Συμβούλιο πολιτικών αρχηγών μετά το Πάσχα

Το 1992, υπό τον Κων. Καραμανλή, το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών συνεδρίασε
για το Σκοπιανό. Μετά τις πασχαλινές διακοπές, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας
κ. K. Στεφανόπουλο, θα συνεδριάσει για δεύτερη φορά – για το Κυπριακό.

Το βασικό επιχείρημα για τη σύγκληση του Συμβουλίου αρχηγών, που κατ’ ουσίαν
ζήτησε ο Πρωθυπουργός κ. K. Καραμανλής, είναι να χαραχθεί μια εθνική
στρατηγική και να συμφωνηθεί μια κοινή γραμμή των πολιτικών κομμάτων απέναντι
στο τελικό σχέδιο Ανάν. Στην πραγματικότητα η οποιαδήποτε απόφαση δεν δεσμεύει
κανέναν σε θεσμικό επίπεδο. H δέσμευση για τους πολιτικούς αρχηγούς που θα
συμμετάσχουν στο Συμβούλιο θα έχει μόνον πολιτικό χαρακτήρα.

Άτυπο όργανο

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η σύγκληση του Συμβουλίου αρχηγών
σπανίζει, ενώ αποσκοπεί κυρίως να καλύψει με ένα μανδύα συλλογικότητας τις
αποφάσεις που πρέπει να λάβει μια κυβέρνηση, συνήθως για ένα εθνικό θέμα. Το
Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών δεν είναι ένα θεσμοθετημένο όργανο, ούτε
προβλέπεται η σύγκλησή του από το Σύνταγμα. Αυτό, βεβαίως, δεν συνεπάγεται ότι
η σύγκλησή του είναι και αντισυνταγματική. «Πρόκειται για ένα άτυπο όργανο του
οποίου οι αποφάσεις δεν δημιουργούν τετελεσμένα με συνταγματικό ή νομικό
περίβλημα. Δεν έχει επίσημο, θεσμικό χαρακτήρα και μόνον δέσμευση πολιτική
συνοδεύει τις αποφάσεις που θα ληφθούν», σημειώνει ο συνταγματολόγος κ. Γ.
Σωτηρέλης, προσθέτοντας παράλληλα ότι η σύγκληση του Συμβουλίου κατόπιν
πρόσκλησης του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν αφορά τις προεδρικές αρμοδιότητες,
αλλά αποτελεί «μια πρωτοβουλία διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων» από την πλευρά
του Προέδρου. Και υπό αυτήν την έννοια, στη συνάντηση δεν δεσμεύονται να
προσέλθουν οι πολιτικοί αρχηγοί.

«Εθνική απόφαση»

Από το Συμβούλιο των αρχηγών για το Κυπριακό ο στόχος είναι να καταγραφεί ένα
ομόφωνο «ναι» ή «όχι» απέναντι στο σχέδιο Ανάν, ώστε η τελική θέση της
κυβέρνησης να έχει τα χαρακτηριστικά «εθνικής απόφασης». Αντίστοιχος ήταν και
ο στόχος του Συμβουλίου αρχηγών το 1992, για το Σκοπιανό.

Πάντως ο τότε πρωθυπουργός κ. Κων. Μητσοτάκης – ο οποίος έπειτα από εκείνο το
Συμβούλιο αρχηγών έδιωξε από το υπουργείο Εξωτερικών τον κ. A. Σαμαρά,
υιοθετώντας ωστόσο τις θέσεις του – ακόμη έχει να λέει ότι μέσα στο κλίμα
εκείνης της εποχής, το αποτέλεσμα ήταν να οδηγηθούμε σε μια στάση «εθνικής
αδιαλλαξίας» που επικυρώθηκε και από το Συμβούλιο αρχηγών…