Δρόμοι

«H απόφαση…

… για τη δολοφονία του σεΐχη Γιασίν είχε ληφθεί από καιρό. Αυτό που έχει
σημασία είναι η χρονική στιγμή που επελέγη. Αντίθετα με αυτό που λένε, οι
Ισραηλινοί δεν εκμεταλλεύθηκαν μια σπάνια ευκαιρία. Ο σεΐχης Γιασίν δεν ζούσε
στην παρανομία, το σπίτι του και οι συνήθειές του ήταν γνωστά και πέντε φορές
την ημέρα πήγαινε στο τζαμί όπου σκοτώθηκε. Με δεδομένο ότι δολοφονήθηκε λίγες
ώρες μετά την ανακοίνωση του Σαρόν προς την κυβέρνησή του για την αποχώρηση
από τη Γάζα, τα δύο γεγονότα συνδέονται αναγκαστικά μεταξύ τους». Αυτά λέει
στην εφημερίδα Λιμπερασιόν ο Ελίας Σανμπάρ, διευθυντής της «Επιθεώρησης
Παλαιστινιακών Σπουδών» που εκδίδεται στο Παρίσι και συγγραφέας του βιβλίου
«Παλαιστίνιοι, η φωτογραφία μιας γης και του λαού της. Από το 1839 στις μέρες
μας» (Εκδ. Hazan).

Κατά την άποψη…

… του Σανμπάρ, ο Σαρόν θέλει μετά την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων
να ξεσπάσουν στη Γάζα ανεξέλεγκτες ταραχές. Μετατρέποντας τον σεΐχη Γιασίν σε
μάρτυρα και τη Γάζα σε πυριτιδαποθήκη, έχει τρεις στόχους: να αποκεφαλίσει το
ισλαμικό κίνημα, να καταστήσει αδύνατο τον έλεγχο της Γάζας από την
Παλαιστινιακή Αρχή και να προκαλέσει εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στη Φατάχ και τη
Χαμάς. Με αυτήν τη στρατηγική του χάους, η κυβέρνηση του Ισραήλ ελπίζει να
αποκομίσει οφέλη. Για τον ισραηλινό λαό, όμως, πρόκειται για καταστροφή. Ο
Σαρόν πιστεύει ότι απέναντι στο γενικευμένο χάος, κανείς και τίποτα δεν θα
μπορεί να αντιταχθεί στην πολιτική του. Όλα θα δικαιολογούνται μπροστά στο
χάος. Επιπλέον, η στρατηγική αυτή αποκλείει την ύπαρξη οποιουδήποτε αξιόπιστου
συνομιλητή.

Τι μπορεί…

… να κάνει η Παλαιστινιακή Αρχή για να εμποδίσει το χάος; «Αυτήν τη στιγμή,
τίποτα», λέει ο Σανμπάρ. «Ένα σημαντικό μέρος των στελεχών της είναι
ανεξέλεγκτο. Οι Ταξιαρχίες τού Αλ Ακσά έχουν ανακοινώσει ότι θα απαντήσουν
μαζί με τη Χαμάς. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, η βάση της Χαμάς ήταν
διαφορετική από τη βάση της Παλαιστινιακής Αρχής. Αυτό δεν ισχύει πλέον.
Μονάχα οι ηγεσίες τους είναι ακόμα ξεχωριστές. Όλες οι διαφορές διαλύθηκαν
μέσα στη δυστυχία, τις καταστροφές και το τείχος».

Γιατί…

… ο Σαρόν εξοντώνει τον σεΐχη Γιασίν τη στιγμή που θέλει να συναντηθεί με
τον Τζορτζ Μπους; «Οι Αμερικανοί ακολουθούν με τον Σαρόν την ίδια πολιτική που
ακολούθησαν με το τείχος. Όταν ξεκίνησε η κατασκευή του, κράτησαν για λίγο μια
θέση αρχής, διαφωνώντας με την ανέγερσή του. Πολύ γρήγορα η αντίθεση αυτή
μετατράπηκε σε μια κριτική για τον δρόμο που θα ακολουθούσε το τείχος. Το
ζήτημα δεν ήταν πλέον αν πρέπει ή δεν πρέπει να κατασκευαστεί το τείχος, αλλά
από ποιες ζώνες πρέπει να περάσει, ώστε να δημιουργήσει τα μικρότερα δυνατά
προβλήματα στην αμερικανική στρατηγική και στον οδικό χάρτη».