτια και γιατρούς έχουμε
περισσότερους απ’ ό,τι χρειαζόμαστε) και μηχανοργάνωση. Δηλαδή, ζητήματα που
βρίσκονται ήδη σε διαδικασία ουσιαστικής αντιμετώπισης.

Ιδιωτικά ιατρεία των νοσοκομειακών γιατρών: Τι σημαίνει για τους ασθενείς;

Μειωμένη παρουσία των γιατρών στα νοσοκομεία. Αναμονή στα σαλονάκια των
γιατρών. Το χέρι συχνά και πυκνά στην τσέπη.

Και για το Σύστημα;

Αποδυνάμωση των δημόσιων νοσοκομείων, μεταφορά πόρων και υπηρεσιών στον
ιδιωτικό τομέα, επιδείνωση του ανταγωνισμού μεταξύ της πληθώρας των
ελευθεροεπαγγελματιών γιατρών.

Τα ράντζα, όμως, επιζούν. Θα φύγουν ποτέ;

Έχουν ήδη μειωθεί σημαντικά. Περιορίζονται σε 4-5 κεντρικά νοσοκομεία. Μόλις
λειτουργήσουν σε καθημερινή βάση τα ΤΕΠ (σ.σ.: Τμήματα Επειγόντων
Περιστατικών) που έχουν καταστρώσει τα A’ και B’ ΠεΣΥΠ Αττικής, θα μπορέσουν
να εξαλειφθούν οριστικά. Τουλάχιστον σ’ αυτό το θέμα δεν φαίνεται να
διαφωνούμε με τις νέες προτεραιότητες. Μακάρι να συμφωνήσουμε σιγά σιγά και
στα υπόλοιπα. H επαφή με την πράξη βελτιώνει πολλές φορές τη θεωρία.