ANAΛΩΣIMA Tυράκι ελβετικό

Τι τραβάμε και μ’ αυτήν την Ελβετία. Πότε έχεις τη Λωζάννη να προκαλεί τη
φτωχή Κοζάνη, πότε έχεις το Γκστάαντ να προκαλεί την Αράχοβα και πότε έχεις τη
Ζυρίχη να προκαλεί τη Λουκέρνη σε ενδοελβετικές προκλήσεις, αν το
καλοσκεφτείς. Και δώσ’ του νοσταλγία για εκείνη τη συμφωνία που δε φτούρησε,
άρα πώς θα γίνει ετούτη να επιτευχθεί και να φτουρήσει; Κι οι Ελβετοί,
γερμανόφωνοι, γαλλόφωνοι, ιταλόφωνοι, ρωμανόφωνοι κι όλοι μαζί πολύφωνοι και
πολύγλωσσοι να τριγυρίζουν αδιάφοροι κι ευγενικοί και να συνεχίζουν περιέργως
τη ζωή τους. Μα πώς συνεχίζεται η ζωή με τόσο πολύπλοκες συνυπάρξεις; Αυτό το
σύστημα με τα καντόνια πώς το βιώνουν; Πώς πείθουν τα παιδιά τους να διαβάζουν
τόσες γλώσσες ταυτόχρονα; Τι νόημα έχει ο πατριωτισμός όταν στην πατρίδα σου
βρίσκονται οι Άλλοι και οφείλεις να τους σέβεσαι; Πώς ζουν στις πόλεις όπου
μιλιούνται δύο γλώσσες ή τρεις; Θυμούνται τα στάδια της προσαρμογής καθόλου;
Κάνουν πλάκα οι γερμανόφωνοι στους ιταλόφωνους και τούμπαλιν; Διασκεδάζουν με
τις προκαταλήψεις και τις εμμονές τους; Γελάνε ποτέ οι Ελβετοί; Κλαίνε; Είναι
άνθρωποι οι Ελβετοί; Τι συμβολίζουν οι τρύπες στα τυριά τους; Αυτά τα μικρά
σφαιρικά κενά μέσα στην πλούσια λιπαρή μάζα, μήπως είναι οι κρυφές πλευρές
συμβιβασμών; Τα κενά στη γνώση για τους γείτονες; Κόβεις μια φέτα και βλέπεις
το κενό μπροστά σου. Τι σημαίνει για τους Ελβετούς αυτό το καθημερινό πάρε
δώσε με τέτοιες αποκαλύψεις; Μήπως βαριούνται που ζουν, πράγμα που δεν
συμβαίνει ποτέ με τους Κυπρίους; H ένταση δεν τους λείπει; Αυτά να μας πουν οι
Ελβετοί, να καταλάβουμε την ουσία του πράγματος.