ANAΛΩΣIMA Tοπική ώρα

Δεύτερη μέρα τής τυραννικά κι εκ των άνω καπιταλιστικών και ιμπεριαλιστικών
δυνάμεων επιβεβλημένης θερινής ώρας, κι ακόμα δεν έχουμε συνέλθει όλοι. Σας
βλέπω που σέρνεστε άυπνοι σαν φαντάσματα στους δρόμους και στις πλατείες,
συμπολίτες. Πάνω που είχαμε αρχίσει να συνηθίζουμε το τέλος των διακοπών των
Χριστουγέννων – αργούμε πάντα λίγο -, πάνω που προσαρμοζόμασταν, ήρθε και μας
βρήκε η θερινή ώρα. Ένα θέρος με το στανιό, τραβηγμένο έξω απ’ το κρεβάτι
αχτένιστο, με τις πιτζάμες, αναμαλλιασμένο, απροετοίμαστο, σαν αρκούδα που της
διέκοψαν πρόωρα τη χειμερία νάρκη. Κάθε χρόνο να υφιστάμεθα αυτή τη βία προς
τις εποχές και μάλιστα στην πιο πολύτιμη και ντελικάτη, και να μη μιλάμε, να
μην αντιδρούμε, να το καταπίνουμε. Αυτή είναι πολιτιστική αλλοτρίωση και
κατάκτηση και υποδούλωση κι όλα τα σχετικά. Να σηκώσουμε το λάβαρο της
ανεξαρτησίας. Να αντισταθούμε με τις ελληνικές αξίες. Να κρατήσουμε την ώρα
μας την τοπική, να ανακηρύξουμε ανεξάρτητο κράτος, να υπερασπίσουμε τις
ιδιαιτερότητές μας, να επαναστατήσουμε. Γιατί δεχόμαστε αυτό το αφύσικο πράγμα
που καταπιέζει τους βιολογικούς μας ρυθμούς, τα αυτόματα ρολόγια μας, την
καφετιέρα που τη ρυθμίσαμε άπαξ και δεν θυμόμαστε πώς αλλάζει, τα ηλεκτρονικά
ξυπνητήρια και προπαντός τον πρωινό ύπνο, αυτή την ιερή κατάκτηση του
εργαζομένου, την ώρα που τα όνειρα είναι στο καλύτερο, που βλέπεις ότι πετάς,
ότι απογειώνεσαι; Να κάνουμε καμπάνια ως η μόνη χώρα με φυσιολογική ώρα για
φέτος και για πάντα. Να δείτε για πότε θα γεμίσουμε επισκέπτες. Θα έρχονται να
βυθιστούν στη νοσταλγία ενός κόσμου χωρίς βίαιη αλλαγή άνοιξης και φθινοπώρου,
στο αργό και νωχελικό πέρασμα από τη μία εποχή στην άλλη…